collectivasport

Η απόλυτη πορεία...

2012-01-23T13:54:00.000-08:00

Μετά το εκπληκτικό διπλό στο AEL FC Arena και τις συνεχιζόμενες απίστευτες χαρές που μας δίνουν οι ερυθρόλευκοι του νομού μας, θέλουμε να δώσουμε ένα μεγάλο ευχαριστώ στο σωματείο που μας κάνει όλους περήφανους και χαρούμενους.
Είναι τοις πάσι γνωστό ότι τίποτα δεν είναι τυχαίο όταν εκφράζεις υγεία σε όλα τα μήκη και τα πλάτη σου. Ακόμα και μέσα στο χυδαίο εμπορευματοποιημένο αθλητισμό, (δυστυχώς αυτό έχουμε και πάνω σε αυτό μιλάμε, εξάλλου ο μαζικός λαϊκός αθλητισμός μόνο στον σοσιαλισμό μπορεί να πραγματοποιηθεί και θα πραγματοποιηθεί, αλλά όχι αυτόματα), μπορείς να φέρεις κάποια αποτελέσματα και αυτά δεν είναι μόνο αυτά που φαίνονται, αλλά και αυτά που έχουν σχεδιασμό πάνω από είκοσι χρόνια, "τά ἀγαθά κόποις κτῶνται".
Δεν είναι μόνο η αγωνιστική συμπεριφορά της ομάδας, αλλά η γενική της εικόνα, ως συλλογιστική και ως προγραμματισμός, μαζί με τον Εργοτέλη από τα πριν(δηλαδή πριν γίνουν ΠΑΕ), ήταν οι ομάδες που δεν είχαν καλλιεργήσει εσκεμμένα την οπαδική βία και αυτό δεν είναι τυχαίο μιας και οφείλεται στην λαϊκή τους καταγωγή και ιστορία ακόμα και τώρα που μετατράπηκαν σε ΠΑΕ.
Μαζί λοιπόν με τον Εργοτέλη αποτελούν τα κοσμήματα της Κρήτης, κάποτε ήταν και η ΕΑΡ από το Ρέθυμνο και το λέμε εμείς που αγαπήσαμε και αγαπάμε ακόμα τον ΑΟΧ, παρότι μια ζωή πίκρες μας έδινε και κυρίως γιατί στα διοικητικά του εμπλέκονταν σε πολύ μεγάλο βαθμό αυτοί που έσυραν τον ντόπιο ποδόσφαιρο αρχικά το 1985 και μετά το 1996 στην ανυπαρξία.
Ήμασταν από τους λίγους που είχαμε πει το καλοκαίρι του 2011, ότι αυτή η ομάδα αν παίξει στην Β' Εθνική θα κάνει την έκπληξη και θα έχουμε και τρίτη ομάδα στην Super League από την Κρήτη.
Όταν παράγοντες και παραγοντίσκοι έριχναν το ΑΟ Χανιά αρχικά το 1985 στα τοπικά και περιφερειακά και πολύ αργότερα το 1996 στα τάρταρα, παράλληλα μαζί του υπήρχε στην δεκ του 1985-1995 μια ομάδα που θα συμπρωταγωνιστούσε σε αυτές τις κατηγορίες κατά περιόδους και που θα αμφισβητούσε ανοικτά την κυριαρχία του στο νομό, ειδικά μετά εκείνο το ασύλληπτο 6-2 που μας φιλοδώρησε στο ξερό του Χανιώτικου προαστίου στο πρωτάθλημα του περιφερειακού το 1985-86.
Από τότε και μετά άρχισαν οι λαβές ανάμεσα στα δυο ιστορικά για τον νομό πια σωματεία, που ακόμα και σήμερα οι σχέσεις τους δυστυχώς είναι ασπόνδυλες, ωστόσο η υγεία που βγάζει αυτό το σωματείο, μόνο με την υγεία ενός γειτονικού μπορεί να συγκριθεί του Εργοτέλη από το γειτονικό Ηράκλειο και που ευχόμαστε και άλλα σωματεία να αποκτήσουν.
Στα Χανιά υπάρχει ένα ακόμα σωματείο που μετά από τις διοικητικές παλινωδίες και τις άλλες αδυναμίες που σύντομα θα ξανά πρωταγωνιστήσει μετά από πολλές δεκαετίες θα είναι και ο ΟΦΧ Παγχανιακός που στην δεκ του 1970 ήταν στην Β' Εθνική και τώρα μετά από τις αλλαγές που έγιναν απ΄ τα πάνω προς τα κάτω και αντίστροφα, σε μια 3ετία θα είναι η νέα έκπληξη της πόλης μας, σημειώστε το όνομα.
Ανεξάρτητα του τι θα κάνει η ομάδα του πιο απομακρυσμένου προαστίου των Χανίων, ο Πλατανιάς δηλαδή ακόμα και με την έως τώρα συμμετοχή του μας κάνει περήφανους και τον ευχαριστούμε για όλα...

Chania Velodrome 2004-2011

2011-11-21T05:35:00.000-08:00

Τα Χανιά είναι μία απ' τις πιο μεγάλες πόλεις της Ελλάδας η 7η συνολικά και 5η επαρχιακή σειριακά σε πληθυσμό, μια απ ΄τις πόλεις όπου τέσσερα είδη αθλημάτων ευδοκιμούν τόσο στο επίπεδο του πρωταθλητισμού όσο και στο επίπεδο της μαζικότητας εδώ και δεκαετίες.
Όλως τυχαίως σε αυτά τα αθλήματα που οι τοπικοί σύλλογοι έχουν στο παλμαρέ τους δεκάδες πρωταθλήματα ενώ από τα τμήματα τους έχουν περάσει εκατοντάδες αθλητές που στην συνέχεια είτε παροπλίστηκαν, είτε συνέχισαν ατομικό δρόμο, σε αυτά τα τμήματα του υγρού στίβου, της υδατοσφαίρισης, της άρσης βαρών και της ποδηλασίας, οι υποδομές είναι στην κυριολεξία από ανύπαρκτες σε επίπεδο επικοινωνίας, έως και παραιτημένες στο έλεος του ύψιστου μιας και είναι σχεδόν μισή δεκαετία στο στάδιο της ανολοκλήρωτης κατασκευής που χάσκει χρεκοπία.
Το κλειστό κολυμβητήριο εδώ και μια “επταετία” είναι “στο γύψο” με αποτέλεσμα την σκεπή να την έχει ξεκαυκαλώσει ο αέρας και όλες οι προπονήσεις να πραγματοποιούνται στο ξεπερασμένο ανοικτό και μάλιστα με κρύο νερό τον Χειμώνα. Να σημειώσουμε εδώ πέρα ότι ο κλειστό κολυμβητήριο είναι εφάμιλλο με αυτό του ΟΑΚΑ σε προδιαγραφές, αλλά απλά δεν λειτουργεί, ενώ ο ομάδα υδατοσφαίρισης πρωταγωνιστεί στην Α1 και οι μεγάλες ομάδες πριμοδοτούνται από τον ΝΟΧ...
Το πάλαι ποτέ εμβληματικό Εθνικό Στάδιο Χανίων είναι πλέον ερείπιο και οι αθλητές της Άρσης Βαρών, μάλλον πρέπει να γυμνάζονται σε κάποιο ιδιωτικό γυμναστήριο επί πληρωμής, ενώ το ολυμπιακών προδιαγραφών ανοικτό ποδηλατοδρόμιο που προορίζονταν και ως προπονητικού κέντρου της εθνικής ομάδας είναι όπως ακριβώς το βλέπετε, χωρίς σχόλια..

Εν κινήση....

2011-11-19T10:50:00.000-08:00

Αναδείχνοντας την ομορφιά του ερασιτεχνικού αθλητισμού κόντρα στον επαγγελματισμό του ντέρμπι του Φαληρικού...

Realyyyyyyyyy,,,,,

2011-09-25T12:41:00.001-07:00

Από τα 22,73 χλμ που κάναμε σήμερα τα 15 ήταν ανηφόρες ο μ.ο ταχύτητας ήταν 9.97 και ο χρόνος 2:16:48. Η διαδρομή ήταν Κέντρο των Χανίων-Καλαθάς Ακρωτηρίου και επιστροφή με το mtb. Μαζί με την μισή ώρα κολύμβηση ο συνολικός χρόνος ήταν 2:46:48. Μπορεί να χάσαμε πάνω από 3000 θερμίδες αλλά τις ξαναπείραμε, τώρα που έχουμε να φάμε δηλαδή...λολ...Όμως το πιο σημαντικό απ' όλα ήταν ότι όταν κάναμε ντουζ στην παραλία έφευγαν για την Σύρτη της Λιβύης 4 αεροσκάφη τύπου Mirage 2000 εκ του Κατάρ καταγόμενα και εκ της 115 Π. Μάχης ορμώμενα. Με υψωμένο το χέρι μας και το μεσαίο δάχτυλο προτεταμένο προς το σμήνος φωνάξαμε το γνωστό f...you ascholes μιας και τα αεροπλάνα απογειώνονται γύρω στα 4 χλμ από την παραλία που σημαίνει ότι είναι πολύ χαμηλά γύρω στα 200 μέτρα απ' το κεφάλι μας, όλοι δε οι νεοφερμένοι τουρίστες εκ Σκανδιναβίας δυσανασχετούσαν, εξ άλλου διακοπές ήλθαν οι άνθρωποι.
-Έχει Κυριακάτικο κάποια άσκηση μας ρώτησαν κάποιες μεσήλικες κυρίες που κάνουν διακοπές εδώ και είναι απ' την Σουηδία και γιατί βρίζεις την αεροπορία σας;
-Όχι της λέμε και δεν θα βρίζαμε ποτέ δικούς μας, παρά μόνο αν χτυπούσαν κάποιο λαό για το ΝΑΤΟ, είναι από το Κατάρ και πάνε να χτυπήσουν την Λιβύη της λέμε.
-Realyyyyyyyyy [(λέει η μια κυρία έκπληκτη) που μας είπε ότι είναι δημοσιογράφος στην Στοκχόλμη και νόμιζε πως σταμάτησαν οι βομβαρδισμοί του ΝΑΤΟ και πως οι εξορμήσεις γίνονταν μόνο από Ιταλία].
-Λάθος της λέμε από το Μάρτη 24 ώρες το 24 ώρο αυτή εδώ η βάση είναι ορμητήριο, του ΝΑΤΟϊκού σχηματισμού από Κατάρ, Νορβηγία, Γαλλία κλπ. Τώρα εδώ πέρα έχουν μείνει μόνο οι Καταριανοί τις λέμε ενώ οι άλλοι εφορμούν από τον Άραξο λίγο έξω από την Πάτρα προς την Κάτω Αχαγιά...
Πέραν του ότι μας έχουν τρελάνει με τις χιλιάδες εξόδους μέρα νύχτα, τους είπαμε πως η όλη επιχείρηση έχει κοστίσει πάνω από 50000 νεκρούς και τραυματίες και χιλιάδες μετανάστες και εκτοπισμένους που καθαρίζει η Ιταλική Ακτοφυλακή .
-Α ωραία που μας τα είπατε μας είπες(αποκρίθηκε η δημοσιογράφος) γιατί εμείς άλλα μαθαίνουμε εκεί, ακόμα και στο διαδίκτυο από τα μεγάλα πρακτορεία δεν μπορείς να μάθεις μας είπε.
-Χαρήκαμε για την ομιλία έστω και κάτω από αυτές τις κακές για τους λαούς της Β. Αφρικής συγκυρίες, αλλά ενημερώστε τον λαό σας γι αυτό το έγκλημα το ΝΑΤΟ...
-Φυσικά μας είπε και μας ρώτησε γιατί δεν τις είπαν τίποτα στο ξενοδοχείο το πρωί τίποτα όταν ρώτησε την ρεσεψιόν;
-Γιατί υπάρχει μια ομερτά για τους τουρίστες της είπαμε.
-Λογικό απάντησε και έφυγαν.....

Επιστροφή από το Φουρνέ...

2011-09-24T12:19:00.000-07:00

Η διαδρομή ήταν μικρή για σήμερα Χανιά - Φουρνές - Χανιά, μόλις 30 χλμ και το κομμάτι του βίντεο που θα παραθέσουμε αποτελεί μέρος της επιστροφής από την προαστιακή συνοικία της πόλης Βαμβακόπουλο, νοτιοδυτικό προάστιο της πόλης των Χανίων.
Η διαδρομή μας περνάει από τις πιο υποβαθμισμένες συνοικίες της πόλης που βρίσκονται επί της λεωφόρου Γογονή και μετά στρίβοντας επί της Αναπαύσεως θα ακούσετε και ένα παρολίγον κοσμητικό επίθετο σε νεαρό οδηγό 4Χ4 που μάλλον κατέβηκε από πολύ ορεινό μιτάτο.
Στο κομμάτι λίγο μετά τον κόμβο του Κλαδισσού και μεχρι τον κόμβο της Πελεκαπίνας επί της λεωφόρου Γογονή, ο μ.ο ταχύτητας είναι 30,2 χλμ και διανύει 5,3 χλμ, ενώ το δεύτερο πέφτει περίπου στα 23 που είναι 2,5 και καταλήγει έξω από την ΝΕ του ΚΚΕ στην Πλάστιγγα κοντά στην Δ.Αγορά Χανιών.

Κυανή Ακτή - Χανιά μέσω Σούδας...

2011-09-11T12:44:00.000-07:00

Δεν αντέχονταν οι αηδίες του αντιπροέδρου που με σοβαρό στόμφο τις παρουσίαζε ως θέσφατες και ανεπίδεκτες κριτικής.
Δεν είχαμε και πολύ όρεξη και προετοιμάσαμε την κούρσα για διαδρομή και μπάνιο με προορισμό την Κυανή Ακτή στο Δήμο και στην Επαρχία Αποκορώνου.
Η διαδρομή ενδιαφέρουσα αν και δύσκολη μιας και φύγαμε κάπως αργά και το κολύμπι θα έπρεπε να είναι το πολύ 20λέπτο, η αλλαγή άμεση και η επιστροφή με το φως της ημέρας.
Η απόσταση 35 χλμ και το πήγαινε ήταν πολύ εύκολο, σε σχετικά γρήγορο τέμπο ξεκούραστο και με μ.0 28,84 χλμ την ώρα ελέω άπνοιας.
Η επιστροφή ήταν πολύ ζόρικη μιας και είχε αρκετή κίνηση στην εθνική οδό Χανίων - Ηρακλείου η ΒΟΑΚ και τραβήξαμε ένα κομμάτι από το λιμάνι της Σούδας μέχρι την Αγορά που είναι και το κέντρο της πόλης.
Στο λιμάνι της Σούδας θα δείτε και συμμαχικό πολεμικό πλοίο που επέστρεψε από το Λυβικό πέλαγος...
Όπως και στο προηγούμενο βίντεο δεν πραγματοποιήσαμε καμία βελτιστοποίηση και καμία παρεμβολή τύπου μοντάζ.
Η απόσταση είναι 10χλμ και η εικονογράφηση ξεκινάει από το Λιμάνι της Σούδας(το Νότιο Ανατολικότερο προάστιο της πόλης) και καταλήξει στο κεντρικότερο σημείο την Δ.Αγορά, ο μ.ο ταχύτητας είναι στο κομμάτι Κ. Ακτή - Σούδα 28,2 και στο κομμάτι που παρατίθεται 22,1χλμ.

Διαδρομών συνέχεια...

2011-09-06T13:06:00.000-07:00

Όλα αυτά που ζούμε στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο τον τελευταίο καιρό είναι λίγο ως πολύ αναμενόμενα Εμείς αν και τα είχαμε προβλέψει σε ένα ορισμένο βαθμό πέρσι (αν ψάξετε άρθρα μας θα καταλάβετε τι εννοούμε), ο πάτος δεν έχει τέλος, τα πράγματα θα πάρουν ακόμα χειρότερη τροπή, ας μην πανηγυρίζουν κάποιοι με το κατάντημα των αντιπάλων τους γιατί θα πάρουν και αυτοί σειρά και ο νοών νοείτω.
Μετά από μία τριαντάρα με το mtb και μια ώρα κολύμβηση ανοιχτής θαλάσσης βρήκαμε μια ζάντα ποδηλάτου από αλλοιωμένο αλουμίνιο και την φωτογραφίσαμε.
Σας παραθέτουμε video με την επιστροφή μας στο κέντρο από τον κόμβο του Κλαδισσού, μια πειραματική ταινία δρόμου γυρισμένη με κινητό και χωρίς κανένα μοντάζ...Ούτε η κινηματογραφική σχολή της Ν. Υόρκης να ήμασταν....:)))
Έχει πολύ κούνημα στα φώτα και αυτό δεν έγινε εκσεμένα, όπως εσκεμένα δεν φτιάξαμε κανένα μοντάζ.

Μια ποδηλατική βόλτα στα μέσα του περασμένου Δεκέμβρη..

2011-08-25T06:40:00.000-07:00

Αμοντάριστα πλάνα από μια ξεκούραστη και πολύ αργή βόλτα στις 12/12/2010 στο παραλιακό συνοικιακό μέτωπο του κέντρου της πόλης, δυτικά και ανατολικά, με την κούρσα, δηλαδή το αγωνιστικό ποδήλατο.
Η διαδρομή ήταν χαλαρή με χαμηλή για κούρσα ταχύτητα κάλυψε σε 29 λεπτά 10,6 χλμ με ταχύτητα 22 χλμ/ώρα.
Ακούγεται ο κόντρα άνεμος και κάπου στον ποταμό Κλαδισσό θα ακούσετε και την φυσική κόρνα την ώρα που ένα αδέσποτο σκυλί περνάει από την μια πλευρά του δρόμου στην άλλη...
Η διαδρομή στο video ήταν Δυτική Τάφρος, Παραλιακή ΑΒΕΑ - Κολυμβητήριο, Λιμανάκι Ν. Χώρας, Ν. Χώρα, Κομεναριά, Κλαδισσός, Αγ. Κωνσταντίνος, Πευκάκια, Ξενία, Ενετικό Λιμάνι, Φάληρο, Κουμ Καπί...

Μετά από οκτώ χρόνια δεν ήταν και τόσο άσχημα...

2011-07-10T13:52:00.001-07:00

Μπορεί στο Copa America η αρρώστια που λέγεται Αργεντινή να παίζει στην κυριολεξία τον "περδίκο" που λέμε και στο χωριό μας, και η άλλη αρρώστια η Ουρουγουάη να είναι σκιά της σκιάς της, ωστόσο εμείς δεν ξεφεύγουμε από τον προγραμματισμό μας...
Μπορεί ο Μπέος και η παρέα του να πιάστηκαν για στημένα αλλά απ΄ότι φαίνεται πιάστηκαν για να έρθουν οι πολυεθνικές, σπάστε πλάκα να δούμε την Βραζιλία να ξαναπαίρνει το copa america μέσα στην Αργεντινή και την τελευταία το παγκόσμιο στην Βραζιλία, αν και δεν παίζουμε ποτέ στοίχημα παίξτε εσείς για μας και αν πιάσει κάντε μας το τραπέζι.
Αυτά μεταξύ σοβαρού και αστείου, με ποιο αστείο αλλά και ταυτόχρονα σοβαρό αυτό που μας συνέβη σήμερα το μεσημέρι στην βόρεια παραλία του κουμ-καπί όχι το Φάληρο στην πύλη sabionara, αλλά την Καλλιθέα έτσι είχε ονομαστεί επί δημαρχίας Κατσανεβάκη. Είχαμε μια ενδιαφέρουσα συζήτηση με ένα παλιό Μαοϊκό που προσπαθούσε να μας αποδείξει "ότι το ΟΑΚΚΕ, λέει αυτά το προβοκατόρικα για να πείσει τον κόσμο για τα αντίθετα". Η αλήθεια είναι ότι λίγο η ζέστη (που μας έκαψε λίγο την ωμοπλάτη μιας και εμείς είμαστε του σούρουπου για μπάνιο στη θάλασσα), λίγο ο ήλιος που βάραγε κατακούτελα, μας έβαλε σε πειρασμό να ρωτάμε από μέσα μας όταν ακούγαμε τα για το ΟΑΚΚΕ μήπως τον βάρεσε κατακούτελα μεσημεριάτικο; Η Αλήθεια είναι πως η φαντασία αυτού του ανθρώπου μας κινεί το ενδιαφέρον, επειδή είναι τίμιο στοιχείο και δεν θέλαμε να τον προσβάλουμε προσπαθούσαμε να κρατηθούμε και να μην μας πάρουν τα γέλια.
Μετά από αυτό το αναπάντεχο αλλά εξόχως σημαντικό γεγονός και περίπου μιας ώρας και μισής κολύμπι, μετά την πρώτη δόση του παστίτσιου της μητρός, το διάβασμα του Κυριακάτικου Ριζοσπάστη στην βεράντα, στις 16.00, καβαλήσαμε όχι το καλάμι αλλά το υβριδικό κουρσάκι GIANT-CADEX/με LOOK carbon πιρούνι και carbon παλουκόσελο, βάζοντας πλώρη αρχικά για τις Καλύβες, μετά τις Βρύσες και την Γεωργιούπολη Αποκορώνου, φτάνοντας εκεί μετά από 2 περίπου ώρες. Φυσικά ο Πετρές δεν ήταν και πολύ μακρυά και πήραμε την δύσκολη απόφαση όχι με ιδιαίτερη δυσκολία.
Την απόσταση αυτή είχαμε να την κάνουμε από το 2003 και μας φαίνονταν Γολγοθάς, ωστόσο η άπνοια και η εγωιστική βλακεία μας οδήγησε μέχρι τη γέφυρα του Πετρέ.
Φυσικά ήταν 18.20 περίπου όταν φτάσαμε εκεί και περιθώρια για ξεκούραση δεν υπήρχαν, ευτυχώς η εθνική είναι παράλληλα με τις παραλίες και νερά και ισοτονικά βρίσκεις όσα θες αρκεί να έχεις χρήμα και χώρο στις πίσω τσέπες.
Μέχρι την Σούδα κάναμε στάσεις μόνο για νερά και ισοτονικά, ενώ μας έμεινε χρόνος να πάμε και μια βόλτα από Αγ. Αποστόλους για να δούμε ξανά θάλασσα λες και μας έλειψε.
Η αλήθεια είναι ότι παρότι δεν καταφέραμε να πάμε στο διήμερο με τα συντρόφια της ΚΝΕ στα λημέρια του Καπετάν Διαμαντή στα άγια χώματα της Ρούμελης λόγω δυσπραγίας, θα λέγαμε ως σχήμα λόγου ότι εκτονωθήκαμε αρκετά, αν και ο αθλητισμός είναι τόσο όμορφο πράγμα που δεν μπορεί να χαρακτηριστεί ως εκτόνωση. Το σώμα μας πετούσε παρά την κούραση και αισθανόμασταν τέτοια ευεξία και τέτοια χαρά που λίγα πράγματα μας την δίνουν, ειδικά όταν έχεις φορτώσει 8 χρόνια στην πλάτη, ήταν ένας μικρός άθλος πως να το κάνουμε που ίσως πάλι μετά από 8 χρόνια να προσπαθήσουμε να επαναλάβουμε!!!
Συνολικά διανύσαμε 108 χλμ, κάναμε 4 ώρες και 39 λεπτά στην απόσταση Χανιά - Γέφυρα Πετρέ του Νομού Ρεθύμης -Χανιά με μ.ο ταχύτητας 24.6 χλμ. Τελικά μετά από 8 χρόνια...το το υβριδικό κουρσάκι GIANT-CADEX/με LOOK carbon πιρούνι και carbon παλουκόσελο αντέχει ακόμα, όπως αντέξαμε και εμείς τελικά....

PASOK FC 1974-2011 Η ΟΜΑΔΑ ΟΝΕΙΡΟ....

2011-04-26T07:10:00.001-07:00

Αν ήταν ποδοσφαιρική ομάδα θα είχε πάρει τα πρωτεία και από τον "γαύρο" που μπορεί να έχει 38 πρωταθλήματα, αλλά είναι γεννημένος το 1925, ενώ το "κίνημα" είναι του 1974 δηλαδή 49 χρόνια νεώτερο και με σερί τίτλους από το 1981 έως και σήμερα.
Οί τίτλοι του "αιωνίου αντιπάλου" της Ν.Δ δεν υπολογίζονται γιατί και αυτή ΠΑΣΟΚ ήταν είδικά την περίοδο που κυβερνούσε ο Κεντρογεννής Κ. Μητσοτάκης.
Το ΠΑΣΟΚ είναι η ομάδα "καταιγίδα που κερδίζει την το μυαλό καρδιά και την ψυχή" που λέει και ο λαϊκός βάρδος ΑΝΤΥΠΑΣ....

Σε κάθε ημιχρονο με άλλη φανέλα και άλο σύστημα στον αγωνιστικό χώρο καθάριζε με ΑΖΑΧ ότι έβρισκε μπροστά του....

Εδώ σε σύστημα 4-4-2 σε ρόμβο η μεγάλη και θρυλική ομάδα του 1981-1988 με τα triple crown σε εκλογές- ευρωεκλογές και δημοτικές όχι παίζουμε.......

ΖΟΥΜΕ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΤΙΓΜΕΣ

ΚΑΙ ΤΙ ΣΤΙΓΜΕΣ....ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΗ ΟΜΑΔΑ ΟΧΙ ΠΑΙΖΟΥΜΕ

Ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο

2010-12-20T00:43:00.000-08:00

Ως οπαδοί της Barca και ως οπαδοί του επιστημονικού ποδοσφαίρου, πρέπει να πούμε ότι το έχουμε ξαναδεί αρκετές φορές, το έχουμε στο στόμα μας και θέλουμε να τα εκφράσουμε πάση θυσία.
α)Η Μεγάλη Μπάρτσα δεν είναι Ισπανική ομάδα, δηλαδή ομάδα με ισπανική φιλοσοφία στον τρόπο ανάπτυξης. Το Ισπανικό ποδόσφαιρο ήταν ανέκαθεν φλύαρο, τεχνικό μεν χωρίς επιστημονική προσέγγιση δε και χωρίς δυναμική και οργανωτική σκέψη, πολύ φασαρία, πολλές τρίπλες και πολλά τσαλιμάκια για το τίποτα, τα τριγωνάκια και οι πάσες ήρθαν πολύ αργότερα με διαφορά φάσης για αυτό καθυστέρησε και το παγκόσμιο κύπελλο.
β)Ο τοκετός του ολοκληρωτικό ποδοσφαίρου έγινε για πρώτη φορά από τη μεγάλη Ουγγαρία του τεράστιου Πούσκας, τροφός στα πρώτα χρόνια του εν λόγω μωρού το έκανε ως δεύτερη της φύση η ΕΣΣΔ του μεγάλου Νέτο και το επίσης μεγαλύτερου Λεβ Γιασίν. Σε συλλογικό επίπεδο ψήγματα του είχαν παρουσιάσει η Τορίνο(για μας η μεγαλύτερη ιταλική ομάδα όλων των εποχών) και η μεγάλη Χόνβεντ, ωστόσο το ποδόσφαιρο δεν τοκοποιεί ποτέ τους πρωτοπόρους, αλλά τους ικανούς στην αντιγραφή.
Το μωρό το πήραν απ' το χεράκι και το έκαναν παιδί θαύμα οι ιπτάμενοι Ολλανδοί του μεγάλου Ρίνους Μίχελς, των Κροϊφ και του Νέσκενς, σε Άγιαξ και σε Ουράνιε, αυτοί το διέδωσαν σε ολόκληρο τον κόσμο όχι σε πρωτόγονο στάδιο αλλά σε εξελιγμένο κάνοντας το έφηβο. Ωστόσο η ενηλικίωση του πραγματοποιήθηκε και ολοκληρώθηκε από την μεγαλύτερη ποδοσφαιρική ακαδημία- ομάδα - πρωτοπορία όλων των εποχών τη Σ. Ένωση και τη Δυναμό Κιέβου του καθηγητή Β. Λομπανόφσκι από το 1985 έως και το 1991. Με την καθοδήγηση του το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο έγινε πυραυλοκίνητο και διαστημικό, κάθε ομάδα απέναντι στην τότε ομάδα και μιλάμε για μεγάλες ομάδες πήγαιναν αδιάβαστες ειδικά στο Euro του 1988. Εκεί οι "άτυχες"Αγγλία (των μεγάλων Λίνεκερ, Χέυτλυ, Ρόμπσον(τέτοιοι ποδοσφαιριστές δεν υπάρχουν σήμερα στην γηραιά Αλβιόνα) έχασε μόνο με 3-1, διότι η ΕΣΣΔ πέταξε λευκή πετσέτα και αν δεν γίνονταν αυτό ίσως έτρωγε μισή ντουζίνα τέρματα) και Ιταλία (η τελευταία πραγματικά μεγάλη εθνική της ομάδα που πριν έξι χρόνια το 1982 στέφθηκε πανάξια παγκόσμια πρωταθλήτρια έχασε μόνο με 2-0.
Στον ίσως σπουδαιότερο τελικό όλων των εποχών οι Ιπτάμενοι Ολλανδοί νίκησαν τους σαφώς ανώτερους Σοβιετικούς για ευνόητους λόγους. Οι τελευταίοι έχαναν τα άχαστα αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία. Σημασία δεν έχει πόσες ευκαιρίες χάνεις, αλλά πόσο της κεφαλαιοποιείς.
Ο βασικός κανόνας του ολοκληρωτικού ποδοσφαίρου είναι ο εξής. Το ποδόσφαιρο είναι ομαδικό άθλημα και η μπάλα τρέχει πιο γρήγορα από τον πιο γρήγορο παίχτη. Εδώ δεν υπάρχει άμυνα, κέντρο, επίθεση, ενώ υπάρχουν θέσεις. Όλα λειτουργούν αρμονικά και με βάση τις ανάγκες του αγώνα, ο καθένας πέρα από τη θέση που έχει ειδικευθεί και όχι εξειδικευθεί (έχει τεράστια σημασία η κατανόηση της διαφοράς), μπορεί και πρέπει να παίξει παντού ακόμη και τερματοφύλακας αν χρειαστεί. Ο παίχτης πρέπει να είναι και στρατιώτης και στρατηγός ταυτόχρονα(πειθαρχημένος και ηγέτης ταυτόχρονα), να ακολουθεί τον κεντρικό σχεδιασμό και ταυτόχρονα η φαντασία του και η ηγετική του φυσιογνωμία να αναδείχνεται μέσα στον αγωνιστικό χώρο, να βλέπει γήπεδο, να είναι δυνατός και αποφασιστικός, να έχει άρτια τεχνική και να ξέρει τι θα κάνει την μπάλα πριν φτάσει στα πόδια του, ενώ η κίνηση χωρίς το τόπι πρέπει να είναι αέναη και ασταμάτητη.
Το δε βασικά αξιώματα αυτού του είδους του ποδοσφαίρου είναι τα εξής δυο:
Η επίτευξη τέρματος είναι αποτέλεσμα της διαλεκτικής και επιστημονικής ανάπτυξης - λειτουργίας της ομάδας σε όλα τα επίπεδα και η μη επίτευξη του είναι η μη διαλεκτική ανάπτυξη της ομάδας στον αγωνιστικό χώρο, το μπλοκάρισμα των διαδρόμων από τον αντίπαλο και η δημιουργία σύγχυσης επίσης από αυτόν, ούτως ώστε το τελικό σουτ να μην γίνει με τον πιο ενδεδειγμένο τρόπο και να χαθεί η ευκαιρία.
Το εν λόγω ποδόσφαιρο θέλει καθαρό μυαλό και ομαδικότητα, το κάτι παραπάνω αν δεν χρειάζεται απαγορεύεται. Μετά από την ΕΣΣΔ και την Δυναμό Κιέβου του 1985-1990, μόνο ο Άγιαξ, η Σπάρτακ Μόσχας και η Δυναμό Κιέβου ξανά στα μέσα της δεκ του 1990 το ξαναπραγματοποίησαν, όπου το ελεεινό αμυντικογεννές έκανε αισθητή την παρουσία του με αποκορύφωμα το ευρώ του 2004.
Επιτέλους το 2006 το είδαμε ξανά στην εθνική Αργεντινής του μεγάλου Πέκερμαν, το 2008 από την εθνική Ρωσίας του μεγάλου Γκους Χίντινγκ. Σε επίπεδο συλλόγων σήμερα το πραγματοποιούν δυο με τρεις ομάδες σε ολόκληρο τον κόσμο με πρώτη και καλύτερη η την τεράστια Μπαρτσελόνα του μεγάλου Πεπ Γκουαρντιόλα που ήταν μαθητής του πολύ μεγάλου Γιόχαν Κρόϊφ, η Ζενίτ και η Μπόκα Τζούνιορς.
Δυστυχώς ακόμα και σήμερα που το εν λόγο ποδόσφαιρο για φορά ακόμα αποδείχνει την τεράστια υπεροχή του με οποιοδήποτε άλλο, κάποιοι συνεχίζουν να παίζουν μπουλουκιδόσφαιρο, κάτι που έχει να κάνει με το γελοίο ιδεώδες ο νικητής είναι τα πάντα και ο νικημένος το τίποτα, όμως την ιστορία οι νικημένοι την πήγαιναν σχεδόν μονίμως μπροστά, άσχετα ότι την έγραφαν οι λεγόμενοι νικητές....

Κολλεκτίβα Σπορτς.

ΥΓ* Οι μεγαλύτερες ποδοσφαιρικές πρωτοπορίες πήραν σχεδόν σπάνια τρόπαια διεθνούς εμβέλειας.
Μερικές από αυτές, Τορίνο, Χόνβεντ, Σπάρτα Πράγας, Μπορούσια Μύνχεν Γκλαντμπαχ, Σπάρτακ Μόσχας. Κάποιες φυσικά πήραν όπως η Λίβερπουλ, ο Άγιαξ, η Δυναμό Κιέβου η Μπόκα Τζούνιορς και η Μπαρτσελόνα.

Σε επίπεδο εθνικών ομάδων ειδικά οι τρεις πρωτοπόρες πήραν μόνο ευρωπαϊκά τρόπαια αλλά ουδέποτε παγκόσμιο.

Ποδόσφαιρο Α.Ε. Με Γνώμονα τα κέρδη....

2010-08-05T01:41:00.000-07:00

Τα αλλαξοβασιλίκια στις κυρίαρχες ΠΑΕ είτε ολοκληρώθηκαν είτε διακόπηκαν βιαίως με άνωθεν παρεμβάσεις και διατεταγμένες αναθέσεις στις διοικήσεις τους με αποτέλεσμα την ανανέωση της εμπιστοσύνης των πελατών φιλάθλων και οπαδών του εμπορικού προϊόντος και στη χώρα μας.
Ότι συμβαίνει στους δυο αιωνίους του κέντρου σε πρώτο πλάνο και σε δεύτερο ανάμεσα στους δυο δικέφαλους και στους Άρη και Ηρακλή επηρεάζει το 95% του ποδοσφαιρόφιλου κοινού που είναι και πελατεία και ψηφοφόροι ταυτόχρονα και δεν είναι τυχαία η σύμπλευση αστικού κράτους επαγγελματικού ποδοσφαίρου και επιχειρηματικότητας όχι μόνο στην Ελλάδα το παράδειγμα του Χουάν Λαπόρτα(πρώην προέδρου της Μπλαουγκράνα νυν ηγέτη αυτονομιστικού κόμματος στην Καταλονία και υποψήφιου προέδρου στις επερχόμενες εκλογές, ένα κόμμα που δημιουργήθηκε αμέσως μετά την κατάκτηση του παγκοσμίου κυπέλλου από την Ισπανία) είναι άκρως διαφωτιστικό κατατοπιστικό και ενδεικτικό για τα λεγόμενα μας.
Φυσικά το εμπορικό προϊόν που λέγεται ποδόσφαιρο έχει πολλές προεκτάσεις και όχι μόνο εθνικές, ξεκινούν από εθνικές για να γίνουν διεθνικές ούτως ώστε να εξάγονται μαζικά κεφάλαια υπηρεσίες και μια σειρά εργατικού δυναμικού(όπως είναι και οι ποδοσφαιριστές) από χώρα σε χώρα και όχι μόνο. Μπορεί τα εθνικά πρωταθλήματα να έχουν τη σημασία τους, να είναι η βάση για τις μεγάλες Ευρωπαϊκές διοργανώσεις που αποτελούν και την μεγάλη αναδιανομή των κερδών που αποκομίσθηκαν από τις εισπράξεις τηλεοπτικών δικαιωμάτων, χορηγιών και εισιτηρίων και ο μεγάλος αγωγός των ομάδων που θα συμμετάσχουν στις διεθνικές διοργανώσεις πριν αυτές και αν γίνουν τελικά κλειστές λίγκες. Τα εθνικά πρωταθλήματα είναι η βάση μέχρι τώρα, αύριο μπορεί να είναι κάτι άλλο και τα διεθνικά το πεδίο δράσης τεράστιας κερδοφορίας. Οι πάλαι ποτέ δηλώσεις του Ζινεντίν Ζιντάν που έλεγαν πως θα έχουμε νεκρούς στα γήπεδα, που δυστυχώς είχαμε ήταν αποτέλεσμα της φιλοσοφίας που έχει αναπτύξει η UEFA, "δεν πρέπει να υπάρχει μέρα χωρίς ποδόσφαιρο", δηλαδή καταπόνηση, υπερκόπωση, ανάγκη για συνεχείς δόσεις φαρμακευτικών σκευασμάτων που είναι υποκατάστατα και σε πολλές περιπτώσεις δημιουργούν τέτοιες παρενέργειες και σοβαρά προβλήματα υγείας(χωρίς προηγούμενο ιστορικό) σε δεκάδες ποδοσφαιριστές που διακόπτουν βίαια την "καριέρα τους" γιατί δεν μπορούν πια να αντεπεξέλθουν σε αυτούς τους ρυθμούς και γιατί είναι επίκτητα κατεστραμμένη η υγεία τους .
Ας γυρίσουμε στα δικά μας όμως γιατί έχουμε σοβαρές υποψίες που θέλουμε να τις καταγράψουμε και δείχνουν την διασύνδεση εθνικών πρωταθλημάτων και ευρωπαϊκών με στόχο την κερδοφορία.
Έχουμε την υποψία ως αίσθηση πως την προηγούμενη χρονιά το πρωτάθλημα δεν χάθηκε τυχαία από τον Ολυμπιακό. Έχουμε λοιπόν την αίσθηση πως ότι έγινε, έγινε "κοινή συναινέσει" και ανεξάρτητα από την εις βάρος του διαιτησία (με τα πάνω από τα 5/8 καθαρά ακυρωμένα τέρματα στον πρώτο γύρο), αμέσως μετά την είσοδο του 2010 και κυρίως μετά την πρόκριση του στους 16 του Champions League. Βασικό ρόλο έπαιξαν τα συνεχόμενα επεισόδια στο Καραΐσκάκη την υποτροπή του Ολυμπιακού στην UEFA και η απόφαση της τελευταίας για παιχνίδια κεκλεισμένων των θυρών αν έπαιρνε το πρωτάθλημα η αν έρχονταν δεύτερος(η στα προκριματικά η στους ομίλους). Αυτό δε σύμφερε κανένα, ούτε την ίδια την ΠΑΕ(δεν είναι τυχαίο ότι ο πρώην ιδιοκτήτης της είπε "πως δεν μπορώ να συνεχίσω με αυτούς τους όρους" και "δεν είναι ότι δεν μπορώ να βάλω χρήμα, αλλά δεν θέλω"), ούτε την UEFA ούτε την Super League.
Ας τα πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά, για την ΠΑΕ θα ήταν πρόβλημα για τους εξής παρακάτω λόγους όπως και εν μέρη για την UEFA. Είναι καλύτερα τα προκριματικά του Europa League από αυτά του Champions Leuage. Στο πρώτο μπορείς να αποφύγεις στα διπλά προκριματικά αντιπάλους πολύ μεγαλύτερα μαγαζιά από τον Ολυμπιακό και να τα δώσεις με πολύ μικρότερης εμβέλειας μαγαζάκια με άδειες κερκίδες στο δεύτερο τα περιθώρια στενεύουν πολύ και σε εποχές καπιταλιστικής κρίσης οι ιδιοκτήτες των ΠΑΕ δηλαδή του μεγάλου κεφαλαίου δεν δανείζουν χρήμα που δεν θα το πάρουν πίσω με προσαύξηση πόσο μάλλον να κινδυνεύουν να το χάσουν κι όλας.
Στον έστω και ένα προκριματικό του Champions Leuage με άδειες κερκίδες στο Καραΐσκάκη ακόμα και ως σκέψη θα ήταν ολοκληρωτική καταστροφή και για τα οικονομικά της ΠΑΕ και για την πορεία της στους ομίλους. Ακόμη και αν περνούσε(πράγμα σχεδόν αδύνατον) γιατί οι αντίπαλοι θα ήταν πολύ δυνατότεροι και γιατί λόγω άδειων κερκίδων οι εισπράξεις της ΠΑΕ και της UEFA θα ήταν μειωμένες κατά 2/5 του αντικρίσματος των εσόδων, δηλαδή μειωμένα έσοδα σε χορηγούς, διαφημίσεις και φυσικά εισιτήρια η 4η θέση που πήρε στα play offs ο Ολυμπιακός ήταν η ιδανικότερη.
Φυσικά και εδώ τα πράγματα σήμερα είναι πάρα πολύ δύσκολα σήμερα στον επαναληπτικό του 2-1 στο Καραΐσκάκη με τη Μακάμπι Χάιφα (που είναι κατά πολύ μικρότερο μαγαζί από τον Ολυμπιακό), ωστόσο παλεύεται ευκολότερα από μια για παράδειγμα Μάντσεστερ Σίτι Μπορεί να ήταν δίκοπο μαχαίρι η 4η θέση που "διάλεξε"(και δεν μας πείθει κανείς πως δεν τη διάλεξε) στα play offs, ωστόσο όμως αν περάσει θα εισπράξει πολύ χρήμα, εφόσον περάσει και τον επόμενο γύρο και μπει στους ομίλους(το επόμενο παιχνίδι θα είναι ακόμα πιο δύσκολο επίσης αν περάσει), γιατί αν δε γίνει αυτό θα επιστρέψει στα πέτρινα χρόνια με ευθύνη των "θερμοκέφαλων οπαδών του"(όπως ονομάζουν οι αθλητικογράφοι) των "ιδιωτικών στρατών"(όπως λέμε εμείς) εφόσον η κάθε ΠΑΕ μόνο ιδέα δεν είναι....
Όσον αφορά την Super League και βάση τα παραπάνω σενάρια τα οποία της ήταν γνωστά, καθιστούσε επιτακτική ανάγκη και νομοτελειακό φαινόμενο ο Ολυμπιακός να πάρει την 4η θέση στα Play Offs. Ως συνεταιρισμός των ΠΑΕ το μόνο που δεν θα ήθελε ήταν να μειώνονταν μελλοντικά η συμμετοχή ελληνικών ομάδων στις Ευρωπαϊκές διοργανώσεις
Για το συνεταιρισμό και το καλό όλων των ΠΑΕ η υποχώρηση μιας εκ ενός εκ των δυο μεγάλων του Ελληνικού ποδοσφαίρου σημαίνει οπισθοχώρηση των συμφερόντων συνολικά, δηλαδή κρίση. Μια νεότερη κρίση πάνω και μέσα σε μια άλλη θα σήμαινε αυτόματα πρόβλημα για το ήδη προβληματικό Ελληνικό ποδόσφαιρο.
Έτσι λοιπόν σε περίπτωση που οι Πειραιώτες έρχονταν πρώτοι στα play offs και συμμετείχαν στον δεύτερο γύρο των προκριματικών για το Champions Leuage, θα ξεκινούσαν από εκεί που δεν έφτασε ο ΠΑΟΚ, ωστόσο οι Ευρωπαϊκές διακρίσεις και το βάθος τους ακόμα και για την αντίληψη της ίδιας της Super League έχουν να κάνουν κυρίως με την εμπειρία των δυο μεγαλυτέρων ομάδων στο θεσμό του Champions Leuage καθώς και με την βαθμολογική τους ισχύ στην Ευρώπη σε σχέση με όλους του άλλους.
Κατά τη γνώμη μας αυτό που ενδιαφέρει και την UEFA και κάθε λογής συνεταιρισμό έρχεται απ' ευθείας από τις λαϊκές παροιμίες, "το μοναστήρι να είναι καλά και οι καλογέροι χίλιοι" και δεν είναι σε θέση κάποιος να μας πείσει πως τα λεγόμενα στημένα παιχνίδια ήταν μόνο αυτά που υπέδειξε. Ότι μας υπέδειξε ήταν όχι μόνο για ξεκάρφωμα αλλά κυρίως γιατί οι μικρομπακάληδες χαλάνε και την πιάτσα και τους όρους του στησίματος των μεγάλων super market και το ποδόσφαιρο σε μια ταξική κοινωνία δεν μπορεί παρά να λειτουργεί με τον ίδιο ταξικό και καπιταλιστικό τρόπο ανάπτυξης.
Όλες οι παγκόσμιες ομοσπονδίες διασυνδέονται μεταξύ τους και όσο ο Δικός μας ο Βασιλακόπουλος ήταν μέσα στα πράγματα του Παγκοσμίου Μπάσκετ, σε όλα τα άλλα αθλήματα είχαμε μια άλλου είδους ευνοϊκή μεταχείριση, όμως τα πράγματα τώρα αλλάζουν και αλλάζουν ραγδαία με σοβαρές επιπτώσεις εις βάρος του λεγόμενου Ελληνικού πρωταθλητισμού. Αυτή την αλλαγή του συσχετισμού δυνάμεων θα την βιώσουμε καλά στο πετσί μας στις Ευρωπαϊκές και στις παγκόσμιες διοργανώσεις από τούδε και μετά, θα δούμε βίαιες ανατροπές εμείς ξέρουμε πως ο Ολυμπιακός θα είναι το πρώτο θύμα αφήνοντας μηνύματα και το δεύτερο θύμα θα είναι η Εθνική ομάδα του Μπάσκετ.
Όσο για αυτούς που πολύ καλά κάνουν και μιλούν για αφελληνισμό των ομάδων, πρέπει οι ίδιοι να ξέρουν πολύ καλά πως είναι μια αναγκαία συνθήκη για να κερδοφορήσουν οι ομάδες γιατί με τα δικά τους παιδιά δεν μπορούν να πάνε πουθενά και η κερδοφορία γίνεται μόνο μέσα από τις διεθνικές διοργανώσεις...
Φυσικά μετά από τις επερχόμενες οικονομικές καταστροφές των Ελληνικών ΠΑΕ που έρχονται ως ονούπω θα δούμε τις περισσότερες ομάδες της Super League να μην είναι ικανές να κάνουν μεταγραφές όχι μόνο από το εξωτερικό αλλά και από το εσωτερικό, τα χειρότερα είναι ακόμα πίσω...

ΕΡΤ & αντικομμουνιστική προπαγάνδα

2010-08-02T02:29:00.000-07:00

Το ακούσαμε και αυτό όπως πολλά απ' τα καλούδια που καθημερινά μας προσφέρει η ΕΡΤ στα δελτία ειδήσεων πως οι ποδοσφαιριστές της Λ.Δ της Κορέας υπέστησαν διαπόμπευση και μάλιστα μπροστά στην ηγεσία της χώρας.
Παρακολουθώντας τα δελτία ειδήσεων της κρατικής τηλεόρασης νομίζει κανείς πως ζει στον παράδεισο, πως όλα είναι ρόδινα, πως ζούμε σε μέρες πρωτόφαντης ευημερίας και η άνοδος του βιοτικού επιπέδου έχει πιάσει ταβάνι, εκτός αν πρόκειται για καμία Κούβα, κανένα Βιετνάμ, καμία Λ.Δ. της Κορέας.
Μετά από τον ορυμαγδό της ανοησίας, του ψέματος και της προβοκάτσιας εις βάρός της ποδοσφαιρικής ομάδας της Λ. Δ. της Κορέας όχι μόνο από την ΕΡΤ, αλλά από το σύνολο των αμερόληπτων δυτικών πρακτορείων ειδήσεων κατά τη διάρκεια της πρώτης φάσης του Μουντιάλ, όπου μάθαμε ότι παίχτες της εν λόγω εθνικής ομάδας αυτομολούσαν ομαδικά στις πρεσβείες της Ν. Κορέας, ήρθε και νεότερη ζεστή είδηση ένα μήνα περίπου μετά τη λήξη του παγκοσμίου κυπέλλου. Την περίοδο των ομίλων όπου έπαιζε και η Λ. Δ. της Κορέας ακούσαμε απίθανες ιστορίες για τους παίχτες που όταν τραγουδούσαν τον ύμνο της χώρας τους δεν δάκρυζαν από συγκίνηση, αλλά έκλαιγαν τρομοκρατημένοι στη σκέψη πως αργά η γρήγορα θα γύριζαν πίσω στη χώρα τους και θα τους περίμεναν κάτι σαν βασανιστήρια χειρότερα και από αυτά του Άουσβιτς, πως κάποιοι αγώνες δεν μεταδίδονταν κλπ.
Ακούσαμε για δημοσιογράφους των διεθνών πρακτορείων ότι μπούκαραν στο πούλμαν της ομάδας της Λ. Δ της Κορέας για να μετρήσουν τους παίχτες μήπως και κάποιος αυτομόλησε, η ότι κατασκήνωναν έξω από το ξενοδοχείο μπας και κάποιος ποδοσφαιριστής την έχει κάνει με ελαφρά πηδηματάκια, τα ίδια και πριν τις προπονήσεις.
Με βάση την ομάδα της Λ. Δ. της Κορέας είδαμε πως είχε στηθεί ένας απίθανος προπαγανδιστικός μηχανισμός που κατασκεύαζε πραγματικά ιστορίες "για αγρίους". Φυσικά επειδή το ψέμα έχει κοντό ποδάρι ο μηχανισμός αυτός χρεοκόπησε και μάλιστα πολύ σύντομα, αλλά έκανε τη ζημιά του στην ψυχολογία των παιχτών της Λ. Δ. της Κορέας που τα έχασαν στην κυριολεξία ειδικά μια μέρα πριν το δεύτερο του παιχνίδι, χάνοντας με τα χέρια κάτω από την Πορτογαλία 7-0, χωρίς αυτή να παίξει καλύτερα από την Βραζιλία που την αντιμετώπισαν ηρωικά.
Αυτά έως και χτες γιατί τότε ακούσαμε και είδαμε από την "σοβαρή" ΝΕΤ άλλη μια "απίθανης έμπνευσης" είδηση που δεν ήταν ρεπορτάζ αλλά αναδημοσίευση που πρόβαλε μονάχα ένας Νότιο Κορεατικός τηλεοπτικός σταθμός και χωρίς φυσικά καμία διασταύρωση από πουθενά από τους δικούς μας δημοσιογράφους και όταν λέμε από πουθενά, εννοούμε από πουθενά.
Αν υπήρχαν έστω και ψήγματα αληθοφάνειας, θα είχε γίνει είδηση πρώτης γραμμής όχι μόνο σε ολόκληρη την Ν. Κορέα αλλά σε ολόκληρο τον δυτικό κόσμο εδώ και καιρό. Να σημειώσουμε πως η ίδια είδηση δεν αναμεταδόθηκε ούτε από το σύνολο των Νότιο Κορεατικών καναλιών ως ύποπτη, κάτι που δείχνει ότι σε μεγάλο βαθμό η υπόθεση βρωμάει σε μια περίοδο που οι σχέσεις των δυο χωρών είναι στα όρια της άνευ όρων σύγκρουσης.
Αυτή η φοβερή είδηση μας έλεγε για δημόσιες διαπομπεύσεις παιχτών και προπονητή στην ηγεσία του κράτους, ο οποίος στην συνέχεια διαπομπεύτηκε κατ' εντολής και από τους ίδιους τους ποδοσφαιριστές, υπάρχει και η υποψία πως διαγράφτηκε από το Κ. Κ. ενώ δεν έλειψε και η αναφορά στα στρατόπεδα συγκέντρωσης, τέτοιες προβοκάτσιες η ΝΕΤ που όλοι την πληρώνουμε για να λέει ψέματα κατά συρροή.
Η "μπούρδα" πάει σύννεφο δηλαδή και σε τέτοιο σημείο που είδηση ονομάζεται η κάθε λογής ανοησία που μπορεί να πει ο οποιοσδήποτε χωρίς αυτή να διασταυρωθεί από πουθενά.
Όταν πρόκειται για μια σοσιαλιστική χώρα, όλα χωράνε παντού, μαζί με το ψέμα και ο αντικομμουνισμός ειδικά σήμερα που η καπιταλιστική κρίση δεν βρίσκει καμία αντικειμενική διέξοδο.

Δώστε το στην Ολλανδία να τελειώνουμε....

2010-07-07T02:18:00.000-07:00

Από χτες για μας το παγκόσμιο κύπελλο συνεχίζει μονάχα για το μικρό τελικό και ηθικά ο παγκόσμιος πρωταθλητής είναι η Ουρουγουάη ανεξάρτητα ποιος θα το πάρει, για μας δεν έχει καμία σημασία.
Από τα προκριματικά της ζώνης της Ευρώπης είχαμε προβλέψει πως δυο θα ήταν τα φαβορί.
Το ένα ήταν η Αγγλία του Φάμπιο Καπέλο και τη παρουσία της στα προκριματικά(δεν έπαιζε με καμινάδες, είχε βάθος και ποιότητα) αλλά κυρίως γιατί στη Ν. Αφρική έχει μεγάλη παροικία, άσχετα ότι εκεί τα έκανε θάλασσα.
Το άλλο φαβορί ήταν η Ολλανδία(όχι για την μπάλα που έπαιζε ούτε φυσικά για την ποιότητα της, μια μέτρια ομάδα είναι. Δεν υπάρχουν μεγάλοι παίχτες σε αυτή την ομάδα πλην του Ρόμπεν που οργανώνει δημιουργεί ολοκληρώνει), αλλά κυρίως γιατί στη Ν. Αφρική είναι σαν να παίζει στην έδρα της, στην ουσία ποτέ η Ν. Αφρική δεν έπαψε να είναι αποικία της(ειδικά εκεί που ήθελε στην βόρεια Ν. Αφρικανική Δημοκρατία που είναι και τα ορυχεία των διαμαντιών), εξάλλου από το 1994 έως και το 2002 οι Ολλανδοί διαμαντάδες έκαναν πάνω από μια ντουζίνα απόπειρες για να ξαναπάρουν τα ηνία της χώρας. Είναι ηλίου φαεινότερο πως σε όλους τους αγώνες έχει την εύνοια της σφυρίχτρας και ας μην ξεχνάμε πως είναι ο εκπρόσωπος της ΝΙΚΕ που σημαίνει πως έχει σειρά.
Φυσικά στην πορεία προέκυψε και η Αργεντινή με το υλικό που είχε και τις νίκες που έκανε στα φιλικά 0-3 νίκησε τη Γερμανία στο Μόναχο, 1-2 την Ρωσία στη Μόσχα, 2-0 την πρωταθλήτρια της Αφρικής Αίγυπτο, και την Γκάνα επίσης με 2-0.
Η παρουσία της εν γένει στο μουντιάλ μέχρι το παιχνίδι με τη Γερμανία που αντικειμενικά δεν ήταν για 4-0 ήταν καλή, ωστόσο όμως διακόπηκε βίαια και φυσικά απέδειξε πως οι οπαδοί της ξέρουν από μπάλα αφού την υποδέχτηκαν ως νικητή στο αεροδρόμιο του Μ. Αϊρες.
Δεν έχουμε να γράψουμε τίποτα περισσότερο γιατί για μας το Μουντιάλ έχει τελειώσει και ηθικός πρωταθλητής είναι η Ουρουγουάη.
Όσον αφορά τον άλλο ημιτελικό δεν μας αφορά ποιος θα περάσει άσχετα με τις προβλέψεις του χταποδιού(τι μπαταριές και αυτές), πάντως ανάμεσα στην Ισπανία και την Γερμανία, μας είναι ποιο συμπαθείς οι Γερμανοί μετανάστες της Γκάνας, της Πολωνίας, της Τουρκίας και της Κροατίας που απαρτίζουν την Νάσιοναλ Μανσαϊφ του Γιοακιμ Λεμ.

Από Diego σε Diego....

2010-07-06T02:50:00.000-07:00

Εντάξει μπορεί η αγαπημένη μας Αργεντινή να έφυγε και με βαρύ σκορ από τα πάντσερ που μόνο πάντσερ δε θύμιζαν αλλά μια ομάδα πολύ σοβαρή και πειθαρχημένη με παίχτες ποιότητας όπως ο Μίλερ, ο Κεντήρα και ο Οζίλ, ωστόσο για μας τα παιδιά του Ντιέγκο όπως το "Απάτσι", ο Καρλίτο θα είναι για πάντα στην καρδιά μας. Να σημειώσουμε εδώ πέρα ότι χαρήκαμε ιδιαίτερα που πάνω από 10000 Αργεντινοί οπαδοί της "Albiseleste" υποδέχτηκαν την ομάδα του Ντιέγκο σαν νικητή στο Αεροδρόμιο του Μπουένος Άιρες.
Κ. Αθλητικογράφοι είστε πολύ μικροί για να μιλάτε τόσο απαξιωτικά για το Ντιέγκο και σας θυμίζουμε πως ένας άλλος Ντιέγκο (που τόσο έχετε απαξιώσει από την εποχή της M.United και εσείς και ο Σερ Αλεξ & τόσο πολύ αγαπάτε ) περιμένει στη γωνία.
Σας λέμε επίσης πως το ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο το δημιούργησε η σοσιαλιστική ΕΣΣΔ του μεγάλου Νέτο και πριν από αυτή η σοσιαλιστική Ουγγαρία του μέγιστου Φέρεντς Πούσκας και όχι η Ολλανδία. Οι "ιπτάμενοι Ολλανδοί" πριν γνωρίσουν τι ήταν αυτό δείτε τις πορείες της πριν το 1974, αφήστε που η σημερινή Ολλανδία δε βλέπετε γιατί δεν έχει καμία σχέση από το 1996 και έπειτα με το "ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο".
Σήμερα μέχρι όπου και αν φτάσει ακόμα και στο μικρό τελικό, θα είμαστε με την "Seleste" την Ουρουγουάη των 3.700.000 κατοίκων που έχει μαζί με την Αργεντινή πάρει 14 Copa America η κάθε μία, όταν η Βραζιλία το 2007 πήρε το 6ο, που στον μικρό τελικό για να αποκλείσει την "Seleste" έπρεπε να πάμε στην παράταση για να αποκλειστεί το καμάρι της βορειοανατολικής όχθης του ποταμού Λα Πλάτα.
Από τον αγώνα με τη Γαλλία γυάλιζε το μάτι της παρέας του Φορλάν, που χωρίς τον Σεβαντόν και τους άλλους παιχταράδες που δεν πήρε ο Όσκαρ Ταβάρεζ, τα πάνε περίφημα και σήμερα θα έχουν απέναντι τους μια από τις χειρότερες Ολλανδίες που έχουμε δει και που όλοι την χρήζουν φαβορί.
Κόντρα σε όλους αυτούς τους "αθλητικογράφους" της απεραντολογίας, αυτών που υποστηρίζουν συνειδητά το για μας τελειωμένο Δυτικοευρωπαϊκό ποδόσφαιρο από την εποχή του σχεδίου Μποσμάν(τώρα φαίνονται τα αποτελέσματα), που λοιδορούσαν το μέγιστο Ντιέγκο Μαραντόνα. Εμείς είμαστε με αυτούς που γυαλίζει το μάτι τους, που μπορεί να μην έχουν την παιδεία των Ευρωπαίων(αν την είχαν και αυτοί και οι Αφρικανοί θα είχαν ξεχάσει οι Ευρωπαίοι τι σημαίνει παγκόσμιος τίτλος και όχι μόνο αυτό), όσο και αν τους μπαίνει και έχουν βάλει στο μάτι ολόκληρη τη Λατινική Αμερική, όσο και αν διαστρεβλώνουν το ποδόσφαιρο των Ουργουγουανών ως "θανατηφόρο"(μόνο τέτοιο δεν είναι εδώ και δυο δεκαετίες), τόσο εμείς θα τους πάμε κόντρα...Μπορεί να χρησιμοποιούν τη λαϊκή σοφία ως εργαλείο σπίλωσης της αξίας της "Seleste", ωστόσο όσο και αν τους έχουν παρομοιάσει με ξυλοκόπους με τη λογική "κάλιο να σου βγει το μάτι παρά το όνομα", ελπίζουμε και θέλουμε οι ποδοσφαιρικοί απόγονοι του μέγιστου Έντσο Φραντσέκολι, να βγάλουν μάτια, να πετάξουν στα αζήτητα τους υπερόπτες Ολλανδούς και να στείλουν στο καναβάτσο της ιστορίας τα παπαγαλάκια του "άθλιας" διαστρέβλωσης της ιστορίας.

Collectiva sports

ΜΟΥΝΤΙΑΛ 2010 – Το τέλος του Ευρωπαϊκου ποδοσφαίρου.

2010-06-28T02:42:00.000-07:00

Μπορεί το ποδόσφαιρο να είναι το δημοφιλέστερο και το πιο λαϊκό παιχνίδι, ωστόσο άθελα του ως κυρίαρχο κοινωνικό φαινόμενο είναι και τμήμα της πολιτικής και οικονομικής κυριαρχίας του ιμπεριαλισμού ταυτόχρονα και ο βασικός μοχλός πίεσης των ισχυρών μονοπωλιακών ομίλων και κρατών στα πλαίσια των ενδοιμπεριαλιστικών αντιθέσεων.
Σε επίπεδο εθνικών πρωταθλημάτων είναι ό «Πολιορκητικός Κριός» που χρησιμοποιεί το μεγάλο κεφάλαιο για να δημιουργήσει είτε ιδιωτικούς στρατούς (μοχλούς πίεσης στο αστικό κράτος που εδρεύει), κυρίως για το ποιος απ’ τα κομμάτια του θα ευνοηθεί περισσότερο στα πλαίσια των ενδοταξικών αντιθέσεων, για το ποιο απ’ τα κομμάτια του θα πάρει το μεγαλύτερο κομμάτι της πίτας σε εργολαβίες κλπ.
Ο βασικός παράγοντας του ρόλου του επαγγελματικού ποδοσφαίρου είναι η ίδια η φύση, το κέρδος και τα άλλα κέρδη που αυτό προσφέρει ως κοινωνικό φαινόμενο.
Με αφορμή του μουντιάλ, θα ξεδιπλώσουμε τις σκέψεις μας για τα αποτελέσματα, τους στόχους και τους σκοπούς της επαγγελματικοποιημένης φύσης του.
Στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο ο μοναδικός στόχος είναι η νίκη με κάθε τρόπο, αυτή που θα φέρει χορηγούς και θα έχει και πολιτικά αποτελέσματα στα φτωχά λαϊκά στρώματα σε προέδρους χωρών, ομάδων, μονοπωλιακών ομίλων στο ίδιο το καπιταλιστικό σύστημα τελικά.
Οι σκοποί και οι στόχοι πηγάζουν μέσα απ' την επαγγελματικοποίηση του και είναι η σκοπιμότητα και το θέαμα . Οι εν λόγω ως παράγοντες αυτοί αποδοκιμάζουν τη φαντασία, τη συλλογικότητα, την ευγενή άμιλλα, τη δίψα για παιχνίδι που διαπαιδαγωγεί τον ίδιο το παίκτη και τον κάνει να γίνεται καλύτερος άνθρωπος.
Οι εν λόγω παράγοντες αναιρούν την ίδια τη τέχνη του ποδοσφαίρου και τέλος την επιστημονική του εξέλιξη σε τεχνικό επίπεδο, την τακτική, τη στρατηγική και το σχεδιασμό. Ο επαγγελματισμός, το «θέαμα» και η σκοπιμότητα, (η Σάρα η Μάρα και το κακό συναπάντημα δηλαδή), έχουν κάνει σημαία τους τη ντόπα , την απόλυτη εξειδίκευση του παίκτη, το σκληρό και απάνθρωπο ανταγωνισμό, το χωρίς αρχή και τέλος- ουσία και περιεχόμενο τρέξιμο, μόνο και μόνο για να καλυφθεί η ίδια η γύμνια του παιχνιδιού και να αποθεωθεί η αφέλεια και η βλακεία αυτού που δε ξέρει ούτε καν τα βασικά, τα μυστικά της μπάλας, αλλά διαφημίζει από τσίχλες έως και στρινγκ, ανάλογα με το χορηγό του, την μάρκα φανέλας η παπουτσιών που φοράει, αλλά και του βαθμού του ναρκισσισμού δηλαδή της "βλακείας" που του έχει επιβάλει ο κάθε λογής μάνατζερ.
Αυτού του είδους το ποδόσφαιρο δεν θέλει ολοκληρωμένες προσωπικότητες αλλά εργαλεία χειριστές και άβουλα πλάσματα που γίνονται αστέρες δηλαδή ήρωες που επιβάλουν το διαίρει και βασίλευε σκοτώνοντας το θεριό που είναι ο αντίπαλος από τα 50 μέτρα.
Αυτή η λογική όχι μόνο μετατρέπει τους ποδοσφαιριστές από παίχτες σε παλαιστές, και μαραθωνοδρόμους, στοχοπροσηλωμένους στη στρατιωτικοποίηση του ρόλου τους, χωρίς ίχνος φαντασίας, χωρίς ίχνος ανθρωπιάς. Σε αυτά τα δεδομένα ο παίκτης πρέπει να είναι μόνο στρατιώτης και όχι στρατιώτης και ταυτόχρονα στρατηγός, πρέπει να υπακούει μηχανιστικά και να μη διεκδικεί τη διαλεκτική του παιχνιδιού που είναι η αντανάκλαση της ίδιας της ζωής. Στις ποδοσφαιρικές ακαδημίες του καπιταλιστικού κόσμου,(εκτός τις Λατινικής Αμερικής, και της πρώην Ανατολικής Ευρώπης(λόγω της πρώην σοσιαλιστικής της φύσης) ο υποψήφιος ποδοσφαιριστής εξειδικεύεται μόνο σε ένα ρόλο και πέρα απ’ αυτό δε ξέρει να κάνει τίποτα άλλο, κυρίως όμως γίνεται προσπάθεια να μην είναι και να μη γίνει ποτέ ολοκληρωμένη προσωπικότητα Ο εύελπις ποδοσφαιριστής μαθαίνει άριστα τη θέση για την οποία τον χτίζουν. Τον υποβάλλουν σε απίστευτες λιπομετρήσεις έως και μελλοντικές προβλέψεις του σωματότυπου που θα αποκτήσει για να προωθηθεί στη τάδε η στη δείνα θέση, πόσα εκατοστά άλμα θα έχει, πόση θα είναι η διάμετρος του μηρού, και άλλα τέτοια επιστημονικοφανή αλλά άκρως αντιεπιστημονικά Στην «εξέλιξη» του, συμμετέχουν από εργοθεραπευτές, γυμναστές, κινησιοθεραπευτές, διατροφολόγοι, μέχρι και υποψήφιες νύφες, κάθε λογής άσχετοι με το ποδόσφαιρο πλην των προπονητών. Εδώ το ζητούμενο είναι να μη «παρεκκλίνει» τίποτα που θα κάνει κακό στο μηχανιστικό προγραμματισμό που του καταστρέφει και την υγεία και τη ζωή και τη φαντασία, αλλά αναπτύσσει τα κέρδη τις επιρροές αγορών μέσω του θεάματος και του αποτελέσματος Σε ένα παιδί 10-15 ετών το χειρότερο απ’ όλα είναι πως δε ζει την ηλικία του, ποδηγετείται σε ρομπότ και τέλος δε βλέπει το ποδόσφαιρο σαν παιχνίδι. Τον προορίζουν για παράδειγμα στη θέση το κόφτη στο κέντρο, τόσο καλά, που αν στη πορεία του παιχνιδιού αν βρεθεί σε μια άλλη θέση για παράδειγμα στη θέση του κεντρικού χαφ, η στη θέση του κεντρικού επιθετικού να χάσει τα αυγά και τα πασχάλια, να τα κάνει όλα καφέ και ζάχαρη η σαλάτα. Να πιστεύει πως βρίσκεται σε άλλο πλανήτη γιατί πολύ απλά δε θα ξέρει το βασικό τη μπάλα. Δε θα λειτουργεί η φαντασία ο σχεδιασμός και ο προσανατολισμός του στον αγωνιστικό χώρο, και αν κάνει ένα λάθος τότε μαύρο φίδι που τον έφαγε, λες και το λάθος δεν είναι στοιχείο της ανθρωπότητας που θα μας οδηγήσει στο σωστό;
Αυτή η λογική αποπνέει και ένα άλλο επικίνδυνο μήνυμα το οποίο έρχεται κατ ευθείαν μέσα απ’ τις οργανωμένες θύρες, τους αθλητικούς δημοσιογράφους και τους manager, που μιλάει κατ ευθείαν στον εκφασισμό της κοινωνίας, «πληρώνεσαι φίλε; Είσαι υποχρεωμένος και να πεθάνεις για την ομάδα» την επιχείρηση λέμε εμείς. Αυτή η μορφή εκφασισμού μιλάει κατευθείαν στις εργασιακές σχέσεις και ο παίκτης γίνεται άθελα του η περιφερόμενη αρκούδα που πρέπει , εφόσον πληρώνετε να χορεύει στο ρυθμό του εργοδότη και να μη διεκδικεί ποτέ.
Η γνώση μας γύρω και μέσα απ το αντικείμενο, είναι τεράστια χωρίς καθόλου να θέλουμε να ευλογήσουμε τα γένια μας . Σας λέμε μόνο τούτο. Πως το «όπιο των λαών», (στη περίοδο του ιμπεριαλισμού), εκτός από «όπιο» είναι και παιχνίδι και όχι άθλημα όπως ο στίβος η όπως το τένις, εξάλλου σύμφωνα και με τη σύγχρονη επιστημονική θεώρηση και γνώση, ουδέποτε κανένα ομαδικό άθλημα ήταν στη πραγματικότητα άθλημα. Ειδικά το ποδόσφαιρο και η καλαθοσφαίριση απ’ τη γέννηση τους είναι περισσότερο παιχνίδια παρά αθλήματα, μιας και γεννήθηκαν πάνω στην αδήριτη ανάγκη του ανθρώπου να γεμίσει δημιουργικά και με φαντασία τον χρόνο του, να μάθει να δίνει και να παίρνει να νικάει και να χάνει μέσα στα παιχνίδια αυτά. Να καταστρώνει τακτικές και στρατηγικές, και να οπλίζει την αδυναμία του πότε με τη συλλογικότητα, πότε με τη διαβολεμένη φαντασία και πότε με τις χορευτικές ατομικές προσπάθειες που όμως υποβάλλονται μέσα στο σύνολο και για το σύνολο και ποτέ εκτός αυτού. Όλα αυτά είναι οι κανόνες και όχι οι κανονισμοί ενός παιχνιδιού όπως του ποδοσφαίρου, που δε μοιάζει ούτε με τη σφαιροβολία, ούτε με το στιπλ, ούτε με το δέκαθλο, ούτε καν με τα σπριντ των 100-200-400 μέτρων, που απαιτούν σωματική κόπωση και ρώμη, πράγματα που στο ποδόσφαιρο δε χρειάζονται, να σας θυμίσουμε τη κορμοστασιά του μεγαλύτερου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών, του Ντιέγκο Μαραντόνα; Κοντός και ευτραφής, όπως οι περισσότεροι καλλιτέχνες του ποδοσφαίρου Κάποιοι απ αυτούς μπορεί να μην ήταν τόσο ευτραφείς, σίγουρα όμως είχαν παραπάνω κιλά απ’ αυτά που θέτει το σύστημα.
Παίχτες καλλιτέχνες όπως οι παρακάτω έπαιζαν σήμερα δε θα αποτελούσαν ποτέ πρότυπα σε προπονητές όπως ο Μουρίνιο. Παίκτες όπως οι Κήγκαν, Ρομάριο, Σάντσεζ, Μπλαχίν, Προτάσοφ, η οι δικοί μας Χατζηπαναγής, Κωφίδης, Αναστόπουλος, και Καραπιάλης του παρελθόντος δε θα είχαν καμία θέση στα πλάνα του, τέτοιοι οδοστρωτήρες του ποδοσφαίρου αρκούνται σε ρομπότ που δεν έχουν καμία αντικειμενική σχέση με το ποδόσφαιρο, ενώ οι τελευταίοι δεν φέρουν και κάποια ευθύνη γι αυτό.
Όλα αυτά καταδείχνουν ως ένα ορισμένο βαθμό τι είναι η τέχνη του ποδοσφαίρου, που στην κυρίαρχη ιδεολογία όχι μόνο δεν υπάρχει, αλλά ακόμα και να υπάρχει γίνονται προσπάθειες κατακερματισμού της, πότε με την απεχθή πρώην Γερμανική σχολή [(το ποδόσφαιρο είναι για "άμπαλους" ντοπαρισμένους δεκαθλητές) και ευτυχώς που η ομάδα του Ιωακείμ Λεμ δεν είναι αυτή], πότε με την «ανισόρροπη» Αγγλική σχολή των σουτέρ απ’ το κέντρο του γηπέδου χωρίς να υπάρχει ούτε η απαραίτητη τεχνική στο ζύγισμα του ποδιού, ούτε φυσικά το σημάδι που και αυτό είναι τεχνική και τέχνη μαζί(απ' ότι φαίνεται τα ο Φάμπιο Καπέλο μόνο στα προκριματικά κατάφερε να πείσει πως η μπάλα δεν είναι σέντρες. Οι Άγγλοι και Γερμανοί όχι μόνο δε μπορούν να τριπλάρουν μέσα σε τηλεφωνικό θάλαμο,(ούτε μόνοι τους και χωρίς αντίπαλο δε μπορούν να το κάνουν), και όταν το κάνουν είτε η μπάλα μένει πίσω και αυτοί συνεχίζουν να τρέχουν),είτε πέφτουν στο χόρτο ζητώντας πέναλτι. Δε ξέρουν τι είναι η κλειστή ντρίπλα στην άμυνα ζώνης και πως έτσι μόνο θα ξεπεράσουν το εμπόδιο ενός φαινομενικά αδιαπέραστου τοίχους από σώματα ούτως ώστε να τα τραβήξουν πάνω τους και να δώσουν πάσα μέσα από την κλειδαρότρυπα σε κάποιο «αμαρκάριστο» συμπαίκτη τους κάνοντας το γκολ εύκολη υπόθεση. Οι εν λόγω ποδοσφαιρικές σχολές είναι ικανές να σεντράρουν 180 φορές επί 90 λεπτά ψάχνοντας το κεφάλι του όποιου Κράουζε η να πραγματοποιήσουν ανάλογα σουτ με 200χλμ/ώρα, από τον όποιο Τσβαϊσταϊγκερ, γιατί αυτό είναι τους έμαθαν να κάνουν και αντικειμενικά είναι η δεύτερη ποδοσφαιρική του φύση. Προσπαθούν να κάνουν όσο περισσότερα άτεχνα σουτ απ, όπου μπορούν,όπως μπορούν μπορούν, εκμεταλλευόμενοι τις κόντρες, μπας και παραβιάσουν την εστία ενός τερματοφύλακα, αλλά αν βρεθεί ένας Μπουφόν, η ένας Τσέχ μπροστά τους πέφτουν σε τοίχο.
Η διαφορά ανάμεσα στις "βεντέτες" Άγγλους και στους "ταπεινούς" Γερμανούς είναι οι δυο εξής: α)Ότι οι δεύτεροι εξελίσσονται και πειθαρχούν, κανείς δεν είναι πάνω από την ομάδα και β) Ακόμα και όταν χάνουν με μεγάλα σκορ, δεν τα χάνουν και συνεχίζουν να παίζουν όπως όταν θα νικούσαν, δηλαδή δεν είναι ομάδα ψυχολογίας, αυτοί οι δυο παράγοντες είναι που τους βοηθάνε να προχωρούν.
Στο κατακερματισμό του ποδοσφαίρου έχουμε άλλη μια σχολή (που λέει πως το ποδόσφαιρο είναι σόου και θέαμα χωρίς φαντασία τακτική και στρατηγική που υποτάσσει την ομαδικότητα στη σάμπα η στο καποέϊρα), όπως το κάνουν συστηματικά οι Βραζιλιάνοι από το 1994 και μετά. Αυτές οι τρεις σχολές είναι και η αχίλλειος πτέρνα του ποδοσφαίρου, και μάλιστα στην εποχή που το θανατηφόρο βέλος είναι οι πολυεθνικές και ο επαγγελματισμός τότε τα πράγματα παίρνουν μία βίαιη τροπή. Και λέμε απ το ’94 και μετά γιατί το Βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο υποτάχθηκε στη ξενική για αυτό σχολή της Nike με χορευτικά που αποθεώνουν τον ατομικισμό. Όταν το Βραζιλιάνικο ποδόσφαιρο έπαψε να βγάζει Σώκρατες, Έντερ, Φαλκάο, ακόμα και Καρέκα, Ρομάριο, Ζιοβάνι και Ρονάλντο στα καλά του φυσικά, τότε ακριβώς έχασε τη ταυτότητα του τη διεισδυτικότητα του και τη προσωπικότητα του , έγινε μια γραφική παράσταση τίτλων και χορηγών Δεν είναι τυχαίο ότι η Βραζιλία του '82 που είχε και τις καλύτερες ομάδες της ιστορίας της δεν πήρε κανένα τίτλο και ήταν σχετικά ανυπόληπτη γιατί δεν είχε κύριο χορηγό της τη Nike αλλά την εγχώρια Τopper και θύμιζε περισσότερο διαφημιστικό τρυκ. Ήταν η εποχή που η Αργεντινή(η μεγαλύτερη ποδοσφαιρική σχολή του πλανήτη μαζί με την Ολλανδία και την πρώην ΕΣΣΔ) παρουσίασαν την σύμφυση του τεχνικού, ομαδικού και δυναμικού ποδοσφαίρου .
Το μουντιάλ του 2010 δεν έχει σημασία ποιος θα το πάρει αν το πάρει κάποιος τελικά. Εμάς δε μας ενδιαφέρουν ούτε τα παραποδοσφαιρικά, όπως δε μας ενδιέφεραν ποτέ τα παραπολιτικά στη πολιτική. Μπορεί από το 2008 το ποδόσφαιρο να αναγεννήθηκε στο Euro 2008, όσο μπορεί να αναγεννηθεί σε αυτό το σύστημα που τα πάντα υποτάσσονται στο θέαμα και στη σκοπιμότητα, ωστόσο όμως η Λατινική Αμερική, η Αφρική και η πρώην Ανατολική Ευρώπη γεμίζουν τις ομάδες των δισεκατομμυρίων ευρώ με νέα ταλέντα στα γήπεδα της γηραιάς Ηπείρου, δυστυχώς με όρους καπιταλισμού σκληρής και απάνθρωπης εκμετάλλευσης.
Μπορεί σήμερα να μην υπάρχει η Ολλανδία του 1988 και η ΕΣΣΔ του 1986-1990), αλλά υπάρχει η Αργεντινή και δεν είναι τυχαίο, πως σε αυτές και στις τρεις ομάδες υπήρχαν ο πιο μεγάλοι προπονητές στο παγκόσμιο ποδόσφαιρο, οι μακαρίτες Ρίνους Μίχελς και Βαλερύ Λαμπανόφσκυ, και ο εν ζωή Πέκρεμαν(παιδιά του είναι όλοι οι παρακάτω), δηλαδή μερικοί απ’ τους μεγαλύτερους μπαλαδόρους που παίζουν σήμερα όπως οι Τέββες, Μέσσι, Ροντρίγκες, Αγκουέρο, Ματσεράνο, πραγματικά μεγάλοι μπαλαδόροι.
Κλείνοντας να πούμε πως η σημερινή Γερμανία(που δεν έχει σχέση με το απεχθές γερμανικό ποδόσφαιρο) και η Αργεντινή που θα αναμετρηθούν μεταξύ τους το Σάββατο είναι οι καλύτερες ομάδες του μουντιάλ μαζί με τις Ουρουγουάη και Παραγουάη, ομάδες πραγματικές. Η Νάσιοναλ Μανσαϊφ πλέον δεν είναι η Γερμανία που μέχρι χτες ξέραμε, είναι ένας πολυεθνικός καμβάς που συγκεντρώνει τα πάντα, τους «άμπαλους» αλλά πειθαρχημένους Γερμανούς, και τους υπόλοιπους τεχνητές και γνώστες τις μπάλας μετανάστες που έχουν προσδώσει την τεχνική σε μια ομάδα που είναι δημιούργημα του Λεμ, του ίσως μαζί με το Μαραντόνα πιο ιδιόμορφων προπονητών(γι αυτό και ωραίων)του μουντιάλ, κρίμα που τα έφεραν έτσι οι κληρώσεις και δεν είναι αυτός ο τελικός.
Όσον αφορά το πρώτο φαβορί για μας την Ολλανδία(λόγω της σχέσης που έχουν με τον Ολλανδικό εθνικισμό και τις ακόμα και σήμερα αποικιοκρατικές σχέσεις τους με τη Νότια Αφρική), είναι η χειρότερη Ολλανδία που έχουμε δει μέχρι σήμερα και γι αυτό η Ρωσία τη φόρτωσε με 3 αντί για 7 γκολ στο προηγούμενο Euro.
Τέλος σε αυτό μουντιάλ διαφάνηκε πως το Ευρωπαϊκό Ποδόσφαιρο σε επίπεδο εθνικών ομάδων δηλαδή σε επίπεδο υποδομών βρίσκεται σε φθίνουσα πορεία(δεν είναι τυχαίο πως η λίγκα με τις περισσότερες ομάδες στους 16 είχε μόλις πέντε αντιπροσώπους) και η ομάδες που μας άρεσαν από την γηραιά Ήπειρο ήταν η Σλοβακία και η Σλοβενία που συνέχισαν την ποιοτική παράδοση του ποδοσφαίρου της Ανατολικής Ευρώπης ακόμα και σε μέρες που η καπιταλιστική ανάπτυξη σε αυτές είναι ο κανόνας.

Ο πόλεμος συμφερότων μόλις ξεκίνησε...

2010-05-24T03:42:00.000-07:00

Επαγγελματικό ποδόσφαιρο 2010, τοπίο στην ομίχλη η κάτι άλλο, μπορεί και τα δυο μαζί, μπορεί και κάτι άλλο.
Ο τίτλος ενδεικτικός του τι θα δούμε το επόμενο διάστημα να εκτυλίσσεται και προβλέψεις δεν μπορούν να γίνουν. Το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χυθεί αίμα για το μερίδιο της πίτας όχι ανάμεσα στους δυο αιωνίους και μεγάλους του Ελληνικού ποδοσφαίρου, αλλά ανάμεσα στα συμφέροντα που συγκρούονται εδώ και αρκετό καιρό στο εσωτερικό και των δυο.
Στον Ολυμπιακό μπορεί να είχαμε εικονικά "αλλαξοβασιλίκια" με τάχατες μεταβατικές περιόδους, ωστόσο ο πόλεμος συμφερόντων τώρα ξεκίνησε και θα αναδειχτεί στο αμέσως επόμενο διάστημα. Τώρα είναι μια περίοδος "νηνεμίας" και κοινών συνεντεύξεων τύπου, αλλά έχουμε την αίσθηση πως αν ο Λίνεν μείνει που θα μείνει θα είναι μια ήττα για τον νέο "μεγαλομέτοχο". Δεν θα πούμε περισσότερα, μόνο θα υπενθυμίσουμε το νόμο περί Α.Ε, ένα νόμο που καταγράφει πως ο κάτοχος του 10% μιας Α.Ε. μπορεί να κατέχει νόμιμα την προεδρία. Θα μας πείτε το 67% που δίνει και νομότυπα τον έλεγχο τι ρόλο παίζει, θα σας πούμε ότι έχετε δίκιο, ωστόσο όμως εδώ έχουμε να κάνουμε με συμφωνίες και μέχρι να ολοκληρωθεί η αγοραπωλησία μπορεί να περάσει μια τετραετία, δηλαδή εν μια νυκτί να χαλάσουν όλα, η τα ποσοστά να γυρίσουν και πιο ενισχυμένα στα πριν, άρα ο νυν πρόεδρος, μέχρι χτες ιδιοκτήτης να είναι ξανά ιδιοκτήτης αν το επιτρέπουν και οι συνθήκες δηλαδή.
Στο δε Παναθηναϊκό τα "νέα τζάκια" περίμεναν τις εξελίξεις στον "αιώνιο" για να θέσουν νέους στόχους αντεπίθεσης και να είστε σίγουροι πως θα "χυθεί μπόλικο αίμα" και μελάνι....
Όμως όσοι πιστεύουν πως η σύγκρουση αυτή είναι μόνο για τον έλεγχο των ΠΑΕ, μάλλον είναι βαθιά νυχτωμένοι.
Εδώ έχουμε να κάνουμε με μια ανοιχτή και άνευ όρων σύγκρουση ανάμεσα στα παλιά και στα "νέα" τζάκια", με όχημα το επαγγελματικό ποδόσφαιρο τη μήτρα δηλαδή όλων των κακών.
Τα νέα τζάκια είναι διασυνδεδεμένα είτε με ισχυρούς διεθνείς μονοπωλιακούς ομίλους που με το ένα η τον άλλο τρόπο θέλουν να δραστηριοποιηθούν στην Ελληνική επικράτεια είτε με κέντρα και ιδρύματα μελετών για την αναδιανομή των συνόρων σε επενδυτικό και εμπορικό επίπεδο στην Ν.Α.Ευρώπη, είτε με την αναδιάταξη του πολιτικού σκηνικού και των σφαιρών επιρροής στα ιμπεριαλιστικά κέντρα στην περιοχή ως υπαλληλικό προσωπικό των τελευταίων. Για να πραγματοποιηθούν όλα τα παραπάνω πρέπει να περάσουν τα σχέδια της αναδιάταξης των ΠΑΕ στο εσωτερικό τους και της επιρροής που θα ασκήσουν στους "ιδιωτικούς στρατούς".
Είναι τόσο ανοικτός πλέον ο πόλεμος για την γήτευση των "ιδιωτικών στρατών" που ο λαϊκισμός περισσεύει προκλητικά. Όλα τα τζάκια παλιά και νέα γνωρίζουν πως χωρίς τους πανίσχυρους "ιδιωτικούς στρατούς" δεν μπορούν να προχωρήσουν στα επιχειρηματικά τους σχέδια, δεν μπορούν να πιέσουν καμία κυβέρνηση για τα νέα θαλασσοδάνεια ούτε φυσικά να διεκδικήσουν έναντι των αντιπάλων τους το παραμικρό.
Οι "ιδιωτικοί στρατοί" αποτελούν και μια χρήσιμη εκλογική πελατεία της τάξης του 3 με 4% στο εκλογικό μερίδιο και σε συνθήκες κρίσης όπως σήμερα, το ποσοστό αυτό γίνεται ακόμα μεγαλύτερο. Είναι τόσο χρήσιμοι οι "ιδιωτικοί στρατοί" τόσο για τους επίδοξους νέους επενδυτές των ΠΑΕ, όσο και για κάθε επίδοξη υποψήφια μελλοντική κυβέρνηση αλλά και ο φόβος και τρόμος όλων μην τυχών και δυσαρεστήσουν αυτό το κομμάτι.
Με βάση τα παραπάνω στα επίπεδα του επαγγελματικού αθλητισμού οι επενδυτές και τα προσκείμενα σε αυτούς ΔΣ πιέζουν τις κυβερνήσεις για να πάρουν δουλειές με βάση τον πολιορκητικό κριό που λέγονται οργανωμένες θύρες για την αναδιανομή του εθνικού προϊόντος σε παλιούς και νέους παίχτες που χρησιμοποιούν τελικά τις ΠΑΕ μόνο και μόνο για να αποκτήσουν και το δικό τους μερίδιο λατρείας των οργανωμένων οπαδών.
Εδώ και δυο χρόνια πολύ πριν το 4-0 του προπερυσινού κυπέλλου Ελλάδας στο γήπεδο Καραϊσκάκη(που αποτέλεσε πεδίο σύγκρουσης &αφορμή για εξελίξεις στον ΠΑΟ) έχει ξεκινήσει στο μεγαλύτερο σύλλογο της Αθήνας μια σύγκρουση για την ιδιοκτησία της ΠΑΕ. Την ίδια ακριβώς περίοδο στις δημοσκοπήσεις και με δοκιμαστικό σωλήνα τον ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, διερευνάται επισταμένως το τι ποσοστά μπορεί να αποσπάσει το νέο κόμμα στον χώρου του κέντρου και των επιχειρηματιών που ο Σκαϊ ονειρεύεται.
Λίγο πριν σε μικρό χρονικό διάστημα η πλειοψηφία σε χαρτοφυλάκια μεγάλων επιχειρηματικών ομίλων, μεταξύ τον οποίων και ο ΟΤΕ, συγκεντρώνονται και συγκεντροποιούνται σε έναν από τους νέους παίχτες στο άρμα της εγχώριας άρχουσας τάξης.
Η συνέχεια γνωστή και φυσικά οι συμμαχίες στον Παναθηναϊκό ανακατεύονται με την οικογένεια Βαρδινογιάννη να παραμένει ιδιοκτήτρια, ωστόσο να διαλέγει διακριτικό ρόλο.
Τα δεδομένα στην ΠΑΕ έχουν αλλάξει και ένας εκ των συμμάχων των νέων παιχτών και παλιός παράγοντας αρχίζει να βάλει κατά της μέχρι πρότινος νέας διοίκησης και τα όργανα ακόμα δεν έχουν αρχίσει για τα καλά να τα ακούμε να βαράνε, μιας και λόγω πρωταθλήματος, ο συσχετισμός δυνάμεων στους οπαδούς έχει αλλάξει άρδην με ότι αυτό συνεπάγεται.
Ο Μεγαλύτερος σύλλογος της χώρας στο ποδόσφαιρο ο αιώνιος του πρώτου ο Ολυμπιακός Πειραιώς ήδη από το διώξιμο του Ριβάλντο, τις αλλαγές προπονητών και μια σειρά ενεργειών με κορύφωση τον αποκλεισμό του από την Ανόρθωση στο Ch.League πριν δυο χρόνια, γίνεται ο σύλλογος που κατά κόρων θα χτυπηθεί από τα "ανεξάρτητα" ΜΜΕ, οι λόγοι το μαλακό αρχικά χτύπημα της διοίκησης της ΠΑΕ εκ των έσω, γεγονός που καλλιεργείται ήδη από το 2003, πιο έντονα από το 2007 αλλά χωρίς αποτελέσματα από κύκλους που θέλουν να μπουν στο τιμόνι της.
Για να μη μακρυγορούμε και να γινόμαστε κουραστικοί τα πράγματα γίνονται ολοφάνερα από την πρόσληψη του κ. Κετσπάγια στην ομάδα και την κατάληψη της 4ης θέσης στα play offs του πρωταθλήματος
Όλοι παλιοί και νέοι παίχτες θα κινηθούν σε μια δραματική μείωση του μπάτζετ λόγω σοβαρών προβλημάτων και στις άλλες ΑΕ που "ελέγχουν", δεν θα βάλουν ούτε από τα δικά τους ταμεία, ούτε φυσικά θα μεταφέρουν από τα ταμεία των εταιρειών που ελέγχουν το παραμικρό εκτός αν πρόκειται για κάποια χορηγία που νομικά στέκει.
Οι παλιοί θα σταθούν στο έργο τους ακαδημίες, γήπεδα προπονητικά κέντρα και δεν θα τα αφήσουν, ενώ οι νέοι παίχτες, ως μέτοχοι η και μεγαλομέτοχοι των ΑΕ που τους "ανέδειξαν", θα προσπαθήσουν να προωθήσουν τις πολιτικές τους επιδιώξεις και την χωρίς αντιδράσεις πολιτική της ΕΕ και του ΔΝΤ μέσα από τον ιμάντα του επαγγελματικού ποδοσφαίρου.
Αυτός είναι και ένας βασικός λόγος που η βια στα γήπεδα όχι μόνο δε θα σταματήσει, αλλά θα οξυνθεί ακόμη παραπέρα και στο εσωτερικό των ΠΑΕ μέσω παλαιών και νεότερων συνδέσμων.
Όσον αφορά την ποιότητα του ποδοσφαίρου που θα δούμε σε βάθος χρόνου, θα είναι πραγματικά αυτή που αρμόζει στον χωρίς υποδομές επαγγελματικό αθλητισμό, ποιότητα χωρίς προηγούμενη συγκέντρωση ποσότητας, δηλαδή ανολοκλήρωτη ποιότητα.
Οι λεγόμενες Ευρωπαϊκές διακρίσεις θα ατονίσουν δραματικά, ενώ ο πόλεμος συμφερόντων στην προβολή των αγώνων θα οξυνθεί στον ανώτατο βαθμό.
Οι εξελίξεις στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο θα επηρεάσουν και τα υπόλοιπα αθλήματα σε τέτοιο βαθμό, που ακόμα και η ύπαρξη τους χωρίς χορηγούς και ενόψει του κοψίματος των επιχορηγήσεων από την ΓΓΑ και τον "ΟΠΑΠ", θα είναι κάτι παραπάνω από αμφίβολη.
Πλέον δεν υπάρχει Ολυμπιάδα για να δοθούν φιλέτα και σε συνδυασμό με την ήττα του Γ. Βασιλακόπουλου στην ανάληψη της πρωτοκαθεδρίας στην FIBA, θα αναδείξει μελλοντικά ένα ανηλεή πόλεμο συμφερόντων με σάκο του μποξ τον αθλητισμό" της χώρας μας, με μια μόνο παράταση την ίσως πρώτη και τελευταία πρόκριση της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου του 16 του μουντιάλ ποδοσφαίρου...

Κολλεκτίβα Σπορτς

Προετοιμασία ξανά...

2010-05-05T06:08:00.001-07:00

Η απεργία και η πορεία του ΠΑΜΕ, της ΠΑΣΥ, της ΠΑΣΕΒΕ και του ΜΑΣ στα Χανιά της ήταν μια από τις μαζικότατες. Χτες ο ιερός βράχος της Ακρόπολης ντύθηκε στα καλά του και έγινε παραπάνω ιερός απ' όσο ήταν μέχρι πριν να αναρτηθούν τα πανό γιατί οι διαδηλωτές αφενός μεν καλούσαν τους λαούς της Ευρώπης να ξεσηκωθούν, αφετέρου δε, με τον τρόπο αυτό και άθελα τους απέτισαν φόρο τιμής ακόμα και στους χιλιάδες δούλους που έπεσαν κάτω από τις εντολές του Ικτίνου και του Καλλικράτη, όταν χτίζονταν ο ναός της Αθηνάς γνωστός και ως Παρθενώνας.
Φυσικά δεν θα μιλήσουμε γι' αυτά μιας και το αθλητικό αυτό ιστολόγιο σε αυτή την ανάρτηση θα αναδείξει μόνο την σκληρή και δίμηνη προετοιμασία που πραγματοποιήσαμε από τις αρχές του Μάρτη σε επίπεδο διαδρομών με το ποδήλατο βουνού και με την αγωνιστική κούρσα.
Η φετινή Άνοιξη από άποψη καιρού μας βοήθησε να κάνουμε τόσα χιλιόμετρα όσα είχαμε να κάνουμε από τον Καλοκαίρι του 2002 και σε επίπεδο διαδρομών και προπονητικής έκτασης και έντασης.
Οι αποστάσεις ήταν κατά κύριο λόγο με την αγωνιστική κούρσα σε ευθείες και εκτείνονταν από το ανατολικό προς το δυτικό τμήμα του κάμπου της Κυδωνίας(Χανιά-Σούδα-Χανιά-Αγυιά, Πατελάρι, Μάλεμε, Ταυρονίτης, Κολυμπάρι), ενώ οι ορεινές και οι ημιορινές αναβάσεις ήταν στα αντίστοιχα τμήματα των επαρχιών Κυδωνίας(Ακρωτήρι, Κεραμειά, Θέρισο, Μεσκλά, Μπαμπιόλο) και Αποκορώνου(Δήμος Αρμένων παλιά Εθνική Χανίων - Ηρακλείου). Ταυτόχρονα με αυτές τις διαδρομές κάναμε και κολυμβητικές προπονήσεις πάνω από 10 φορές σε σημείο εξάντλησης, ενώ παίξαμε και 3 φορές ποδόσφαιρο.
Από τις 61 μέρες και των δυο μηνών ουσιαστικά προπονηθήκαμε τις 40 με μ. όρο χιλιομέτρων 52.85. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει και μια διαφοροποίηση γιατί στις πρώτες 2 εβδομάδες ο μ.ο δεν ξεπερνούσε τα 20χλμ την ημέρα πράγμα που σημαίνει ότι η αύξηση των χιλιομέτρων πρέπει να γίνεται με αριθμητική πρόοδο και σιγά-σιγά για να μην καταπονείται ο οργανισμός. Στην πραγματικότητα υπήρξαν και μέρες με 120 χλμ ημερησίως δηλαδή αλλά με χαμηλότερο μ.ο ταχύτητας σε σχέση με πριν 8 χρόνια, πράγμα φυσιολογικό(δυο ντουζίνες κιλά παραπάνω από τότε) ταυτόχρονα με την φυσιολογική γήρανση και με τις μακρόχρονες περιόδους μακρυά από το ποδήλατο και το αγαπημένο μας ποδόσφαιρο.
Για όσους ενδιαφέρονται να ασχοληθούν πραγματικά με το αντικείμενο είναι μια υπέροχη εμπειρία την οποία προτείνουμε ανεπιφύλακτα και λόγω της ακρίβειας των καυσίμων και για να ρίξετε αποτελεσματικά κιλά, χοληστερίνες, τριγλυκερίδια κλπ.
Φέτος μετά από χρόνια ζήσαμε την Άνοιξη και σε μια δύσκολη οικονομική περίοδο που χωρίς το ποδήλατο και τις διαδρομές θα μας είχε κόψει καμιά δεκαπενταριά χρόνια ζωής μόνο και μόνο το άγχος.
Φίλοι και φίλες μπείτε και εσείς στον όμορφο κόσμο του αθλητισμού με προσοχή και με πάθος, εφόσον το κράτος δεν μεριμνά για τον μαζικό λαϊκό αθλητισμό και διεκδικήστε μια καλύτερη ποιότητα ζωής και ευεξία....

Το παραμύθι τελείωσε...

2010-05-03T00:33:00.000-07:00

Το παραμύθι τελείωσε προ πολλού ωστόσο για φέτος εσκεμμένα δεν γράψαμε τίποτα παρά μόνο στην έναρξη του πρωταθλήματος μιας και όλα ήταν προβλέψιμα και μέσα στα πλαίσια των ενδοεπιχειρηματικών αντιθέσεων.
Σας παραπέμπουμε εδώ , σε ένα άρθρο του Κ. Ριζοσπάστη για το πρωτάθλημα που έληξε με το οποίο συμφωνούμε απόλυτα για να δούμε μερικά πράγματα και να βγάλουμε και κάποια ασφαλή συμπεράσματα για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο και το μαγαζάκι που λέγεται SUPERLEAGUE.
Φέτος περισσότερο από κάθε άλλη χρονιά αποδείχτηκε πως ο κάθε πρωταθλητής πέραν του ότι βγαίνει κοινή συναινέσει(αυτό είναι γνωστό εδώ και χρόνια), στο εσωτερικό του οι αντιθέσεις σε επίπεδο ιδιωτικών στρατών σε κάθε επιχειρηματία είναι στο κόκκινο.
Όμως και σε επίπεδο ανταγωνιστών(ο Ολυμπιακός κατά κύριο λόγο και ο ΠΑΟΚ κατά δεύτερο) έστρωσαν το χαλί στον επίδοξο πρωταθλητή(για να σωθεί το μαγαζάκι της S.L.) και μάλιστα χωρίς να κρατηθούν τα προσχήματα.
Ειδικά για τον Ολυμπιακό τα πράγματα είχαν ειδικό βάρος με τραυματισμούς που δεν δικαιολογούνται(αμφιβάλουμε αν υπήρχαν καν κι όλας), ατιμώρητα κάποια από τα αστέρια του να φωτογραφίζονται κάθε βράδυ απροκάλυπτα σε κέντρα διασκέδασης, ταυτόχρονα το ποδόσφαιρο που απέδωσε στον πρώτο γύρο που ήταν σε υψηλό επίπεδο ενώ στο β' γύρο μαζί με τα αρκετά καθαρά ακυρωθέντα γκολ και του πρώτου γύρου(εκεί ειδικά δεν έγινε καν κουβέντα)ήταν η σκιά του εαυτού του, μέχρι και αναπόδεικτες ιστορίες με επιθέσεις με Καλάσνικοφ σε παίχτες παγκόσμιας κλάσης όπως στους Μπράβο - Ντάτολο(αν μείνει στο λιμάνι οι οπαδοί του Ολυμπιακού θα ξεχάσουν ακόμα και τον Τζιοβάνι αν κάνει και την απαραίτητη προετοιμασία) και αυτό δεν το λέμε τυχαία ως οπαδοί της Μπόκα Τζούνιορς ξέρουμε γιατί είναι το αγαπημένο παιδί του Μαραντόνα μαζί με τον Κάρλος Τέβεζ .
Ο δε ΠΑΟΚ που μας άρεσε πάρα πολύ και θα θέλαμε να ήταν αυτός ο πρωταθλητής στις τελευταίες 6 αγωνιστικές έκανε 3 αδικαιολόγητες ήττες και αν εξαιρέσει κανείς την ΑΕΚ που είναι πολύ μεγάλη ομάδα καμία άλλη ήττα δεν δικαιολογούνταν
Τώρα για να λέμε και τα πράγματα με το όνομα τους ο Παναθηναϊκός ήταν η πιο σταθερή ομάδα, ήξερε τι ήθελε μέσα στον αγωνιστικό χώρο και αυτό το οφείλει σε 3 παράγοντες.
1)Στον ίσως καλύτερο προπονητή και γυμναστή μετά τον Ι. Όσιμ που πέρασε από τον Αθηναϊκό σύλλογο τα τελευταία χρόνια τον Χενκ Τεν Κάτε δηλαδή(πληροφορίες λένε πως θα είναι ο προπονητής του αιωνίου στα μέσα της ερχόμενης χρονιάς αντικαθιστώντας η τον Μπάντοβιτς η τον Βαλβέρδε). Η προετοιμασία που έκανε στον πρωταθλητή ήταν προετοιμασία που δεν απέφερε πρώτον τραυματισμούς και φυσικά για όσους ξέρουν μπάλα δεύτερον καθιέρωσε το rotation.
2)Στις μεταγραφές καταρχήν του Λέτο και του Σισσέ κατά δεύτερο λόγο και λέμε του Λέτο πρώτα, γιατί αυτός τον κράτησε όρθιο ολόκληρο τον Παναθηναϊκό και στα προκριματικά για το Champions League με τη Σπάρτα Πράγας και καθ όλο τα πρώτο μισό του πρώτου γύρου, μέχρι ο Σισσέ να αφηνίαση και να βρίσκει δίχτυα με κάθε τρόπο ακόμα και με τη φανέλα του και μόνο.
3)Στην προετοιμασία που είχε κάνει από το 2008 ο Τεν Κάτε και τα χαρακτηριστικά ομαδικότητας και αυτοματισμών που πήραν ένα χρόνο για να αποδώσουν.
Μπορεί να μην έπαιξε την φοβερή μπάλα αλλά αυτός ήταν πάντα ο Παναθηναϊκός η ομάδα που μέχρι το 95 ήξερες ότι μπορεί να σε δολοφονήσει χωρίς να παίζει το θεαματικό ποδόσφαιρο.
Ο Παναθηναϊκός ήταν πάντα η ομάδα του χυδαίου πραγματισμού και γι αυτό ο Ολυμπιακός ακόμα και φέτος τον κέρδισε άνετα, όπως και ο ΠΑΟΚ στην Τούμπα και δεν νίκησε την ΑΕΚ σε κανένα από τα δυο παιχνίδια.
Εδώ και δυο δεκαετίες ακόμα και στα τότε στα πέτρινα χρόνια του Ολυμπιακού κέρδιζε τις περισσότερες φορές τον Παναθηναϊκό, όπως έγινε και φέτος και ευτυχώς για τον πρωταθλητή και στο Καραΐσκάκη και στο ΟΑΚΑ. Ο Ολυμπιακός στις προσπάθειες των επιθετικών του ήταν δεν ήταν τόσο απελπιστικά σίγουρος για την επίτευξη των τερμάτων, (γιατί αν ήθελε) θα είχαμε εξευτελιστικά μεγάλα σκορ και δεν θα δικαιολογούσαν κανένα πρωτάθλημα.
Πάντα ο χυδαίος πραγματισμός ήταν σε δυσχερέστερη θέση με την φαντασία το τεχνικό και ποιοτικό ποδόσφαιρο όταν τα πράγματα δεν ήταν μιλημένα.
Από το ιστολόγιο αυτό δεν πρόκειται να ξαναγράψουμε για επαγγελματικό αθλητισμό , θα δώσουμε όλο το βάρος μας στον ερασιτεχνικό αθλητισμό και σε αθλήματα που δεν προβάλλονται καθόλου, εξάλλου πάγια θέση μας ήταν ο ερασιτεχνικός μαζικός λαϊκός αθλητισμός και θα ήταν ευχής έργο να αδειάσουν οι κερκίδες.

ΥΓ* ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΡΑΨΟΥΜΕ ΤΙΠΟΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΑΡΣΟΚΟΜΩΔΙΑ ΤΩΝ PLAY OFFS

Κολλεκτίβα Σπορτς

Ξεκίνησε το παραμύθι....

2009-08-31T01:16:00.000-07:00

Και ενώ καίγονταν η Αττική και μέρος της χώρας αυτοί τον χαβά τους.
Τα κέρδη τους, τα τηλεοπτικά δικαιώματα και φυσικά το κατά τους Ρωμαίους δουλοκτήτες "άρτον και θεάματα" για μια ακόμη φορά αποτέλεσε μηχανισμό συνολικού αποπροσανατολισμού από τα βασικά που είναι και το περιβάλλον. Που σαφώς είναι μια πολύ πιο σοβαρή υπόθεση από το ποδόσφαιρο και ειδικά το επαγγελματικό που ένα πολύ μεγάλο μέρος των κατευθυνόμενων οπαδών κάθε λογής και κοπής δεν μπορεί να καταλάβει ούτε τα στησίματα του ούτε την ίδια του φύση που είναι αυτή που όλοι γνωρίζουν και το σύστημα καθαγιάζει δια των κονδυλοφόρων του και όχι μόνο.
Ένα σάπιο οικοδόμημα δεν φτιάζει με μερεμέτια ούτε γίνεται πιο δίκαιο στις αποφάσεις του με την εναλλαγή των πατρώνων και των εργολάβων του, αλλά με το γκρέμισμα του και την
επιστροφή του σε άλλου είδους οικοδόμημα.
Τέλος πάντων για φέτος μετά τις διακοπές μας, όπως όλη η "οικογένεια" των ιστολογίων μας θα είναι εντελώς διαφορετική με ένα, άντε δυο ποστ το μήνα ίσως και το τρίμηνο και ειδικά για το ράδιο κολλεκτίβα (το οποίο θα στραφεί αποκλειστικά και μόνο σε επιστημονικά και ιστορικά θέματα), έτσι και το collectivasports ειδικά για τη superleague, δεν πρόκειται να γραφτεί κανένα άλλο post και ο λόγος είναι απλός, σιγά - σιγά πρέπει να αδειάζουμε τα γήπεδα και να υποστηρίζουμε στη βάση του το μαζικό λαϊκό αθλητισμό και όχι τις εταιρίες που εκπροσωπούν.
Η κάθε ΠΑΕ είναι αυτή που αποφασίζει για τα του οίκου της και όχι οι οπαδοί που τις περισσότερες φορές είναι κατευθυνόμενοι από τις αντιπολιτεύσεις των ίδιων των ΠΑΕ η τους διάφορους "γυρολόγους" manager που θέλουν να πουλήσουν την "πραμάτεια τους"(τους παίκτες που εκπροσωπούν) με όρους δουλοκτησίας και οι οποίοι διασυνδέονται με τον καθόλου χρήσιμο αθλητικό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο.
Πριν σας πούμε τις εκτιμήσεις μας για φέτος(αδιάφορες και άνευ ουσίας) να πούμε τούτο.
Κανένας φίλος καμιάς ομάδας δεν είναι η ομάδα, μιας και οι ομάδες είναι Π(ΑΕ), με ΔΣ, με μερίσματα, εφημερίδες οπαδικές και μη, καθώς και manager που κάνουν scouting για να αγοράζουν φτηνότερα και χωρίς μίζες το υλικό που αυτοί εκτιμούν ότι μπορεί να τους ικανοποιήσει.
Είναι άλλο πράγμα να είναι φίλος μιας ομάδας, η να υποστηρίζεις μια ομάδα και άλλο να λες ότι είσαι.
Είναι άλλο πράγμα η ΠΑΕ και άλλο ο σύλλογος που υποστηρίζει ο καθένας η, η κάθε μια.
Είναι άλλο πράγμα να σου αρέσει η μπάλα και άλλο να λες υποστηρίζω το Χ η τον Ψ σύλλογο. Είναι άλλο πράγμα επίσης να υποστηρίζεις μια ομάδα και άλλο πράγμα να έχεις άλλη γνώμη απ' την κυρίαρχη που σπρώχνεται από τους επιτήδειους μέσα απ' τις ΠΑΕ.
Ποτέ και πουθενά σε επίπεδο επαγγελματικού ποδοσφαίρου οι αγώνες δεν παίζονταν μόνο μέσα στους αγωνιστικούς χώρους και φυσικά δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή στο επίπεδο της δικαιοσύνης, πάντα σε αυτό το σύστημα, πάνω και μέσα στο δίκαιο του οικονομικά ισχυρού, των χορηγών και των χρημάτων που ξοδεύονται. Αυτός που δίνει τα περισσότερα αυτός νομοτελειακά θα υπερισχύει και η παρακολούθηση αυτού του "προϊόντος" (καθόσον αυτοί που το διοικούν το βλέπουν έτσι), όλοι από τον πρώτο έως τον τελευταίο έχουν μερίδιο ευθύνης και η συμμετοχή τους και μόνο σημαίνει συνενοχή.
Επειδή τα αυτονόητα για πολλούς είναι δύσκολα πράγματα, επαναλαμβάνουμε πως δεν υποστηρίζουμε τίποτα από τα παραπάνω(ως δική μας γνώμη), απλώς τα εντοπίζουμε, τα επισημαίνουμε και τα καταγράφουμε μπας και αδειάσουν επιτέλους οι κερκίδες και πάμε να παίξουμε μπάλα ξανά στις αλάνες(που επίσης δεν είναι το όνειρο μας αυτές αλλά ο μαζικός λαϊκός αθλητισμός με επιστημονική βάση), πως μέσα σε αυτό το εκμεταλλευτικό σύστημα τα μπαλώματα θα παραμένουν μπαλώματα και πριν ξηλωθούν θα αποδείχνουν συνεχώς πως καπιταλισμός και επαγγελματικό ποδόσφαιρο πάνε πακέτο, πως το δεύτερο είναι η απόλυτη αντανάκλαση του καπιταλιστικού εποικοδομήματος. Πως αν δεν γνωρίζεις πως λειτουργεί κάτι δεν μπορείς να τα αλλάξεις, πως άλλο το ηθικό και άλλο το νομοτελειακό. Όπου η ηθική του δικαίου πήγε να υποκαταστήσει τη νομοτελειακή λειτουργία ενός αντικειμένου, απλά το ισχυροποιούσε και καλλιεργούσε αυταπάτες.
Επαγγελματικό ποδόσφαιρο και δικαιοσύνη δεν γίνεται τέλος και ας θυμίσουμε τα calciopolis και τα κάθε λογής σκάνδαλα στις ανεπτυγμένες ποδοσφαιρικά χώρες.
Αυτά τα "ολίγα", γιατί θέλουμε να γίνεται κατανοητό αυτό που λέμε και που τελικά αναδείχνει γιατί δεν μας αφορά και η superleague ούτε και ποιος θα το πάρει.
Α και κάτι άλλο, το "προϊόν" αυτό μπορεί και για μικρά χρονικά διαστήματα να έχει και χαρακτηριστικά δικαιοσύνης για να μπορεί να πουλήσει, αλλά μετά μια απ' τα ίδια...
Πάμε και στο αδιάφορο δια ταύτα, δηλαδή τις εκτιμήσεις μας για το τι θα δούμε φέτος.
Η φετινή λίγκα είναι μία λίγκα τεσσάρων ταχυτήτων και μιας ενδιάμεσης ανάμεσα στην δεύτερη και την τρίτη.
Στην πρώτη ανήκουν οι Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ, στη δεύτερη οι ομάδες της Θεσσαλονίκης, σε μια ενδιάμεση ο Πανιώνιος, η Λάρισα και η Ξάνθη, στην τρίτη ταχύτητα ο Εργοτέλης, τα Γιάννενα, ο Ατρόμητος και η Τρίπολη και στην τέταρτη η Καβάλα, ο αποδυναμωμένος Λεβαδειακός και ο Πανθρακικός.
Στην πρώτη ταχύτητα: ο Ολυμπιακός παραμένει το μεγάλο φαβορί αν περάσει τις 4 πρώτες αγωνιστικές αλώβητος, ο Κετσπάγια είναι καλός προπονητής και φυσικά χωρίς καμία ενίσχυση απ' τα αριστερά εκεί υπάρχει ο Λεονάρντο(λίρα 100).
Ο Παναθηναϊκός με τον Λέτο(πολύ μεγάλη στόφα παίχτη) στα καλά του κάνει για 5 παίχτες μαζί(ο ρόλος του ηγέτη και στον αγωνιστικό χώρο έχει μεγάλη σημασία) μπορεί να χτυπήσει τον τίτλο αν φυσικά βελτιώσει την άμυνα του και στο επίπεδο της διοίκησης της ΠΑΕ δεν πέσουν οι διαφαινόμενες τρικλοποδιές εκ των έσω.
Η ΑΕΚ είναι η καλύτερη ΑΕΚ της δεκαετίας και είναι απορίας άξιον πως μια ομάδα χωρίς χρήματα, με απλήρωτο τον προπονητή της από το Νοέμβριο πως υπάρχουν ακόμα οπαδοί της που τον βρίζουν και μάλιστα με χυδαίο τρόπο. Η ΑΕΚ μετά την περυσινή περιπέτεια που παραλίγο να φτάσει στα όρια της αυτοκαταστροφής, με σημαία τον Μπάγιεβιτς και με ηγέτη αυτή τη σπουδαία φυσιογνωμία(που μπορεί προπονητικά εμείς να πιστεύουμε πως είναι απαρχαιωμένος, όχι όμως ξεπερασμένος, ωστόσο δεν έχει καμία σημασία τι λέμε εμείς).
Αν ο Σκόκο δεν πωληθεί στον Παναθηναϊκό και οι φτηνές αλλά πολύ καλές λύσεις(εκεί φτάνει το χέρι μου εκεί κρεμάω το καλάθι μου), όπως ο Γκερέιρο, η ο Λεονάρντο δεθούν θα κάνουν ένα υπερηχητικό σύνολο, έτοιμο για τον τίτλο το Μαϊο.
Συμπέρασμα για την πρώτη ταχύτητα σε επίπεδο μεταγραφών.
Ο Ολυμπιακός θέλοντας να αγοράσει όχι από το πρώτο ράφι, αλλά από το πρώτο των πρώτων καθυστέρησε τόσο πολύ σε επίπεδο αριστερού χαφ(εδώ αποκλείστηκαν οι υπερπαιχταράδες Γκουτιέρες, Μόουτσε και ο σούπερ Λέτο δεν ήταν στα υπόψιν), ψάχνοντας για παίχτες ακόμα καλύτερους από αυτούς που αναφέραμε αλλά στις ηλικίες αυτές(απο 20-27) δεν έρχονται στην Ελλάδα και έτσι δεν πήρε τίποτα άλλο για την θέση αυτή, παίχτες που παίζουν σε οποιαδήποτε ομάδα της Ευρώπη, επιλέγοντας να δοκιμάσει στη θέση αυτή τους Σοϊλέδη, Ζαϊρί και Λεονάρντο. Πήρε τους Μέλμπεργκ, Μαρέσκα, Νταρμπισαϊρ (που είναι πολύ καλές μεταγραφές, μεταγραφές και που καμία άλλη ελληνική ομάδα δεν μπορεί να κάνει, αυτές που λέμε από το πολύ πρώτο ράφι) και τον Ζαϊρί που είναι γνωστός απ' τον Αστέρα και την Σοσό.
Ο Παναθηναϊκός, αντέγραψε τον Ολυμπιακό του 2001 στις μεταγραφές με την απόκτηση μεγάλων ονομάτων αλλά μεγάλης ηλικίας και αμφιβόλου εύκολης προσαρμογής αρχής γενομένης με τον Ζιλπέρτο(περσινή μεταγραφή που φέτος μπορεί να αποδώσει), του Σισέ(αμφιβόλου αξίας μεταγραφή για μας) και της καλύτερης μεταγραφής του Παναθηναϊκού εδώ και δεκαετίες του Σεμπάστιαν Λέτο, οι υπόλοιπες είναι φτηνές λύσεις και με τον αποκλεισμό του από το champions league, θα αναγκαστεί να δώσει κάμποσους ακόμη έχοντας βάλει στο μάτι όμως τους Σκόκο και Τζεμπούρ της ΑΕΚ, γενικά ψώνισε απ' το πρώτο ράφι, όσο για τον Κατσουράνη μην τρελαθούμε κι όλας είναι μεταγραφή από δεύτερο ίσως και τρίτο ράφι, τους δούλεψε η ΑΕΚ για τα καλά εδώ, που πήρε και από εκεί το κατιτί της.
Απ' την ΑΕΚ, έφυγε ο Κυργιάκος και είναι υπ' ατμών ο Τζεμπούρ(για μας πολύ καλές κινήσεις, ξέρει τι κάνει Μπάγιεβιτς) και με την προσθήκη όσων μπήκαν και θα μπουν στη συνέχεια η ΑΕΚ φέτος με τις επιτυχημένες αγορές απ' τα χαμηλότερα ράφια θα κάνει εξαιρετική πορεία.
Στην δεύτερη ταχύτητα: O ΠΑΟΚ φέτος έχει μαζέψει όλους όσους του έλειπαν για να ολοκληρώσουν το πάζλ μιας δυναμικής ομάδας που μπροστά κάλυψε τα κενά της με τους Φιλομένο και Κοστιανικούλη, ενώ πίσω γέμισε με ξυλοκόπους, δύναμη του η έδρα του φυσικά.
Ο Άρης φέτος έδειξε πως είναι έτοιμος να κάνει το μεγάλο άλμα, τόσο ποιοτικό ρόστερ έχει μόνο ο Ολυμπιακός και ο Παναθηναϊκός στην Ελλάδα, όμως κατά τη γνώμη μας θα είναι μαζί με την ΑΕΚ στην τετράδα με πολύ κόπο, κυρίως γιατί είναι ομάδα ψυχολογίας και πρέπει να δεθεί.
Ο Ηρακλής έχει τον καλύτερο προπονητή του πρωταθλήματος και τον βλέπουμε για το UEFA, παρότι το ρόστερ του είναι κατώτερο από πολλές ομάδες της κατηγορίας.
Να πούμε πως με τον Προτάσοφ στον πάγκο όλοι οι Θεσσαλονικείς και οι τρείς του κέντρου, θα φάνε ηχηρά χαστούκια στο Καυτατζόγλειο και ειδικά ο Ολυμπιακός που αν τον είχε κρατήσει ως προπονητή σήμερα θα ήταν άλλα δέκα χρόνια μπροστά.
Η ενδιάμεση ταχύτητα: Oι Πανιώνιος Λάρισα και Ξάνθη θα κινηθούν μέχρι το UEFA και σε μια γενικευμένη μετριότητα με εξάρσεις και με υφέσεις που θα θυμίζουν μια μελαγχολική αλλά συμπαθή μπαλάντα που όλη της η δύναμη θα εξαντλείται στην έδρα τους.
Στην τρίτη ταχύτητα: Οι Εργοτέλης, τα Γιάννενα, ο Ατρόμητος και η αποδυναμωμένη Τρίπολη είναι οι ομάδες που εύκολα η δύσκολα θα σωθούν και που θα κάνουν ζημιά στους μεγάλους κυρίως στα εκτός έδρας παιχνίδια.
Στην τέταρτη ταχύτητα: Η Καβάλα, ο πολύ αποδυναμωμένος για φέτος Λεβαδειακός και ο Πανθρακικός, δύσκολα θα σωθούν μιας και η μεσοεπιθετική λειτουργία τους δεν θα επιτρέπει την επίτευξη τερμάτων ούτε στις έδρες τους, όσο για την αμυντική τους λειτουργία βλέπουμε μια ειπείν ασυνεννοησία.
Φυσικά τίποτα απ' όσα γράφουμε(σε επίπεδο αγωνιστικό) μπορεί να μην επιβεβαιωθεί και μακάρι, αλλά "η καλή μέρα απ' το πρωί φαίνεται", εξάλλου στον αγωνιστικό χώρο, τίποτα απ' όσα συμβαίνει δεν είναι αποτέλεσμα τύχης η ατυχίας, είναι αποτέλεσμα τυχαίου και αναγκαιότητας, είναι δηλαδή συνδυασμός διαλεκτικής ανάπτυξης στον αγωνιστικό χώρο και δυναμικής στο ρόστερ. Όλα είναι θέμα στησίματος της ομάδας, ψυχραιμίας στην τελική προσπάθεια και ματ στην αντίπαλη άμυνα με το κατάλληλο σουτ, παράλληλα και με τα εξωαγωνιστικά τα οποία είναι αποτέλεσμα της γενικευμένης επαγγελματικοποίησης.

Collectiva sports.

Οι αυταπάτες είναι κακός σύμβουλος.

2009-07-21T00:40:00.000-07:00

Αγαπητοί αναγνώστες μας (όσοι τουλάχιστον έχετε τη δύναμη και την όρεξη να μας διαβάζετε), το παρόν ιστολόγιο προσπαθεί με κάθε τρόπο να αναδείξει μια άλλη πλευρά για τα λεγόμενα Ευρωπαϊκά κύπελλα κάτι που φυσικά δεν είναι κανείς και καμιά σας υποχρεωμένος η υποχρεωμένη να την υιοθετήσει.
Για όσους είστε αναγνώστες θα έχετε διαπιστώσει πως το εν λόγω ιστολόγιο παρουσιάζει μόνο ποδόσφαιρο και όχι φυσικά τις "ευρωπαϊκές υποχρεώσεις" των λεγόμενων "Ελληνικών" ομάδων.
Το ότι παρουσιάζουμε μόνο το ποδόσφαιρο δε σημαίνει πως αγνοούμε κανένα άθλημα, εξάλλου στην παιδική και εφηβική μας ηλικία περάσαμε από την καλαθοσφαίριση(όπου παίξαμε μέχρι και στα περιφερειακάcamp των προεθνικών ομάδων), την ποδηλασία, την κολύμβηση, την άρση βαρών και το ποδόσφαιρο φυσικά.
Με την ποδηλασία και την κολύμβηση ακόμα ασχολούμαστε, όπως επίσης και με το καλό φαγητό με ότι αυτό να σημαίνει, ωστόσο ο μεγάλος μας έρωτας ήταν είναι και θα είναι το ποδόσφαιρο.
Επειδή δεν θεωρούμε το blogging δημοσιογραφία ( προφανώς και δεν είναι ασχέτως ότι ορισμένοι με πονηρό τρόπο πάνε να την μετατρέψουν σε κάτι τέτοιο), επειδή στα ΜΜΕ δουλεύαμε χρόνια και συνεχίζουμε να γράφουμε που και που στον τοπικό τύπο, γι αυτό δεν γράφουμε και για τα άλλα αθλήματα και ειδικά με την καλαθοσφαίριση που για μας με τις αλλαγές των κανονισμών από τηνFIBA, από τις αρχές του 2000 έπαψε να μας απασχολεί μιας και θυμίζει περισσότερο physical game παρά άθλημα.
Εδώ γράφουμε αυτά που θέλουμε να γράψουμε(όπως σε όλα τα ιστολόγια που διατηρούμε και αποτελούν δική μας έκφραση και θέση), γράφουμε τις σκέψεις μας και λέμε αυτά που θα λέγαμε στις παρέες μας(όσες μας αντέχουν ακόμα).
Σε αυτό το ιστολόγιο γράφουμε για το άθλημα που έγινε κοινωνικό φαινόμενο και το γουστάρουμε πιο πολύ απ' όλα. Όσο και να μας αρέσει το καλλιτεχνικό πατινάζ, δεν μπορεί να γίνει ποδόσφαιρο Το ποδόσφαιρο δεν είναι μόνο άθλημα, είναι κάτι σαν τον έρωτα που περνάει και ξαναέρχεται, πονάει καίει τα σωθικά σου και μετά σε κάνει να πετάς.
Κανένα άλλο άθλημα δεν είναι παιχνίδι, τόσο παιχνίδι που μπορεί να συμμετέχει ο καθένας, είτε ξέρει μπάλα είτε όχι, είτε είναι γυμνασμένος είτε όχι.
Σε οποιοδήποτε άλλο άθλημα πρέπει να ξέρεις τα βασικά από τεχνικής πλευράς, στο ποδόσφαιρο όχι(σήμερα οι 9/10 επαγγελματίες ποδοσφαιριστές δεν ξέρουν ούτε ντρίπλα, ούτε κοντρόλ, ούτε καν να σουτάρουν με φάλτσο). Σε οποιοδήποτε άλλο άθλημα πρέπει να έχεις κοιλιακούς, η πλάτες, πολύ καλή φυσική κατάσταση, στο ποδόσφαιρο μπορείς να διακριθείς μεπροκοιλιακούς , με μέτρια φυσική κατάσταση, η να είσαι ο άνθρωπος της διπλανής πόρτας χωρίς τα "βιονικά" χαρακτηριστικά του Κωνσταντίνου Γκλύξμπουργκ που έκανε ιππασία, ιστιοπλοΐα και έπαιζε τένις Τα παραδείγματα τουΜαραντόνα, του μακαρίτη του Φούνες(τι παιχταράς ήταν αυτός), του Κένι Νταργκλίς, του Όλεγκ Μπλαχίν, του Ζιοβάνι(μας άρεσε που δεν έτρεχε αλλά περπατούσε αλλά το ήξερε το τόπι όσο λίγοι), του Τέβες, του Ρομάριο η του Ρονάλντο(όχι του Κριστιάνο, αυτός είναι φωτομοντέλο και δε μας αρέσει και ως ποδοσφαιριστής, όπως απεχθανόμαστε και τη Ρεάλ που ανήκει), του Βάσια του γηραιού, του Ρικέλμε(το καλύτερο 10ρι του πλανήτη αυτή τη στιγμή), η του μεγαλύτερου Άγγλου ποδοσφαιριστή όλων των εποχών κατά τη γνώμη μας του Κέβιν Κήγκαν(σιγά να μην ήταν ό μέθυσος γυναικάς και μοδάτος Τζ. Μπεστ της M.U.), η του βαρύ Ρούνεϊ σήμερα, είναι χαρακτηριστικά παραδείγματα πως ο καθένας μπορεί να παίξει μπάλα.
Γι αυτό το ποδόσφαιρο το αγαπάμε τόσο πολύ και όταν αγαπάς τόσο πολύ κάτι σε εκνευρίζουν άλλα τόσα γύρω από αυτό, αυτό δε σημαίνει φυσικά πως δεν επιδέχεται στον αγωνιστικό τομέα επιστημονικής προσέγγισης, τουναντίον θα λέγαμε, όσα πράγματα θέλουν να ζήσουν εξελίσσονται γι' αυτό δεν μας άρεσε ποτέ το Αγγλικό στυλ ποδοσφαίρου, εξάλλου ο για μας μεγαλύτερος προπονητής όλων των εποχών ο Β. Λομπανόφσκι ήταν επιστήμονας - εργάτης του αντικειμένου, καθορίζοντας τον νέο τύπο ποδοσφαιριστή που είναι αντανάκλαση του νέου τύπου ανθρώπου που ζει μόνο στο σοσιαλισμό και εξελίσσεται σε όλα τα επίπεδα.
Κανένα άλλο άθλημα δεν μπορεί να γίνει κοινωνικό φαινόμενο και να επηρεάσει τόσο πολύ ένα αιώνα όπως ο 20ος, που να ακουμπάει τόσο πολύ άλλα κ. φαινόμενα όπως το cinema και το κομμουνιστικό κίνημα σε κάθε χώρα ξεχωριστά και σε παγκόσμια εμβέλεια.
Κανένα άλλο άθλημα δεν είναι τόσο παιχνίδι όσο το ποδόσφαιρο και σε κανένα ομαδικό άθλημα με μπάλα δεν λες πάμε να παίξουμε μπάλα εννοώντας τοwater polo, το voley, η το basketball , τέλος, αυτό είναι κάτι σαν αξίωμα, όταν λες μπάλα εννοείς το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο σε σχέση με όλα τα άλλα ομαδικά αθλήματα είναι κάτι σαν την αθλητική δικτατορία της εργατικής τάξης, γιατί επιβλήθηκε από αυτήν και απευθύνεται σε αυτήν κυρίως αλλά μόνο στο αγωνιστικό κομμάτι και πάντα σε σχέση με τα υπόλοιπα αθλήματα. Το κεφάλαιο δεν είναι ηλίθιο, όταν το χρησιμοποιεί τόσο πολύ ως μηχανισμό κατεύθυνσης την κοινωνικής συνείδησης στο άλλο κομμάτι αυτό τουεπίχρήμασι θεάματος.
Θα μας πείτε τώρα γιατί γράφετε για την super league; Γιατί πολύ απλά είναι το εθνικό μας πρωτάθλημα στην ανώτερη βαθμίδα του και φυσικά δεν πρέπει ούτε να καταργηθεί ούτε και να υποκατασταθεί από κανένα ευρωπαϊκό θεσμό. Πέραν του ότι τα αστικά έθνη κράτη δεν θα καταργηθούν μέσα στον καπιταλισμό από τους λαούς τους (απ' τα μονοπώλια μπορεί), γιατί η όποια κατάργηση τους δε θα σημαίνει κανενός είδους διεθνισμό, (κοσμοπολιτισμό θα σημαίνει), έτσι και τα εθνικά πρωταθλήματα πρέπει να στηρίζονται. Όταν είναι να καταργηθούν τα σύνορα θα τα καταργήσουν οι λαοί σε ένα άλλο στάδιο ανάπτυξης της ανθρωπότητας και αν υπάρχει τότε ποδόσφαιρο το συζητάμε, αλλά δε θα ζούμε τότε. Ανεξάρτητα από τα παραπάνω για το εθνικό μας πρωτάθλημα και γνώμη έχουμε για πράγματα που δεν έχουν καμία σχέση με την κυρίαρχη και κατευθυνόμενη αντίληψη για το επαγγελματικό ποδόσφαιρο, (του οποίου δεν είμαστε οπαδοί), (και έχουμε γνώμη) γιατί έχουμε περάσει από σεμινάρια προπονητικής και με αυτά που ακούμε η διαβάζουμε μας βγάζουν απ' τα ρούχα μας γιατί δεν έχουν ίχνος αλήθειας.
Φέτος θα κάνουμε κάτι άλλο, ούτε με βαθμολογίες, ούτε και με κάθε αγωνιστική θα ασχολούμαστε Φέτος θα κάνουμε ένα post στην αρχή, ένα σε κάθε τέλος της κάθε πεντάδας αγώνων και ένα τελικό στο τέλος της περιόδου και είναι και πολλά θα λέγαμε, αλλά καλό είναι νααναλύεις τις μεταβολές των ομάδων σε συγκεκριμένες περιόδους, μόνο τότε μπορείς να βγάλεις ασφαλή συμπεράσματα για την αγωνιστική συμπεριφορά του καθενός ξεχωριστά.
Με το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο δεν ασχολούμαστε επίσης γιατί ούτε σαν κάτι τέτοιο δεν υπάρχει. Γενικά στη χώρα μας το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο είναι ακόμη στηνδεκ του '70 τότε δηλαδή που έπαψε να υπάρχει για να μην πούμε ότι έχει πάει ακόμα πιο πίσω και μάλιστα πολλές δεκαετίες.
Σε αυτό το post - άρθρο θα διαπιστώσατε ότι η εισαγωγή είναι πιο μεγάλη από το κυρίως θέμα. Μεγάλη εισαγωγή θα μας πείτε και με το δίκιο σας, εξάλλου δεν είσαστε υποχρεωμένοι να μας διαβάζετε και πολύ περισσότερο να συμφωνείτε μαζί μας, απλά θέλαμε να διευκρινίσουμε ορισμένα πράγματα που παρακάτω ίσως να μην είναι και τόσο κατανοητά χωρίς το σεντόνι που παραθέσαμε.
Οι επιχειρηματίες πχ, που μισούν το ποδόσφαιρο όσο λίγα πράγματα είναι σήμερα οι χρηματοδότες του. Αυτοί που κάνουν διακοπές στις βίλλες τους στη Μύκονο, ή έχουν κότερα και ιδιωτικά jet, όλοι τούτοι δεν μπορεί να αγαπούν το ποδόσφαιρο. Από πότε οι αυτοκινητοβιομήχανοι, η οι μεγαλοκαναλάρχες και αυτοί που σπαταλούν τόσο χρήμα έχουν παίξει σε ξερό έστω και μια κλωτσιά σε ένα δερματοδεμένο πανί; Από πότε οι Σεΐχηδες της Σίτυ αγάπησαν το ποδόσφαιρο και δίνουν τόσα χρήματα και μάλιστα σε εποχές καπιταλιστικής κρίσης.
Η βιομηχανία του ποδοσφαίρου είναι ξένη προς το ποδόσφαιρο. Το ποδόσφαιρο χρησιμοποιείται και δεν είναι τα γήπεδα - αρένες της premier league, δεν είναι για όλη την οικογένεια, ούτε φυσικά για τους κατευθυνόμενους οπαδούς των οργανωμένων θυρών.
Το ποδόσφαιρο σήμερα έχει εξελιχθεί δια μέσου του μεγάλου κεφαλαίου στη νο1 μαζί με το Hollywood και τη μουσική βιομηχανία, βιομηχανία του θεάματος και όχι μόνο.
Το "άρτος και θεάματα" δεν είναι προϊόν του ποδοσφαίρου, είναι η προέκταση των επιχειρηματιών σε αυτό και η προσπάθεια που κάνουν για να το χρησιμοποιήσουν είτε σαν όχημα είτε για να πάρουν ζεστό κρατικό χρήμα(σε όλη την Ευρώπη συμβαίνει αυτό) και μετά να την κάνουν, μέχρι να ζητήσουν κάτι άλλο, η φυσικά νακαλλιεργήσουν την ενιαία Ευρωπαϊκή συνείδηση δια των Ευρωπαϊκών διασυλλογικών θεσμών.
Το λεγόμενο Champions League είναι συνέχεια του πρώην "κυπέλλου πρωταθλητριών". Πέραν της συνέχειας του πρώην "κυπέλλου πρωταθλητριών" αποτελεί και ένα νεότερο στάδιο εξέλιξης του (και μέσα στα νέα κοινωνικοπολιτικά δεδομένα που προέκυψαν από τις ανατροπές του σοσιαλισμού στην Ευρωπαϊκή ήπειρο στις αρχές τις δεκ' του '90), ενώ παράλληλα αποτέλεσε και μια ποδοσφαιρικής συνέχειας της προγραμματισμένης από την δεκ του '80, εξέλιξης της τότε ΕΟΚ στην μετέπειτα Ε.Ε.
Στο "κύπελλο πρωταθλητριών", υπήρξαν αρκετές φορές (και με βάση το συσχετισμό δυνάμενων με βάση και την ύπαρξη του σοσιαλιστικού στρατοπέδου) ομάδες που δεν άνηκαν στο σκληρό πυρήνα των 14ρων ομάδων που το πολύ μεγάλο κεφάλαιο της τότε Δ. Ευρώπης είχε διεισδύσει και μπορούσαν να διακριθούν ακόμα και στα πρώτα χρόνια του λεγόμενουChampions League ομάδες όπως η Στεάουα, η ο Ερυθρός Αστέρας, ωστόσο όμως η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα έδειξε στο τι θα επακολουθήσει.
Εκ των πραγμάτων οι Ελληνικές ομάδες και μετά το "δωράκι" του 2004, ελέω Ολυμπιακών αγώνων(ποιός θα ξεχάσει τις δηλώσεις Κολίνα πριν το ματς με την Τσεχία), ίσως θα πρέπει να προβληματίζονται αρκετά όλο το επόμενο διάστημα. Εξάλλου η άρχουσα τάξη της χώρας μας είναι και σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση, και αν μέχρι την καπιταλιστική οικονομική κρίση έπαιζε πρωτεύοντα ρόλο στα Βαλκάνια, από τότε μέχρι σήμερα και φυσικά όσο υπάρχει καπιταλισμός στην περιοχή, παρότι διπλασίασαν τα κεφάλαια τους, πλέον είναι κάτω της 3ης θέσης σε επιρροή στην Βαλκανική Χερσόνησο. Η σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση αστική τάξη της χώρας δεν προβαίνει τυχαία σε συγχωνεύσεις ακόμα και στον τομέα του ποδοσφαίρου. Γι' αυτήν είναι πολύ εύκολο να πουλήσει Ολυμπιακοφροσύνη, Παναθηναϊκοφροσύνη, ΑΕΚοφροσύνη, ΠΑΟΚοφροσύνη κοκ, έχει έτοιμους ιδιωτικούς στρατούς που μπορούν να πιέσουν την εκάστοτε αστική κυβέρνηση, αλλά και τα λοιπά αστικά η σοσιαλδημοκρατικά κόμματα για την ανανέωση της εκλογικής πελατείας τους στα πλαίσια του εσωτερικού της ανταγωνισμού. Φυσικά επειδή η Ε.Ε, έχει δώσει προτεραιότητα σε τηλεπικοινωνίες και μεταφορές, ειδικά στη χώρα μας δείτε τις χορηγίες από εκεί και λιγότερο από την λεγόμενη βιομηχανία, εκείνο το τμήμα της (σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση εγχώρια άρχουσα τάξη), παίζει τον πρωτεύοντα ρόλο στιςΠΑΕ, είτε μόνη της είτε διαμέσου ποδοσφαιρικών εκπροσώπων, είδατε σε ποιούς πουλήθηκε ο πρώην εθνικός αερομεταφορέας και τελικά τι απέγινε από μεγαλομέτοχος στον "πολυμετοχικό";
Απ' αυτή "την άποψη", οι τάχα μεγάλες μεταγραφές δευτεροκλασάτων παιχτών της Γαλλίας η της Βραζιλίας θα διαφανούν αργά η γρήγορα και στον αγωνιστικό χώρο, ωστόσο αποτελούν κράχτες για τις νέες αυταπάτες(φρούδες ελπίδες) που καλλιεργούνται για πορείες στην Ευρώπη και πρωταθλήματα. Πρόπερσι ο Ολυμπιακός, πέρυσι ο Παναθηναϊκός στους 16 και για όσους ονειρεύονται κάτι παραπάνω καλό θα είναι να προσγειωθούν για να μην πούμε πως και η συμμετοχή και των δυο στους ομίλους θα αποτελεί για μας τουλάχιστον έκπληξη πρώτου μεγέθους...
Το Champions League αργά η γρήγορα θα αποτελέσει κλειστή λίγκα για την "ελίτ" των Ευρωπαϊκών συλλόγων, των χορηγών τους και των πολύ μεγάλων αστικών τάξεων που υπηρετούν.
Ο άνθρωπος που θα προσπαθήσει να το φέρει εις πέρας αργά η γρήγορα, θέλοντας το η μη, είναι ο κατά τη γνώμη μας ο μεγαλύτερος Γάλλος ποδοσφαιριστής του 20ου αιώνα που προεδρεύει σήμερα της UEFA, εξάλλου δεν είναι τυχαία η δημιουργία της Europa League(της υπό προετοιμασία μικρότερης λίγκας), στην οποία θα συμμετέχουν σύλλογοι που οι διοικήσεις τους θα αποτελούνται από ενδιάμεσα τοπικά και εξαρτημένα τμήματα της όπως συμβαίνει με τις ομάδες της χώρας μας που διοικούνται από τέτοια τμήματα της αστικής τάξης.

Ρ. Κολλεκτίβα

Confederation Cup διοργάνωση η διαφημιστικό τρυκ;

2009-06-23T08:47:00.000-07:00

Το κύπελλο συνομοσπονδιών αποτελεί την πιο ολοκληρωμένη μορφή ξεζουμίσματος της όποιας ικμάδας στην ποιότητα έχει απομείνει στους σύγχρονους ποδοσφαιριστές. Αυτή τη φορά όχι φυσικά από τις ομάδες τους - πολυεθνικές του θεάματος(αυτές τους λιώνουν με τις συνδυασμένες απαιτήσεις πρωταθλημάτων κυπέλλων και υποχρεώσεων στα διασυλλογικά πρωταθλήματα των ηπείρων τους), αλλά από την πιο μεγάλη και περισσότερο κερδοφόρα εταιρία στο χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού τη FIFA.
Το κύπελλο συνομοσπονδιών αποτελεί το πιο προχωρημένο δοκιμαστήριο για το επερχόμενο παγκόσμιο κύπελλο, το λεγόμενο mundial.
Σκεφτείτε τι πίεση δέχονται μια σειρά από επαγγελματίες ποδοσφαιριστές ειδικά όταν αυτοί είναι διεθνείς και μάλιστα σε εθνικές ομάδες όπως της Αργεντινής και της Βραζιλίας.
Αν και η πρώτη δεν συμμετέχει στο κύπελλο συνομοσπονδιών ωστόσο αποτελεί μαζί με την αιώνιο αντίπαλο της, μια απ' τις ομάδες που οι παίχτες της δεν σταματούν ποτέ μιας και οι υποχρεώσεις στους μεγαλύτερους συλλόγους του πλανήτη και η υποχρεώσεις τους στις εθνικές ομάδες των χωρών τους δεν τους επιτρέπουν να πάρουν ανάσα.
Η εμπορευματοποίηση του ποδοσφαίρου με τη διάχυση των πολυεθνικών έχει φτάσει σε τέτοιο επίπεδο που όπως έλεγε πριν μερικά χρόνια ο Ζινεντίν Ζιντάν, είναι θέμα χρόνου να έχουμε μαζικά νεκρούς μέσα στα γήπεδα και φυσικά δε μιλάμε για αυτούς που έφυγαν, αλλά για αυτούς που θα φύγουν ακόμα πιο μαζικά στο μέλλον μιας και η υπερεκμετάλλευση τους έχει φτάσει στο απροχώρητο.
Ας σκεφτούμε καλά όσοι αγαπάμε το ποδόσφαιρο, αν τέτοιου είδους κλοτσοσκούφι θέλουμε η αν αξίζει να παλέψουμε για μαζικό λαϊκό αθλητισμό μέσα από ένα άλλο διαφορετικό σύστημα, όπου στο επίκεντρο των εξελίξεων θα είναι ο άνθρωπος και όχι το κέρδος.

Κολλεκτίβα Σπορτς

Ξεκινήσε η προετοιμασία...

2009-06-22T06:14:00.000-07:00

Ουσιαστικά βάση ημερολογίου το καλοκαίρι ξεκίνησε χτες και μαζί με αυτό ξεκίνησε και η προετοιμασία, (όχι των ΠΑΕ, εξάλλου αυτή δεν μας αφορά, αλλά η δική μας που είναι και το τοπικό μέρος των διακοπών μας.)
Έτσι χωρίς πολλές περιστροφές πραγματοποιήσαμε την πρώτη μας 65ρα και μάλιστα σε διαδρομές που συνδύαζαν όλη σχεδόν τη μορφολογία της επαρχίας Κυδωνίας. Ξεκινούσαν από κάμπους και τα "πορτοκαλοχώρια", μεταφέρονταν σε βουνά, επέστρεφαν στους κάμπους και τους λοφίσκους της ίδιας επαρχίας με τελική κατάληξη τις παραλίες της.
Ο χειμώνας πάντα μας αφήνει τα σημάδια του πάνω μας και φέτος ήταν πολλά πράγμα που σημαίνει πως για την υγεία μας πρέπει να κάνουμε και ορισμένες "θυσίες" τι οποίες φυσικά πάντοτε τις πραγματοποιούμε με περισσή χαρά.
Εδώ και δέκα μέρες στο χαλαρό κάθε απόγευμα συνδυάζουμε διαδρομή με κολύμπι, χτες όμως θυμηθήκαμε τις καλές μας ημέρες όμως στο διπλάσιο χρόνο σε σχέση με τα προηγούμενα χρόνια.
Ξεκινήσαμε στις 15:30 απ' το σπίτι με μερικές διατάσεις και σιγά σιγά πήραμε τους δρόμους στην κυριολεξία, ενώ λίγο πριν ξεκινήσουμε είχαμε ανεβάσει ένα άρθρο στο κεντρικό ιστολόγιο.
Φυσικά η καλή διαδρομή συνδυάζει σχεδιασμό στο χάρτη, ταχύμετρο με πολλαπλές δυνατότητες και συναρτήσεις και φυσικά παλμογράφο για οικονομία στην κατανάλωση ενέργειας από πλευράς αναβάτη δηλαδή ημών, ενώ παράλληλα πριν το ξεκίνημα πρέπει να έχει καταναλωθεί πλουσιοπάροχο γεύμα τουλάχιστον 1500 θερμίδων πλούσιο σε σίδηρο, πράσινους υδατάνθρακες, φρούτα, άφθονο νερό και καθόλου μα καθόλου οινοπνεύματος για να μην υπάρξει κατακράτηση υγρών.
Ο σχεδιασμός έιχε ως εξής:
1ο Κομμάτι Χανιά - Φουρνές -Μεσκλά -Φουρνές - Αλικιανός - Μπαπιόλο - Μανωλιόπουλο.
2ο Κομμάτι Μανολιόπουλο - Γεράνι - Πλατανιάς - Αγία Μαρίνα -Σταλός - Αγ. Απόστολοι.
Στο δεύτερο κομμάτι περιελάμβανε στάση και ξεκούραση για 10 λεπτά μιας και κάναμε το λάθος να μην βάλουμε το κλασσικό ποδηλατικό κολάν παντελόνι και τα αγωνιστικά παπούτσια με τα τακάκια που κλειδώνουν στα πετάλια με αποτέλεσμα να μας έχει βγει η κούραση με πόνους στις πατούσες....
Από τους Αγ. Απόστολους έως τη Χ. Ακτή είναι περίπου ένα χιλιόμετρο και δεν το υπολογίζουμε καν ως διαδρομή, όπου κάναμε κολύμπι με διαλείμματα περί της μιας ώρας.
Το τρίτο κομμάτι της διαδρομής ήταν Χ. Ακτή - Χανιά, δηλαδή μια απόσταση 5 χιλιομέτρων που και αυτή δεν λογίζεται ως διαδρομή μιας και η Χ. Ακτή είναι μέσα στα Χανιά, είναι το κοντινότερο δυτικό και μεγάλο προάστιο μαζί με το νοτιότερο Μ. Τοίχο.
Αν πάει έτσι ολόκληρο το καλοκαίρι θα είναι τέλεια αλλά εδώ πρέπει να σημειώσουμε πως δεν είναι εύκολο να χτυπάμε κάθε μέρα πενηντάρες όπως το κάναμε προ πενταετίας και τα χρόνια αρχίζουν μαζί με τα παραπανίσια κιλά να κάνουν την δραματική αλλά νομοτελειακή τους εμφάνιση.
Φυσικά οι διακοπές για μας ήταν πάντα συνδεδεμένες με ένα ποδήλατο μια μπάλα, με μερικά μαγιό, όπως επίσης και τα νησιά που παλαιότερα επισκεπτόμασταν ειδικά των ανατολικών Κυκλάδων.
Η λεγόμενη προπόνηση για μας δεν έχει να κάνει σε καμία περίπτωση με τον πρωταθλητισμό, ούτε φυσικά με κανένα καταναγκαστικό έργο, αλλά με μια διασκεδαστική σχέση ανάμεσα στη γυμναστική, στη χαρά, στο παιχνίδι και στο ταξίδι.

Σ/φοι και Σ/φισες σας ευχόμαστε καλό Καλοκαίρι.

Collectiva Sports.

60 Χρόνια χωρίς την "Invincibile Granata"

2009-05-06T10:24:00.000-07:00

Μπορεί το Ιταλικό ποδόσφαιρο να βρίσκεται σε κάμψη εδώ και μια τριετία από τότε που ξέσπασε το σκάνδαλο calciopolis στο οποίο πρωταγωνίστησε η Γιουβέντους, ωστόσο το Ιταλικό ποδόσφαιρο είχε την "τύχη" να βγάλει την ίσως μεγαλύτερη ομάδα που έβγαλε ποτέ και αυτή δεν ήταν άλλη απ' την αιώνια αντίπαλο της παραπάνω "μεγάλης κυρίας"την ομάδα των εργατών της FIAT, τη Γκρανάτα (δηλαδή τη Τορίνο), την μεγαλύτερη ιταλική ομάδα όλων των εποχών.
Η μεγάλη Τορίνο(Grande Torino) η οποία ακόμη και σήμερα αποτελεί ένα αξεπέραστο μύθο στις 4/5/1949 60 χρόνια πριν, ενταφιάστικε όταν το αεροπλάνο που μετέφερε σχεδόν όλη την ποδοσφαιρική ομάδα της Τορίνο έπεσε στον λόφο της Σουπέργκα, στοιχίζοντας τον θάνατο σε 31 άτομα, που απαρτίζονταν από τους 18 παίκτες, μέλη της διοίκησης, δημοσιογράφους και το πλήρωμα του αεροσκάφους, όταν επέστρεφε από την Λισαβόνα, όπου είχε δώσει φιλικό με την Μπενφίκα, όλοι νεκροί από τη θρυλική αυτή ομάδα πλην ενός του τραυματία Σαύρο Τόμα.
Ήταν μια δραματική ημέρα για το Ιταλικό, το Ευρωπαϊκό αλλά και το παγκόσμιο ποδόσφαιρο μιας και η μεγάλη αυτή ομάδα πέρασε στα όρια της ποδοσφαιρικής μυθολογίας μιας και ήταν τρόπον τινά, ο ποδοσφαιρικός πρόγονος της μεγάλης Ουγγαρίας του Φέρεντς Πούσκας, αλλά σε συλλογικό επίπεδο, ήταν η πρώτη ομάδα στην γηραιά ήπειρο που κατάργησε στη πράξη τις "καμινάδες"(σέντρες) και έβαλε τις βάσεις για όλο το σύγχρονο ποδόσφαιρο.
Ήταν η ομάδα που ανάγκαζε και υποχρέωνε τον κάθε αντίπαλο να υποκλιθεί μπροστά στο μεγαλείο της και να της βγάζει το καπέλο για τα κατορθώματα της. Στο διάβα της προς το θρίαμβο που έγινε τραγωδία έσπασε όλα τα ρεκόρ στην Ιταλία.
Έχει πάρει τα περισσότερα μέχρι σήμερα σερί πρωταθλήματα στο Campionato (πέντε στον αριθμό) 1944/45, 1945/46, 1946/47, 1947/48, 1948/49, έχει πετύχει επίσης μέχρι σήμερα τη μεγαλύτερη νίκη του ιταλικού ποδοσφαίρου με την Αλλεσάντρια 10-0 και την Ρόμα μέσα στη Ρώμη με το επιβλητικό 0-7, κάτι που ακόμα και σήμερα φαντάζει με ακατάρριπτο ρεκόρ.
Αυτή η μεγάλη Τορίνο, η ομάδα των εργατών της πόλης και της FIAT, είχε τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν (με 16 ομάδες στο πρωτάθλημα): 20 νίκες σε 30 αγώνες (1942-43), είχε επίσης τις περισσότερες νίκες σε μία σεζόν (με 21 ομάδες στο πρωτάθλημα): 29 νίκες σε 40 αγώνες (1947-48), τα περισσότερα γκολ στο πρωτάθλημα σε 5 σεζόν: 408 γκολ (1942/43, 1945/46, 1946/47, 1947/48, 1948/49), ήταν η ομάδα που είχε το καλύτερο ποσοστό επίτευξης τερμάτων(γκολ) των γκολ σε μία σεζόν: 3,787 ανά αγώνα (1947/48), το ρεκόρ αυτό είναι ακατάρριπτο έως σήμερα, ήταν η ομάδα που πρωτοεφάρμοσε το επιθετικότερο σύστημα όλων των εποχών 4-2-4 σε συλλογικό επίπεδο, ένα σύστημα που η Ουγγαρία του μεγάλου Πούσκας λίγο αργότερα το έκανε κανόνα και με αυτό διέσυρε την Αγγλία μέσα στο Γουέμπλευ 6-3, στέλνοντας οριστικά στα σκουπίδια το λεγόμενο WM, ένα περέργο σύστημα με 5 αμυντικούς 2 μέσους και 5 επιθετικούς.
Στην ομάδα αυτή όπως και η Χόνβεντ του Πούσκας έιχαν την ατυχία να μην προλάβουν τις διεθνείς διοργανώσεις και λέμε ατυχία γιατί τα ρεκόρ και των δυο θα ήταν ακόμη ακατάρριπτα.
Η Μεγάλη Τορίνο(η μεγάλη αγάπη μας στην Ιταλία μαζί με τη Λιβόρνο) ήταν και παραμένει η ομάδα των εργατών της FIAT, που ακόμη και σήμερα έχει το πιο υγειές συνδικαλιστικό κίνημα. Αυτή η ομάδα έχει τους περισσότερους οπαδούς ακόμα και σήμερα μέσα στο Τορίνο και είναι ο αιώνιος αντίπαλος της οικογένειας Ανιέλι, ιδιοκτήτριας της Γιουβέντους και της ίδιας της Γιουβέντους.
Ο κορμός της ομάδας ήταν ο Βαλεντίνο Ματσόλα(πατέρας του μετέπειτα ηγέτη της Ίντερ Σάντρο) ήταν ο αδιαφιλονίκητος ηγέτης ανάμεσα σε μία ενδεκάδα που ήταν πολλοί μπαλαδόροι ονόματα θρύλοι για το Ιταλικό calcio που μιλούσαν στο τόπι!
Ο Μπατσικαλούπο, ο Μπαλαρίν, ο Οσόλα, ο Γκρέζαρ, ο Καστιλιάνο, ο Γκαμπέτο, ο Γκράβα, ο Λόικ, ο Σούμπερτ, ο Ριγκαμόντι, εργάτες στη βιομηχανία της FIAT που η οικογένεια Ανιέλι έδινε "γην και ύδωρ" για να τους αποκτήσει αλλά αυτοί εκεί στην ομάδα του προλεταριάτου του Τορίνο εκφράζοντας ποδοσφαρικά το ανειρήνευτο ταξικό πόλεμο ανάμεσα στην αστική τάξη και τους εργάτες διαμέσου ποδοσφαίρου.
Από τότε το μελαγχολικό απόγευμα της 4ης Μαϊου του 1949, εξήντα χρόνια μετά το Φιλαντέλφια το γήπεδο που μεγαλούργησε η «Invincibile Granata», η αήττητη «Γκρανάτα», παραμένει ένα άδειο αυτό κουφάρι, για να θυμίζει το μεγαλύερο θρύλο του Ιταλικού ποδοσφαίρου την Τορίνο...

Κολλεκτίβα Σπόρτς

Super League Τριακοστή Αγωνιστική

2009-04-28T09:09:00.000-07:00

Παρελθόν αποτελεί και η τριακοστή αγωνιστική στη φετινή Super Leage. Το πρωτάθλημα τελείωσε πρωταθλητή έχουμε ήδη από την 26η αγωνιστική τον Ολυμπιακό για 12η φορά τα τελευταία 13 χρόνια, υποβιβασμένους έχουμε τον ΟΦΗ, τον Πανσεραϊκό και τον Θρασύβουλο, ενώ η Λάρισα πήρε τη θέση του Άρη στα play off και να είστε σίγουροι πως θα είναι η έκπληξη τους. Να πούμε πως δεν θα γράψουμε τίποτα γι' αυτά, ούτε φυσικά για τον τελικό Κυπέλλου Ελλάδας. Θα ανανεώσουμε το Ραντεβού μας με την έναρξη του πρωταθλήματος όσον αφορά τη Super League.
Oι τίτλοι που αποδίδονται γι' αυτή τη χρονιά είναι δυο και είναι οι εξής:"Μπορεί το Ελληνικό πρωτάθλημα να είναι αυτό που είναι και αντικειμενικά δεν μπορεί να φτάσει κανένα απ' τα μεγάλα Ευρωπαϊκά πρωταθλήματα ωστόσο είναι το πιο βελτιωμένο των τελευταίων ετών όσον αφορά τις μικρές, μικρομεσαίες και μεσαίες ομάδες" και "Οι μεγάλες ομάδες πλην Ολυμπιακού και ΠΑΟΚ ήταν ομάδες που έκαναν αγγαρεία μέσα στους αγωνιστικούς χώρους άσχετα αν το ήθελαν η όχι, αφού αντικειμενικά ως εκεί μπορούσαν".
Η φετινή κούρσα απέδειξε αυτό που τα τελευταία χρόνια γίνονταν αντιληπτό, ότι δηλαδή οι "μεγάλοι" μικραίνουν και οι "μικροί" μεγαλώνουν ελέω των σκληρών αμυντικών γραμμών που πραγματοποιούν και όσοι "μικροί" βάζουν γκολ αντί να δέχονται μόνο βάζουν υποψηφιότητα για "σεντόνι" όπως η Λάρισα σε αντίθεση με τον ΟΦΗ που ήταν καλύτερος από πέρυσι, αλλά φέτος ήταν όλοι καλύτεροι από όλους τους περυσινούς απ' τη θέση 6 έως την θέση 16.
Αν άλλες χρονιές ο Πανσεραϊκός που έπεσε ήταν στη Super League, θα σώνονταν άνετα για να μην πούμε πως θα διεκδικούσε ακόμα κάτι περισσότερο.
Φυσικά εδώ και 3 χρόνια οι "μικροί" είναι πολύ ανεβασμένοι(θυμηθείτε την περσινή και προπέρσινη κατάταξη και θα καταλάβετε), αλλά φέτος είχαν και ποιότητα ειδικά ο Εργοτέλης και ο Πανθρακικός που ήταν "χάρμα ιδέσθαι", σε αντίθεση με τον Άρη και τον Ηρακλή που ο μεν πρώτος δεν έβαζε γκολ με τίποτα και ο δε δεύτερος έτρωγε γκολ με το τσουβάλι.
Όσο για του χρόνου: Κατά τη δική μας εκτίμηση στην κορυφή δε θα αλλάξει κάτι, αλλά αυτό είναι μια κουβέντα που θα την κάνουμε λίγο πριν την έναρξη, ωστόσο πρέπει να πούμε πως μια θέση για την τετράδα θα πάρει ο Ηρακλής λόγο Προτάσοφ, που αν μείνει θα κάνει τον Ηρακλή φόβητρο για όλους και αλίμονο στους μεγάλους που θα παίζουν στο Καυτατζόγλειο μαζί του.

Collectiva Sports

Β' Γύρος - 30η αγωνιστική
Ξάνθη-Ηρακλής4-1
Π.Α.Ο.Κ.-Πανσερραϊκός4-1
Αστέρας Τρίπολης-Πανιώνιος3-4
Παναθηναϊκός-Ο.Φ.Η.3-1
Εργοτέλης-Α.Ε.Κ.1-1
Θρασύβουλος -Ολυμπιακός0-2
Άρης-Πανθρακικός3-2
Λεβαδειακός-Λάρισα0-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	71
2.	ΠΑΟΚ	63
3.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	61
4.	ΑΕΚ	55
5.	ΛΑΡΙΣΑ	49
6.	ΑΡΗΣ	47
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	38
8.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	37
9.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	36
10.	ΗΡΑΚΛΗΣ	33
11.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	33
12.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	33
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	32
14.	ΟΦΗ	24
15.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	24
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	14

Βαλερί Λομπανόφσκί, ένας μεγάλος δάσκαλος.

2009-04-23T03:04:00.001-07:00

Το Σοβιετικό ποδόσφαιρο, είναι ότι καλύτερο έχουμε δει ποτέ στην ασπρόμαυρη μπάλα μέχρι σήμερα και ευτυχώς απ' το Euro του 2008 και έπειτα επιστρέφει δριμύτερο μετά από είκοσι χρόνια αμυντικογενούς ανομβρίας που μας έδιωξε απ' τα γήπεδα, παίρνοντας τη ρεβάνς απ' το χάλι των μαζεμένων αμυντικών χαφ πίσω από το χώρο του κέντρου.
Απ' το Ευρωπαϊκό του 2008 και μετά δεν υπάρχει ούτε μεγάλη Ευρωπαϊκή ομάδα που να μην έχει βασίσει τα συστήματα της σε αυτό.
Εξαίρεση φυσικά αποτελούν οι ξεπερασμένες Ιταλικές ομάδες που κατατροπώθηκαν γιατί επιμένουν σε ένα ξεπερασμένο αμυντικογενές μοντέλο ποδοσφαίρου και να είστε σίγουροι πως για πολλά χρόνια θα παραμείνουν στην αφάνεια, αν δεν αλλάξουν μυαλά και το βλέπουμε πολύ δύσκολο
Θα την πατήσουν και θα μείνουν πολύ πίσω, όπως οι Αγγλικές ομάδες απ' το 1988 μέχρι το 1998 γιατί είχαν επιλέξει να παίζουν με καμινάδες, δηλαδή πριν έρθουν οι Ευρωπαίοι προπονητές και παίχτες και μεταλλάξουν τη φιλοσοφία τους.
Μπορεί η αφορμή να ήταν το "Καλτσιόπολις" στέλνοντας την Γιουβέντους στη Β' κατηγορία, της οποίας βεβαίως δεν υπήρξαμε ουδέποτε οπαδοί ωστόσο όσο πίσω πηγαίνει αυτή, άλλο τόσο πίσω πάει και ολόκληρο το Ιταλικό ποδόσφαιρο, ωστόσο η αιτία βρίσκεται αλλού.
Για το ξεπερασμένο εδώ και 10 χρόνια Γερμανικό ποδόσφαιρο δεν κάνουμε καμία συζήτηση γιατί δεν υπάρχει πουθενά και πλην ίσως του Αμβούργου και της Χέρτα Βερολίνου που κάνουν φαεινές προσπάθειες για κάτι καλύτερο, οι ατμομηχανές της Μπάγιερν και της Βέρντερ δεν διανύουν και τα καλύτερα χρόνια(άμα τρως από Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό και Ανόρθωση συνολικά 15 τέρματα και βάζεις μόλις 7, αυτό δείχνει κάτι), ανεξαρτήτως φυσικά της φετινής πορείας της στο UEFA, να μην ξεχνάμε ότι ξεπέρασε τον ύφαλο της Μίλαν που βρίσκεται στην "εντατική", της σχεδόν πεσμένης Σέντ Ετιέν και της Ιταλικής Ουντινέζε.
Οι μεγάλες Ευρωπαϊκές ομάδες αυτή τη στιγμή, όπως η Μπαρτσελόνα, η Λίβερπουλ, η Άρσεναλ, η Τσέλσι του Γκους Χίντινγκ(ο κορυφαίος στον κόσμο αυτή τη στιγμή) και συνολικά όλες οι Ισπανικές εκτός της μίζερης Ρεάλ(είναι δεύτερη στην Ισπανία αυτή τη στιγμή λόγω μπάτζετ της και γιατί είναι η ομάδα του κατεστημένου), αλλά και οι Ουκρανικές και οι Ρώσικες ομάδες, στηρίζονται στο ολοκληρωτικό ποδόσφαιρο του Βαλερί Λαμπανόφσκι και όχι του Άγιαξ της δεκ του '70, γι' αυτό και είναι χάρμα ιδέσθαι.
Ένα θεαματικό επιθετικό ποδόσφαιρο, που για αρχή και βάση του έχει την κινηματογραφική ευφυΐα, την τεχνική, την ομαδικότητα, το καταλυτικό πρέσινγκ, την κίνηση σε όλους τους χώρους χωρίς τη μπάλα και τη φαντασία που το διέπει και αυτή αναδημιουργεί τους αυτοματισμούς.
Ο Λαμπανόβσκι ξεκίνησε ως υδραυλικός και εντελώς τυχαία έγινε προπονητής, όταν έφτιαξε τα χαλασμένα υδραυλικά στην μια ποδοσφαιρική ακαδημία της Δυναμό Κιέβου, όταν είπε τα παρακάτω σε ένα καθηγητή ποδοσφαίρου: "Το πρόβλημα με τους ποδοσφαιριστές είναι ότι δεν ξέρουν να διαχειριστούν την μπάλα πριν αυτή φτάσει στα πόδια τους και όταν φτάσει δεν ξέρουν τι θα την κάνουν και που θα την δώσουν".
Αυτό είπε και αμέσως ό καθηγητής αυτός τον έβαλε με το "έτσι θέλω"στην ακαδημία για να πάρει το πτυχίο του προπονητή και πολύ γρήγορα, αυτός ο κομμουνιστής και μελλοντικός ακαδημαϊκός του ποδοσφαίρου, ο Βαλερί Λαμπανόφσκι έμελλε να αλλάξει συνολικά τη φιλοσοφία του παγκόσμιου ποδοσφαίρου
Παραθέτουμε μερικά βίντεο για να δείξουμε το πόσο μεγάλος ήταν ο εν λόγω και πόσο μπροστά ήταν απ' την εποχή του.
Ο ίσως μεγαλύτερος προπονητής όλων των εποχών ο Βαλερί Λαμπανόβσκι κερδίζει τον Ρίνους Μίχελς(τον 2ο μεγαλύτερο) στα προκριματικά αλλά χάνει στον τελικό του 1988, στο Ολυμπιακό στάδιο του Μονάχου.

Γιάννης Κ. (Εκδότης Ρ. Κολλεκτίβα)

Super League εικοστή ένατη Αγωνιστική

2009-04-14T06:57:00.000-07:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή ένατη αγωνιστική στη φετινή Super Leage και ενώ απομένει 1 αγωνιστική έως τη λήξη του πρωταθλήματος οι τίτλοι που αποδίδονται γι' αυτή είναι δυο και είναι οι εξής:"Αξιοπρέπεια και επαγγελματισμός δεν πάνε μαζί, οι συμμαχίες και τα αλληλοσυγκρουόμενα συμφέροντα πακέτο"; και "Άβα - βα, που στη αργκό γλώσσα του ποδοσφαίρου σημαίνει όχι κάτι καλό(δε θα πούμε άλλα ο νοών νοητό) γιατί όλα αυτά είναι στη σφαίρα της παραφιλολογίας, αλλά τον τίτλο να είστε σίγουροι πως δεν τον δώσαμε εμείς".
Όσοι σώθηκαν σώθηκαν, την άλλη Κυριακή όπου και θα ολοκληρωθεί η κανονική περίοδος της Super League θα ξέρουμε ποιοι θα μπουν και στα play off.
Αυτή η αγωνιστική απέδειξε αυτό που λέμε εδώ και χρόνια, "επαγγελματισμός και ευ αγωνίζεσθε δεν πάνε μαζί".
Φυσικά δεν υπάρχουν αποδείξεις αλλά μόνο ενδείξεις που μπορούν να αμφισβητηθούν, ωστόσο όμως όσοι γνωρίζουν το αντικείμενο, γνωρίζουν τις συμμαχίες που αναπτύσσονται στο χώρο του επαγγελματικού αθλητισμού και τελικά ποιος κάθισε να νικήσει, ποιος να χάσει και τελικά να παρουσιάσει μια εικόνα που δε θα αποδείχνει τίποτα τέτοιο.
Τελικά την Κυριακή έπεσαν οι μάσκες άσχετα αν αποδείχτηκε κάτι η όχι μιας και "στο χώρο" ακούγεται ότι πάμε για αναδιάρθρωση δηλαδή να σωθούν οι φίλα προσκείμενες ΠΑΕ των ισχυρών στην κατηγορία, ίδωμεν .

Ράδιο Κολλεκτίβα

Β' Γύρος - 29η αγωνιστική
Πανσερραϊκός-Παναθηναϊκός0-0
Ξάνθη-Π.Α.Ο.Κ.1-2
Ο.Φ.Η.-Εργοτέλης0-0
Ηρακλής-Αστέρας Τρίπολης2-1
Α.Ε.Κ.-Άρης0-1
Πανιώνιος-Θρασύβουλος 4-1
Πανθρακικός-Λεβαδειακός1-3
Ολυμπιακός-Λάρισα0-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	68
2.	ΠΑΟΚ	60
3.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	58
4.	ΑΕΚ	54
5.	ΛΑΡΙΣΑ	46
6.	ΑΡΗΣ	44
7.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	35
8.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	35
9.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	34
10.	ΗΡΑΚΛΗΣ	33
11.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	33
12.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	33
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	32
14.	ΟΦΗ	24
15.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	24
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	14

Super League εικοστή όγδοη αγωνιστική

2009-04-09T15:52:00.000-07:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή όγδοη αγωνιστική στη φετινή Super Leage και ενώ απομένουν 2 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος οι τίτλοι που αποδίδονται γι' αυτή είναι δυο και είναι οι εξής:"Ο Μεγάλος Τζώρτζεβιτς κρεμάει τα παπούτσια του έχοντας ξεχειλώσει όλα τα ρεκόρ"; και "Προπονητής στον Ηρακλή ο Όλεγκ Προτάσοφ".
Πάει και αυτή η αγωνιστική και παρότι σήμερα είχαμε το δεύτερο αγώνα του κυπέλλου Ελλάδος και κύπελλο UEFA εμείς με ελαφριά καθυστέρηση λόγω κάποιων προσωπικών καταστάσεων που λαμβάνουν χώρα τα τελευταία εικοσιτετράωρα δεν σταθήκαμε με συνέπεια στην αθλητική γραφίδα της εβδομάδας.
Τα πράγματα είναι απλά ο Τζόλε τα παρατάει και αφήνει πίσω του μια τρομακτική ιστορία, αναδείχνωντας εν τέλει πόσο μικροί είναι οι άνθρωποι μέσα στο χρόνο που συνεχίζει να τρώει τα παιδιά του όσο διάσημα και αν είναι αυτά, σε όποιο πάνθεον και να έχουν εισχωρήσει.
Στον Ηρακλή προσλήφθηκε ένας πολύ μεγάλος πρώην ποδοσφαιριστής ως προπονητής που για μας είναι σπουδαίος και σ' αυτό το πόστο, απ' αυτούς που η ιστορία τους έχει δώσει σχεδόν τα πάντα αλλά οι "προπονητές" της "αθλητικογραφίας" δεν τον είδαν ποτέ με καλό μάτι για τους δικούς τους λόγους. Ο τεράστιος Όλεγκ Προτάσοφ ήρθε και του χρόνου ο γηραιός θα είναι έτοιμος για τετράδα, εφόσον σώθηκε και μαθηματικά για φέτος και ετοιμάζεται για μεγάλα πράγματα για τη νέα χρονιά . 'Όσο για τις εκτιμήσεις της χρονιάς που πέρασε θα τις πραγματοποιήσουμε μόλις τελειώσει το πρωτάθλημα , γιατί υπάρχουν ακόμα δυο αγωνιστικές που θα ξεδιαλύνουν πολλά πράγματα ακόμη.

Β' Γύρος - 28η αγωνιστική
Εργοτέλης-Πανσερραϊκός2-2
Θρασύβουλος -Ηρακλής1-1
Λάρισα-Πανιώνιος0-0
Παναθηναϊκός-Ξάνθη2-0
Πανθρακικός-Α.Ε.Κ.1-1
Λεβαδειακός-Ολυμπιακός1-2
Άρης-Ο.Φ.Η.4-1
Άρης-Ο.Φ.Η.4-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	68
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	57
3.	ΠΑΟΚ	57
4.	ΑΕΚ	54
5.	ΛΑΡΙΣΑ	43
6.	ΑΡΗΣ	41
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	35
8.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	34
9.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	33
10.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	33
11.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	31
12.	ΗΡΑΚΛΗΣ	30
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	29
14.	ΟΦΗ	23
15.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	23
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	14

ΥΓ* ΠΑΡΟΤΙ ΔΕΝ ΠΑΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟΙΧΗΜΑ, ΜΕ ΤΙΣ ΣΥΜΒΟΥΛΕΣ ΜΑΣ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΓΩΝΑ ΛΙΒΕΡΠΟΥΛ-ΤΣΕΛΣΙ ΕΝΑΣ ΓΝΩΣΤΟΣ ΜΑΣ ΕΒΓΑΛΕ ΚΑΛΟ ΠΑΚΕΤΟ ΜΙΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΣΚΟΡ ΠΟΥ ΤΟΥ ΔΩΣΑΜΕ ΗΤΑΝ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕ ΑΥΤΟ ΠΟΥ ΕΛΗΞΕ.
ΤΟΥ ΕΥΧΟΜΑΣΤΕ ΣΕ ΚΑΛΗ ΜΕΡΙΑ ΚΑΙ ΣΥΝΤΟΜΑ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΟ ΣΤΟΙΧΗΜΑ ΓΙΑ ΠΟΛΛΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ.

Κολλεκτίβα Σπορτς

Super League εικοστή έβδομη Αγωνιστική

2009-03-25T04:46:00.000-07:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή έβδομη αγωνιστική στη φετινή Super Leage και ενώ απομένουν 3 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος οι τίτλοι που αποδίδονται γι' αυτή είναι δυο και είναι οι εξής:"Ξανά πρωταθλητής, ο Ολυμπιακός, στα 84 χρόνια 37 πρωταθλήματα στα 100 πόσα"; και "Η βια των ιδιωτικών στρατών διευρύνεται";
Πάει και αυτή η αγωνιστική και φυσικά ο μόνιμος πρωταθλητής της τελευταίας 1/5 δεκαετίας πήρε το 12 πρωτάθλημα τα 13 τελευταία χρόνια και όλοι στον Πειραιά σκέφτονται πως το μεγάλο αυτό ρεκόρ θα ήταν πολύ μεγαλύτερο αν ο διαιτητήςΔούρος δεν τους είχε στερήσει το πρωτάθλημα του 2004.
Η αλήθεια είναι πως ο χαλκέντερος Ολυμπιακός φέτος χωρίς να αποδώσει ούτε το 45% των δυνατοτήτων του, ανατρέπει αποτελέσματα όπως το προχτεσινό ενώ πήρε στο ρελαντί το πρωτάθλημα και πως να μην το πάρει όταν ο βασικός του αντίπαλος και πολυμετοχικός πια ήταν χειρότερος και από αυτόν τουΠεσέϊρο.
Για όσους λένε πως εντός πάει καλά ο Ολυμπιακός αλλά εκτός χάλια σε αντίθεση με τον "αιώνιο"του αντίπαλο να πούμε το εξής, α) Ας φτιάξουν ομάδα όλοι οι άλλοι και ας πάρουν τη θέση του και β) Ας αφήσουμε την Ευρώπη γιατί τα παρακάτω στοιχεία που είναι ενδεικτικά και έχουν την αξία τους, χωρίς να εξετάσουμε τα πορτοκάλια και τις γούνες που δεν αποδείχτηκαν ποτέ.
Ουδέποτε καμία Ελληνική ομάδα μέσα σε δυο χρόνια στην Ευρώπη, ασχέτως αν αποκλείστηκε με δικά της λάθη δεν έχει πετύχει τέτοια αποτελέσματα.Βέντερ-Ολυμπιακός 1-3, Ολυμπιακός-Βέρντερ 4-0, Ολυμπιακός-Νόρτζελαντ 5-0, Ολυμπιακός-Μπενφίκα 5-0, Ολυμπιακός-Χέρτα 4-0.
Τόσο μεγάλα αποτελέσματα σε τέτοια συχνότητα και συντομία, ακόμα και στις καλύτερες μέρες του στην Ευρώπη, ο Παναθηανϊκός δεν έχει πετύχει και όταν τα πετυχαίνει, αυτά πραγματοποιούνται μια φορά την κάθε δεκαετία όπως το 1971 όπου νίκησε με 5-1 τηνΖενές-ες του Λουξεμβούργου και με το ίδιο σκορ την Χόνβεντ το 1986.
Όσο για το γνωστό παραμύθι ότι μόνο ο Ολυμπιακός τρώει πολλά γκολ στην Ευρώπη και δεν αξίζει να είναι αυτός στη θέση που είναι, να θυμίζουμε μερικά αποτελέσματα των "επιτυχημένων": Δυναμό Βουκουρεστίου - Παναθηναϊκός 6-1, Παναθηναϊκός - Ερυθρός Αστέρας (όλες ήττες) 4-1, 0-3, 4-1, 3-0, Παναθηναϊκός-Άγιαξ 0-3, Παναθηναϊκός-Μ.Γιουνάϊτεντ 5-0, Παναθηναϊκός-Λιβέρπουλ(όλες ήττες) 0-3 και 4-0, Μπαρτσελόνα-Παναθηναϊκός 5-1, Παναθηναϊκός-Βέρντερ 5-1 (φέτος τη νίκησε 0-3)...
Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και δεν έχουμε καμία πρόθεση να συνεχίσουμε, απλά σημειώνουμε μερικά στοιχεία που κάποιοι πάνω στην αδυναμία τους να φτιάξουν ομάδα συντηρούν μύθους που ενεργοποιούν ιδιωτικούς στρατούς για να κάνουν τη δουλειά τους, όπως προχτές στοΟΑΚΑ , όταν συγκρούστηκαν δυο μεγάλοι ιδιωτικοί στρατοί με την ανοχή της ΕΛΑΣ, που αν έβλεπε διαδηλωτές θα τους "σκόρπιζε" στη κυριολεξία.

Collectiva Sports.

Β' Γύρος - 27η αγωνιστική
Α.Ε.Κ.-Λεβαδειακός3-1
Πανιώνιος-Ολυμπιακός2-3
Ο.Φ.Η.-Πανθρακικός4-3
Ηρακλής-Λάρισα0-2
Πανσερραϊκός-Άρης1-2
Π.Α.Ο.Κ.-Θρασύβουλος 2-1
Ξάνθη-Εργοτέλης0-1
Αστέρας Τρίπολης-Παναθηναϊκός1-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	65
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	54
3.	ΠΑΟΚ	54
4.	ΑΕΚ	53
5.	ΛΑΡΙΣΑ	42
6.	ΑΡΗΣ	38
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	35
8.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	33
9.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	33
10.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	32
11.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	30
12.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	29
13.	ΗΡΑΚΛΗΣ	29
14.	ΟΦΗ	23
15.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	22
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστή έκτη Αγωνιστική

2009-03-18T07:35:00.000-07:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή έκτη αγωνιστική στη φετινή Super Leage ενώ απομένουν 4 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος και οι τίτλοι που αποδίδονται είναι δυο και είναι οι εξής:"Υπερηχητικού Μπελούτσι Τάνγκο" και "Μα καλά όλοι στο γηραιό ξεσπούν φέτος";
Δυστυχώς η αρχαιότερη Ελληνική ομάδα και η έκτη στη σειρά από άποψη ιστορίας στο χώρο ποδοσφαίρου και από άποψη μαζικότητας και από άποψη τίτλων και συμμετοχών στις μεγάλες κατηγορίες, έχασε με το ευρύτατο 5-0, ένα σκορ που δεν καθορίζει εξολοκλήρου την εικόνα ενός ματς που ο διαφαινόμενος πρωταθλητής(θέλει 3 βαθμούς τα επόμενα 4 παιχνίδια, αν και όλα είναι πιθανά, ακόμα και να το χάσει), Ολυμπιακός είχε 18 τελικές και ο γηραιός 8(οι εφτά στο πρώτο μέρος).
Μπορεί η πιο συμπαθής ομάδα του πρωταθλήματος απ' όλους τους Έλληνες φιλάθλους ανεξαρτήτως συλλογικής προτίμησης(ελέω Χατζηπαναγή και Κωφίδη στο παρελθόν)να κατέβηκε με τα δεύτερα, ωστόσο δείχνει πως μαζί με τα δεύτερα του Εργοτέλη αποτελούν το "μέλλον" του ποδοσφαίρου μας, μιας και πίεσαν τον άστοχο Ολυμπιακό του προτού ιμηχρόνου πάνω από τέσσερις φορές και παρολίγον να χρειστούν σκόρερ αλλάζοντας ίσως τα δεδομένα στον κύριο τομέα που είναι η ψυχολογία.
Φυσικά η ιστορία δε γράφεται με "αν" και το σκορ ήταν πολύ βαρύ, ελέω Μπελούτσι(που κάποιοι "άμπαλοι" ακόμα τολμούν να αμφισβητούν).
Να πούμε τούτο, "ο άνθρωπος είναι ένα από τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά μυαλά που ήρθαν στη χώρα" , είναι τόσο εγκεφαλικός που μόνο μαζί με το μεγαλύτερο όλων τον Γιενάντι Λιτόφσενκο και τον Τόνι Σαβέφσκι μπορεί να συγκριθεί από άποψη ευφυΐας, αλλά ποδοσφαιρικά είναι πολύ πιο τεχνίτης απ' τον τελευταίο, μόνο το ύψος του λείπει.
Η τεχνική του και η προσωπικότητα του προσιδιάζουν παίκτες παγκόσμιας κλάσης που πέρασαν και απ' τα Ελληνικά γήπεδα, όπως ο Ζάετς, ο Ντέταρυ, ο Σάβιστεφ, ο Προτάσοφ, ο Κρίστιενσεν, ο Ζιοβάνι και ο Κοβάσεβιτς. Οι αριθμοί μπορεί να μη λένε και πολλά, αλλά καμιά φορά λένε. Ας δούμε λοιπόν τη φετινή του πορεία σε σύγκριση με την πορεία της ομάδας που παίζει, θα δούμε πως όποτε έπαιζε το 30% των 15 εκατομμυρίων ευρώ(που κόστισε), η ομάδα του κέρδιζε χωρίς κόπο τους 3 βαθμούς.
Δε θα πούμε για τίποτα άλλο για αυτή την αγωνιστική, γιατί εξαιρουμένου του εν λόγω ντέρμπι δεν υπήρχε κάτι που δικαιολογούσε την αγωνιστική αυτή, Άοσμη, Άχρωμη, αδιάφορη και η ΑΕΚ ήταν φρικτή κύριοι της αθλητικής δημοσιογραφίας, πάψτε να λιβανίζετε φαντάσματα που στο γήπεδο παίζουν για να περάσει η ώρα και μόλις λήξει το ματς να κάνουν ντουζ, αμέσως μετά να πάρουν το"πολυτελές" σπορ αμάξι τους και για όλους έχει ο Γιαραμπής.
Εκτός του Μπλάνκο, του Σάχα, του Πελετιέρι και του Σκόκο(που προχτές ήταν αλλού γι' αλλού), η ΑΕΚ δεν έχει άλλο παίχτη που να δικαιολογεί τη θέση του σε αυτή την πολύ μεγάλη ομάδα(δυστυχώς μόνο στα χαρτιά είναι πια).

Radio Collectiva.

Β' Γύρος - 26η αγωνιστική
Λεβαδειακός-Πανιώνιος1-1
Πανθρακικός-Πανσερραϊκός2-1
Θρασύβουλος -Παναθηναϊκός0-1
Ολυμπιακός-Ηρακλής5-0
Α.Ε.Κ.-Ο.Φ.Η.1-0
Λάρισα-Π.Α.Ο.Κ.0-0
Εργοτέλης-Αστέρας Τρίπολης0-1
Άρης-Ξάνθη0-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	62
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	53
3.	ΠΑΟΚ	51
4.	ΑΕΚ	50
5.	ΛΑΡΙΣΑ	39
6.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	35
7.	ΑΡΗΣ	35
8.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	32
9.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	32
10.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	30
11.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	30
12.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	29
13.	ΗΡΑΚΛΗΣ	29
14.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	22
15.	ΟΦΗ	20
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστή Πέμπτη Αγωνιστική

2009-03-10T15:53:00.000-07:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή πέμπτη αγωνιστική στη φετινή super leage ενώ απομένουν 5 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος και ο τίτλος που μπορεί να αποδοθεί είναι ο εξής:"Κλείστε το το μαγαζάκι φτάνει πια". Αν δεν υπήρχαν οι ιδιωτικοί στρατοί των τεσσάρων μεγάλων του Ελληνικού ποδοσφαίρου και οι "νταήδες" του, που δεν είναι οι οπαδοί αλλά κάθε είδους παράγοντες και παραγοντίσκοι, θα ήταν ένα φαινομενικά "αδιάφορο (αγωνιστικά)" παιχνίδι και θα είχε κλείσει αυτή την αγωνιστική ενώ τίποτα δε θα την θύμιζε.
Μακάρι να ήταν έτσι, όμως το βαθιά πληγωμένο σώμα του Ελληνικού ποδοσφαίρου δέχτηκε ένα ακόμα χτύπημα και το ποιος θα πάρει το πρωτάθλημα και ποιος θα πάει στο Champions League, η στο αναβαθμισμένο UEFA κλπ δεν έχει καμία σημασία.
Δεν υπάρχουν δικαιολογίες από κανένα και συμψηφισμοί σε τίποτα, όλοι έχουν μερίδιο ευθύνης μικρότερο η μεγαλύτερο, από εμάς που γράφουμε γιατί αγαπάμε το ρημάδι το ποδόσφαιρο, μέχρι τον οποιονδήποτε ασχολείται και ζει με (και από το) επαγγελματικό ποδόσφαιρο τέλος.
Επαγγελματικό ποδόσφαιρο και εξυγίανση δεν μπορεί να γίνει και αν γίνει, θα είναι ομελέτα χωρίς αυγά, δηλαδή θα είναι μια ακόμη αυταπάτη που θα σπείρουν στον κόσμο που αγαπά το ποδόσφαιρο.
Όποιοι έχουν χρήμα, το χρησιμοποιούν για να το ενισχύσουν και εφόσον η άρχουσα τάξη της χώρας είναι σε ενδιάμεση εξαρτημένη θέση, θέλει να ενισχύσει και τη θέση της με όχημα τους ιδιωτικούς στρατούς, πιέζοντας τις δικές τους κυβερνήσεις.
Το επαγγελματικό ποδόσφαιρο είναι η απόλυτη αντανάκλαση της καπιταλιστικής κοινωνίας των σχέσεων παραγωγής και του βαθμού εκμετάλλευσης των παραγωγικών δυνάμεων.
Είναι το σφαγείο των δυνατών στους αδύναμους και φυσικά μεταξύ των "δυνατών" όταν τελειώσουν με τους από κάτω.
Αυτό απαιτεί ιδιωτικούς στρατούς, που είναι έτοιμοι να γίνουν ακόμα και η περιφρούρηση του προέδρου τους και να παίξουν το ρόλο ιδιωτικής αστυνομίας στις επιχειρήσεις του ξυλοφορτώνοντας η απειλώντας ακόμα απεργούς(έχει συμβεί αυτό).
Δε θα αναλύσουμε παραπέρα την κατάσταση αλλά με λίγα λόγια θα πούμε, "φτάνει ως εδώ η κοροϊδία, η αδειάζουμε τις κερκίδες, η θα τροφοδοτούμε τέτοιου είδους καταστάσεις". Εντάξει μπορεί αυτές τις εικόνες να τις είδαμε τώρα σε ζωντανή μετάδοση στην Τούμπα, αλλά τις έχουμε ξαναδεί στη Λεωφόρο, στη Ν. Φιλαδέλφεια, στη Ριζούπολή, στο ΟΑΚΑ, στο Καραϊσκάκη, στο Καυτατζόγλειο, στου Χαριλάου κοκ, το έργο είναι πολύ παιγμένο.
Το απόστημα ξεκινάει από παλιά, από τότε που μπήκαν τα χρηματοοικονομικά κριτήρια και μετέτρεψαν τις ομάδες σε ΠΑΕ. Ευνοημένες βγήκαν αυτές που είχαν πολύ λαό μιας και αποτελούσαν το "μήλον τις έριδος", κατείχαν δηλαδή τη μεγάλη εκλογική πελατεία και ήταν ο τέλειος πολιορκητικός κριός που ήθελε η άρχουσα τάξη ως μορφή ιδιωτικού στρατού. Από εκεί και μετά, περνάει στην εποχή που η Νάπολι του Μαραντόνα έπαιζε στην Τούμπα και οι "σκληροπυρηνικοί" του πέταγαν μέχρι και σωλήνες της αποχέτευσης, στο μακαρίτη τον Μπλιόνα, στους πυροβολισμούς νεαρού φιλάθλου του Ολυμπιακού στη Ν. Φιλαδέλφεια, στα καπνογόνα και στο κλείσιμο των προβολέων στο ίδιο γήπεδο όταν ο Ολυμπιακός προηγούνταν της ΑΕΚ, στην οπλοφορία του κ. προέδρου και τις ανοικτές απειλές του σε διαιτητές με το σαραναπεντάρι προτεταμένο επιδεικτικά, καταλήγοντας στα προχθεσινά. Υπεύθυνοι όλοι οι διαχειριστές του συστήματος αυτού και ρωτάμε δημόσια την κ. Καϊλή αν έχει πάει έστω μια φορά στη ζωή της σε αγώνα, αν ξέρει τι είναι η ντρίπλα, το φάουλ, η κόκκινη κάρτα για να πυροδοτεί κλίμα ένεκα της ανάγκης να βρει ψηφοφόρους.
Θα κλείσουμε το θέμα με αυτό γιατί δεν έχει γούστο να πάμε παραπέρα τη συζήτηση μιας και δεν υπάρχει λόγος.
Αντί να αδειάζουμε τα γήπεδα, γιατί δεν παίζεται και καμία σοβαρή μπάλα, ένεκα και επαγγελματικού ποδοσφαίρου, δε βάζουμε λέμε, εμείς οι αφελείς, όσοι είμαστε ενάντια στο επαγγελματικό ποδόσφαιρο τις φανέλες απ’ τις ομάδες που αγαπάμε και χωρίς διαφημίσεις φυσικά, πάντα σε συντροφικό επίπεδο να φτιάξουμε το δικό μας πρωτάθλημα. Γιατί ο Μαλεζάς, η ο Πάντος, η ο Νίνης, η ο οποιοσδήποτε Έλληνας επαγγελματίας ποδοσφαιριστής αγαπά περισσότερο η ξέρει περισσότερο μπάλα από μας;
Ο κάθε “αδικημένος” απ’ το Ελληνικό κράτος όπως ο ΠΑΟΚ, η “αδικημένη” απ’το Ελληνικό κράτος ΑΕΚ, ο “αδικημένος” Παναθηναϊκός μήπως έχουν ευνοηθεί και αυτοί; Υποκειμενικά όλοι τους κάνουν τα στραβά μάτια όταν ευνοούνται
Το άρθρο 44 μήπως μας λέει κάτι, τα κλειστά γυμναστήρια της Πυλαίας, ο Βοτανικός, η προσπάθεια της ΑΕΚ για τη νέα Ν. Φιλαδέλφεια κυρίως με χρήματα του Ελληνικού λαού και πάνω στη περιουσία του μήπως μας λένε κάτι;
Αν όχι να θυμίσουμε πως και η ΑΕΚ και ο ΠΑΟΚ και ο Παναθηναϊκός και ο Ολυμπιακός έχουν κυρίως ευνοηθεί και αδικηθεί μέσα σε ένα παιχνίδι και το αντίστροφο σε ένα άλλο, ο καθένας με το ειδικό βάρος που έχει ανά περίοδο, ωστόσο οι τέσσερις τους κατέχουν την μερίδα του λέοντος σε σχέση με τους υπόλοιπους και φαγώνονται μεταξύ τους για το ποιος θα έχει το πάνω χέρι και όχι τη δικαιοσύνη.
Ο ΠΑΟΚ το προηγούμενο σ/κ, δεν ευνοήθηκε κατάφωρα σε σχέση με τον Πανιώνιο, το ίδιο με τον Ηρακλή, Εργοτέλη, Ξάνθη, Πανθρακικό, Πανσεραϊκό, Θρασύβουλο κοκ, ωστόσο για μας δε θα μπορούσε να κάνει κάτι άλλο; Δεν μας αρέσει τίποτα από όσα συμβαίνουν εκεί, αλλά αυτοί είναι οι κανόνες του επαγγελματικού ποδοσφαίρου, είναι μέσα στους όρους του παιχνιδιού γιατί το ποδόσφαιρο είναι παιχνίδι και όχι άθλημα στον καπιταλισμό.
Είναι επαγγελματικό το ποδόσφαιρο και εφόσον είναι κάτι τέτοιο, οι 4 μεγάλες ομάδες, μεταξύ των οποίων και ο ΠΑΟΚ έχουν συντρίψει τις μικρότερες, δεν είναι τυχαίο ότι καμία απ' τις τέσσερις δεν έχει πέσει κατηγορία, ενώ οι τρεις στους τέσσερις έχουν κινδυνέψει και η μια απ΄αυτές έριξε άλλη ομάδα τον Ηρακλή στην περίπτωση των "λουλουδιών της Μαρίας".
Στους τέσσερις δεν υπάρχει αδικημένος, οι ρόλοι έχουν ξεκαθαριστεί εξ αρχής. Δηλαδή τον Πανσεραϊκό, την Καβάλα, την Δόξα Δράμας, την Καστοριά, τη Νάουσα, τη Βέροια, το Πιερικό , ποιος τους απομυζεί τόσα χρόνια;

Ράδιο Κολλεκτίβα

Β' Γύρος - 25η αγωνιστική

Ο.Φ.Η.-Λεβαδειακός0-2
Πανσερραϊκός-Α.Ε.Κ.1-5
Π.Α.Ο.Κ.-Ολυμπιακός0-0
Ξάνθη-Πανθρακικός1-0
Αστέρας Τρίπολης-Άρης4-0
Ηρακλής-Πανιώνιος2-1
Θρασύβουλος -Εργοτέλης1-3
Παναθηναϊκός-Λάρισα3-0

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	59
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	50
3.	ΠΑΟΚ	50
4.	ΑΕΚ	47
5.	ΛΑΡΙΣΑ	38
6.	ΑΡΗΣ	35
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	32
8.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	30
9.	ΗΡΑΚΛΗΣ	29
10.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	29
11.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	29
12.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	29
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	28
14.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	22
15.	ΟΦΗ	20
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστή τέταρτη Αγωνιστική

2009-03-03T03:51:00.000-08:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή τέταρτη αγωνιστική στη φετινή super leage ενώ απομένουν 6 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος και ο τίτλος που μπορεί να αποδοθεί είναι ο εξής"Η μητέρα όλων των μαχών κάηκε μαζί με το Πατρινό καρνάβαλο". Το έχουμε πει πολλές φορές (όπως και την προηγούμενη), ότι το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει και όσο συνεχίζεται θα έχουμε και άλλου είδους αλλαγές στον πίνακα της βαθμολογίας και στη κορυφή και στο τέλος. Εντάξει το ντέρμπι έληξε και το ερωτηματικό που βγαίνει είναι "ε και"; Πραγματικά σε ένα φαινομενικά "αδιάφορο" παιχνίδι, νικητής θα μπορούσε να ήταν ο οποιοσδήποτε όχι γιατί ο φιλοξενούμενος ήταν καλός, απλά το δοκάρι που είχε από στημένη φάση του δίνει αυτό το δικαίωμα, εξάλλου στο γήπεδο Γ. Καραϊσκάκης και ο Άρης και ο Εργοτέλης και ο Πανθρακικός είχαν σταθεί πολύ καλύτερα. Αυτό σε καμία περίπτωση δεν αναίρεσε το γεγονός, πως οι με διαφορά δυο καλύτερες ομάδες δεν έχουν και μεταξύ τους ΧΑΟΤΙΚΗ διαφορά. Μπορεί τα παιχνίδια Ολυμπιακού και ΠΑΟ να έληξαν ισόπαλα, αλλά αν δεν είχε ακυρωθεί κανονικότατο τέρμα του Ολυμπιακό με τον ΟΦΗ στο Ηράκλειο, το +11 θα ήταν +13 κ.Τεν Κάτε, κατά συνέπεια είναι χαοτική η μεταξύ σας διαφορά. Αντί ο κ.Τεν Κάτε να στήσει πιο επιθετικά την ομάδα του, μιλάει για δυο φάσεις που συμπυκνώνονταν σε μια.
Φυσικά ο προπονητής των πράσινων για τη συγκεκριμένη φάση δεν είχε άδικο, ίσως και για την αποβολή, αλλά η κάμερα απ' τις πλευρές που έδειξε τη φάση, δεν ξεκαθάριζε με της λήψεις της, αν τελικά υπήρχε η δεν υπήρχε επαφή. Όμως ο εν λόγω προπονητής, δεν είδε το επίσης ανύπαρκτο οφσάιντ που δόθηκε στο πρώτο ημίχρονο στον Γκαλλέτι μετά από απίθανη μπαλιά του Μπελούτσι, όπως δεν είδε το καθαρότατο πέναλτι - κόκκινη κάρτα σε αυτό που ανέτρεψε τον Γκαλλέτι και την καθαρή αποβολή του Χριστοδουλόπουλου σε εκτός φάσης σπρώξιμο στον Τοροσίδη.
Έχουμε πει χιλιάδες φορές, πως η διαιτησία είναι άλλοθι για να παραμείνεις στάσιμος και ο Παναθηναϊκός είναι στάσιμα νερά εδώ και 15 χρόνια. Στην πραγματικότητα δεν έχει κανείς το δικαίωμα επικαλείται την διαιτησία ακόμα και όταν στον σφάζει με το βαμβάκι, τα παιχνίδια δεν χάνονται εκεί πάντα. Εξάλλου το παρελθόν του Παναθηναϊκού μόνο λευκό δεν είναι. Εδώ ο καλύτερος Ηρακλής όλων των εποχών θυσιάστηκε με τα "λουλούδια της Μαρίας". Τι να πρωτοθυμηθούμε; Τους συρμούς με τα πορτοκάλια του Γουέμπλεϋ για το Βελιγράδι και της αποκαλύψεις της συζύγου του δικτάτορα; Τις γούνες - "δωροδοκίες" της Δυναμό Κιέβου σε εκείνο τον απίθανο διαιτητή που δεν αποδείχτηκαν ποτέ;
Τους Μπουμπλήδες η τις εκατοντάδες βουτιές τύπου Θανάση Δημόπουλου που μετατρέπονταν σε πέναλτι σε Ελλάδα και Ευρώπη, το περσινό γκολ στο Καραΐσκάκη, που η μπάλα ήταν 2 μέτρα εκτός γηπέδου και στο τέλος μέτρησε γκολ; Σταματάμε εδώ γιατί ο κατάλογος είναι ατελείωτος.
Έχουμε πει πως για τη διαιτησία δεν μπορεί να μιλάει κανείς, ίσως μόνο ο τελευταίος της τελευταίας κατηγορίας του Δ' Τοπικού της (χ) η (ψ)ΕΠΣ, πόσω μάλλον οι "τέσσερις μεγάλοι" του Ελληνικού ποδοσφαίρου, που συνήθως πατούν επί πτωμάτων, οι τρεις απ' τη Θεσσαλία και κάτω και ο τέταρτος στη Β. Ελλάδα.
Επιτέλους ας φτιάξει ομάδα ο πολυμετοχικός(χρήμα έχει άφθονο) και αγοράζοντας τη μισή Σέντ ε Τιέν μπορεί να πάρει και αυτός το πρωτάθλημα.
Το αποτέλεσμα στο "ντέρμπι" ήταν πέρα για πέρα δίκαιο και για μας, όποιος δε μετατρέπει τις φάσεις σε γκολ(όπως ο Ολυμπιακός σε τρεις περιπτώσεις), δίκαια χάνει βαθμούς, γιατί για μας δεν υπάρχει "θεά τύχη". Κάθε ευκαιρία που χάνεται είναι: Η " δείγμα της μη διαλεκτικής ανάπτυξης μιας ομάδας στον αγωνιστικό χώρο με αποτέλεσμα το τελικό σουτ να γίνεται άτσαλα, η δείγμα πως υπάρχει έλλειψη φαντασίας και αυτοματισμών, η ο ένας προπονητής έχει καταφέρει να καταστρέψει τη λειτουργία της ομάδας του αντίπαλου συναδέλφου του".
Για μας τα ντέρμπι δεν παίζουν κανένα ρόλο, είναι αγώνες σαν όλους τους άλλους που πρέπει να φέρεις ένα θετικό αποτέλεσμα και τίποτα περισσότερο. Φυσικά είναι αγώνες με μια ιδιαίτερη ιστορικότητα, αλλά τίποτα περισσότερο και τίποτα λιγότερο. Τα ντέρμπι τα χρησιμοποιεί το σύστημα για να αποχαυνώνει περισσότερο τις μάζες και να τις οδηγεί σε ανώδυνες εκτονώσεις.
Ο ΠΑΟΚ νίκησε τον Πανιώνιο και μάλιστα δίκαια μιας και ξέρει τι γυρεύει μέσα στον αγωνιστικό χώρο και κακώς η ομάδα της Ν. Σμύρνης φωνάζει για το δεύτερο γκολ του δικεφάλου, όχι γιατί δεν ήταν φάουλ, ήταν καραμπινάτο φάουλ, αλλά αν δεν είχε κλειστεί στη μικρή περιοχή του για να σώσει το 1-0, δε θα είχε το παραμικρό πρόβλημα και για μας έχασε δικαιότατα, ας μάθουμε επιτέλους όπως στρώνουμε να κοιμόμαστε.
ΥΓ* Για τους φίλους που μας λένε γιατί δεν γράφουμε για κύπελλο και Ευρώπη θα πούμε τα παρακάτω και όποιος καταλάβει, κατάλαβε.
Μια ομάδα μπορεί να πέσει κατηγορία στη Γαλλία η και αλλού(έχει ξανασυμβεί πολλές φορές), νικάει και μάλιστα δυο φορές τον υποψήφιο πρωταθλητή Ελλάδας, αλλά ίσως πάρει και το UEFA που κατά τη γνώμη μας η θα το πάρει η αυτή, η Ζενίτ η οποία φέτος στο Ρώσικο πρωτάθλημα ήρθε έκτη μετά βίας.
Αυτό αποδείχνει ότι τα κύπελλα Ευρώπης (που συνειδητά δε γράφουμε γι αυτά, όπως δε γράφουμε ούτε για το κύπελλο Ελλάδας επίσης συνειδητά), ως τίτλοι δεν χαρακτηρίζονται στην συνέχεια και στη συνέπεια πολών αγώνων αλλά σε 2-3 καλά παιχνίδια που γίνονται για έσοδα και για την εμπέδωση της Ευρωπαϊκής κοινωνικής συνείδησης(στην Ευρώπη), που συν τοις άλλοις προσφέρουν πολύ χρήμα για τις ΠΑΕ και τίποτα άλλο. Γι αυτό και η ΑΕΚ μετά απ' τον πρόωρο αποκλεισμό της απ' την Ομόνοια ουσιαστικά τελείωσε για πολλά χρόνια και απ' το Ελληνικό πρωτάθλημα και τη θέση της νομοτελειακά θα πάρει οΠΑΟΚ.

Radio Collectiva

Β' Γύρος - 24η αγωνιστική

Πανιώνιος-Π.Α.Ο.Κ.1-2
Λεβαδειακός-Ηρακλής3-0
Πανθρακικός-Αστέρας Τρίπολης0-0
Ολυμπιακός-Παναθηναϊκός0-0
Α.Ε.Κ.-Ξάνθη2-1
Λάρισα-Εργοτέλης3-2
Ο.Φ.Η.-Πανσερραϊκός0-0
Άρης-Θρασύβουλος 2-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	58
2.	ΠΑΟΚ	49
3.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	47
4.	ΑΕΚ	44
5.	ΛΑΡΙΣΑ	38
6.	ΑΡΗΣ	35
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	29
8.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	29
9.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	29
10.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	27
11.	ΗΡΑΚΛΗΣ	26
12.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	26
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	25
14.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	22
15.	ΟΦΗ	20
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστητρίτη Αγωνιστική

2009-02-24T13:33:00.000-08:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή τρίτη αγωνιστική στη φετινή super leage και απομένουν 7 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος και ο τίτλος που μπορεί να αποδοθεί είναι ο εξής"Όλα τριγύρω αλλάζουνε και όλα το ίδιο μένουν". Το έχουμε πει πολλές φορές πως το πρωτάθλημα δεν έχει τελειώσει και όσο συνεχίζεται θα έχουμε και άλλου είδους αλλαγές στον πίνακα της βαθμολογίας και στη κορυφή και στο τέλος.
Ο πρωτοπόρος Ολυμπιακός με πολλές ελλείψεις έχασε δίκαια στο Παγκρήτιο, εφόσον για μια ακόμη φορά δεν έκανε γκολ παρά τις πάνω από 4 κλασσικές ευκαιρίες πριν το τέρμα του Έργοτέλη, δείγμα της έλλειψης καθαρού μυαλού στην τελευταία προσπάθεια. Φυσικά για μας καθοριστικό ρόλο έπαιξε και η έλλειψη του Μπελούτσι στον Ολυμπιακό, αλλά και η συμμετοχή του με διαφορά καλύτερου Έλληνα ποδοσφαιριστή(και του μοναδικού που ξέρει μπάλα), του Έλληνα Μπελούτσι του Κοστιανικούλη δηλαδή.
Παρότι ό Ολυμπιακός έχασε και οι -14 έγιναν -11 ουσιαστικά τίποτα δεν άλλαξε, αλλά πίσω έχει η αχλάδα την ουρά γιατί το -11εύκολα μπορεί να εξανεμιστεί.
Ο Παναθηναϊκός με δυο κεφαλιές καρμπόν από διαφορετικό παίχτη και από σέντρα από τις αντίθετες πτέρυγες νίκησε εύκολα τον "αδιάφορο" Πανιώνιο με 2-1.
Τελικά στον ΠΑΟΚ και ο Ηρακλής είναι πια κόκκινο πανί, σα να λέμε Άρης η Ολυμπιακός και δεν έχουμε καταλάβει το γιατί. Φυσικά δε μιλάμε για τη νίκη του ΠΑΟΚ με 1-0, αλλά για το κλίμα που δημιουργείται εδώ και μερικά χρόνια στους μεταξύ τους αγώνες λες και πρόκειται για τη μητέρα όλων των μαχών.
Η ΑΕΚ με τη βοήθεια του κεφαλιού του Μαϊστόροβιτς, εκμεταλλεύτηκε τα άστοχα σουτ των Καρντόσο και Ζαϊρί και πήρε μια δύσκολη νίκη, ωστόσο αυτή η ΑΕΚ συνεχίζει να μη βλέπεται με τίποτα.

Ρ. Κολλεκτίβα

23η Αγωνιστική - Β' Γύρος

Θρασύβουλος -Πανθρακικός0-2
Λάρισα-Άρης1-1
Αστέρας Τρίπολης-Α.Ε.Κ.0-1
Εργοτέλης-Ολυμπιακός1-0
Π.Α.Ο.Κ.-Ηρακλής1-0
Ξάνθη-Ο.Φ.Η.0-0
Πανσερραϊκός-Λεβαδειακός1-0
Παναθηναϊκός-Πανιώνιος2-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	57
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	46
3.	ΠΑΟΚ	46
4.	ΑΕΚ	41
5.	ΛΑΡΙΣΑ	35
6.	ΑΡΗΣ	32
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	29
8.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	29
9.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	28
10.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	27
11.	ΗΡΑΚΛΗΣ	26
12.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	25
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	22
14.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	21
15.	ΟΦΗ	19
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστηδεύτερη Αγωνιστική

2009-02-18T01:39:00.000-08:00

Παρελθόν αποτελεί και η εικοστή δεύτερη αγωνιστική στη φετινή super leage και απομένουν 8 αγωνιστικές έως τη λήξη του πρωταθλήματος και ο εσμός που αναδύθηκε δεν αφορούσε την διαιτησία. Αυτό ήταν η αφορμή για να διαφανούν οι μέγιστες κόντρες των επιχειρηματικών συμφερόντων στο εσωτερικό των ΠΑΕ(πολυμετοχικός ΠΑΟ) και στα μαχαίρια που έχουν βγει στα μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα ανάμεσα στις ΠΑΕ, των καναλιών[ο ρόλος της "δημόσιας τηλεόρασης"(κρατική είναι) ειδικά στο(α) παιχνίδι(α) του φιλοξενούμενου της Ολυμπιακού και στο ζήτημα των δυο γκολ(που ήταν οφσάιντ), είναι τουλάχιστον ύποπτος μιας και τέτοιου είδους μπαίνουν σε κάθε αγωνιστική σε όλο τον κόσμο αλλά κανένας δε μιλάει, φυσικά δεν είναι τυχαίο το γεγονός, ότι με βάση αυτή τη συνήθεια κανείς παίχτης του αδικημένου Άρη δε διαμαρτυρήθηκε.
Αναλύοντας τα παραπάνω και βλέποντας ένα παιχνίδι ξεχωριστά απ' αυτά που βούιξαν το σύμπαν (όχι χωρίς λόγο, αλλά κάθε φορά γίνονται τέτοια), δεν πρέπει να ξεφεύγει απ' τα τηλεοπτικά συμφέροντα που το καλοκαίρι λήγουν και ακόμα τίποτα δεν είναι σίγουρο για καμία ανανέωση. Δεν είναι τυχαίο ότι ο πρόεδρος της ΠΑΕ Ολυμπιακός κ.Σ. Κόκκαλης αναφέρθηκε στο ζήτημα αυτό ως ύποπτο και προβοκατόρικο. Όσο και αν είναι ταξικός αντίπαλος, οι δηλώσεις του καθενός εκπροσώπου του μεγάλου κεφαλαίου που αφορούν τα συμφέροντα του, δεν είναι άνευ σημασίας γιατί είναι γνωστό απ' το ίδιο το κεφάλαιο από που θα βληθεί και πότε από ανταγωνιστές και "φίλους"......
Στα αγωνιστικά του συγκεκριμένου παιχνιδιού που αποτέλεσε αφορμή για να δούμε και άλλα την επομένη.
Ο Ολυμπιακός έχοντας σβηστές τις μηχανές και έχοντας στο μυαλό του το σημερινό παιχνίδι με την Σαίντ ε Τιέν, έχασε ένα τσουβάλι ευκαιρίες και αντί το σκορ να είναι 5-0, νίκησε με το αναιμικό και υπό αμφισβήτηση 2-1, με δυο γκολ που ήταν καθαρά οφσάιντ, τα οποία όμως μπαίνουν σε κάθε αγωνιστική (ειδικά απ' τα χαμένα πέναλτι στην επαναφορά) και σε όλο τον κόσμο με τον ίδιο ακριβώς τρόπο, (αλλά ποτέ δε γίνεται λόγος) και ένα αυτογκόλ από ένα ποδοσφαιριστή που έχει τεράστιο ταλέντο (για Έλληνας ποδοσφαιριστής), αλλά από εγκεφαλικό παίξιμο πάσχει(Για τον Τοροσίδη μιλάμε). Φυσικά τα ίδια ισχύουν και για τον Πατσατζόγλου, που μπορεί να μην έβαλε αυτογκόλ ωστόσο όμως έκανε τόσα λάθη που δημιούργησαν σοβαρό πρόβλημα στην ανάπτυξη των ερυθρόλευκων και όχι μόνο σε αυτό τον αγώνα, αυτό γίνεται απ' την πρώτη αγωνιστική που συμμετείχε ως αναπληρωματικός του Στολτίδη. Όταν δε βάζεις γκολ και ο τηλεοπτικός χορηγός περιμένει στη γωνία για να διαπραγματευτεί με ευνοϊκότερους όρους τα συμφέροντα του, είναι φυσιολογικό να δημιουργεί από το πουθενά ιστορίες απ' την πρώτη αγωνιστική στο ζήτημα διαιτησία, τότε κάποιο λάκκο έχει η φάβα, εξάλλου για συνθήκες αγοράς μιλάμε.
Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ήταν αποβολή στον Άντζα, όπως ήταν αποβολή και σε αυτόν που έκανε το πέναλτι στο Ντουντού, όπως ήταν αποβολή κάθε χτύπημα το Νέτο, στο Λέτο και κάθε χτύπημα σε Γκαλέττι, Μπελούτσι, Ντιόγκο, αλλά κανείς δεν είπε τίποτα και αυτό γίνεται σε κάθε αγώνα. Δηλαδή για το καθαρό γκολ του Ντιόγκο στο Ηράκλειο με τον ΟΦΗ, όταν ακυρώθηκε γιατί δεν έγινε λόγος; Αλήθεια ό Ηρακλής που έχει αδικηθεί κατάφωρα με δυο καθαρά ακυρωθέντα γκολ και στα δυο παιχνίδια με την ΑΕΚ και συνεχίζει να αδικείται στα περισσότερα παιχνίδια γιατί δεν έγινε θέμα;
Αλήθεια όταν στο ΟΑΚΑ, ο Αστέρας Τρίπολης αδικήθηκε στο 90+ με την ΑΕΚ και πάλι γιατί δεν έγινε κουβέντα; Όταν ο ΠΑΟΚ τελειώνει με 11 παίχτες σχεδόν κάθε παιχνίδι και ο Γκαρσία με τα γνωστή συμπεριφορά του κάνει τα πάντα άνω κάτω, γιατί δε γίνεται λόγος; Αντ' αυτού αποθεώνεται κι όλας. Όταν ο ΠΑΟΚ παίζει ειδικά με τις ομάδες της Β. Ελλάδας γιατί πάντα αυτές είναι μονίμως αδικημένες και κουβέντα δε γίνεται; Ακόμα και όταν βρίσκεται αντιμέτωπος με τις υπόλοιπες ομάδες της Θεσσαλονίκης γιατί να έχει τα διαπιστευτήρια που τον ευνοούν και ειδικά στην Τούμπα; Ο "αδικημένος" Άρης γιατί στον αγώνα με τον ΠΑΟΚ δεν τιμωρήθηκε πετώντας στους παίχτες του δικεφάλου ότι εκσφενδονίζονταν; Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και για όλους, πότε υπάρχουν ανθρώπινα λάθη και πότε "διατεταγμένες υπηρεσίες και ελέω στοιχήματος. Ο κατάλογος είναι ατελείωτος και για όλους, πότε υπάρχουν ανθρώπινα λάθη Όμως να συμπληρώσουμε και κάτι άλλο εδώ πέρα. Από πότε οι εργαζόμενοι αυτής της χώρας θα πληρώνουν τα σπασμένα των ΠΑΕ όπως η ΑΕΚ, ο ΠΑΟΚ και ο Άρης που μπήκαν στο άρθρο 44 και μέχρι που θα φτάσει η ασυδοσία των ΠΑΕ, να τους χαρίζονται δημόσιοι χώροι για να χτίζουν τα εμπορικά τους κέντρα; Αυτά δεν είναι αδικίες;
Δεν έχουμε συνηθίσει να μιλάμε για διαιτησία γιατί η κουβέντα αυτή θεωρούμε ότι είναι κόντρα ανάμεσα στις ΠΑΕ που θέλουν ακόμα πιο μεγάλο μερίδιο στην πίτα που λέγεται ευνοϊκή διαιτησία και όχι δικαιοσύνη κλπ σε σχέση με τις πιο ευνοημένες. Ας μην είμαστε αφελής, αλλά όταν μιλάμε όσοι δεν είμαστε υπάλληλοι των ΠΑΕ, οπαδοί κλπ, τουλάχιστον να τα λέμε όλα και ας πάμε κόντρα στον καιρό.
Φυσικά και το πρωτάθλημα έχει προβλήματα. Είπε κανείς πως δεν έχει; Αλλά δεν υπάρχει η δεν πρέπει να υπάρχει καμία ομάδα σε καμία κατηγορία που αδικείται μόνιμα.
Όλοι αδικούνται κάπου και όλοι ευνοούνται κάπου αλλού και ανάλογα το βάρος του ισολογισμού και της φανέλας το μερίδιο γίνεται μεγαλύτερο, επαγγελματικό είναι ο ποδόσφαιρο και αυτή είναι η αιτία όλων των κακών.
Μιλήσαμε για τον Ηρακλή που πήρε ένα πανάξιο Χ και αυτό του δίνει ώθηση για τον παραπέρα Γολγοθά. Ήταν το μοναδικό παιχνίδι στο φετινό πρωτάθλημα που τα σφυρίγματα τον "ευνόησαν", ωστόσο αυτά που έδειξε σε φώτο γνωστή εφημερίδα "πράσινων" συμφερόντων μόνο τα αντίθετα απ' αυτά που ισχυρίζεται αποδείχνουν, εξάλλου ο Παναθηναϊκός δεν έπαιξε με τη βαρύτητα της τεράστιας φανέλας του.
Θα κλείσουμε εδώ τα λεγόμενα μας, λέγοντας πως καμία απ' τις μεγάλες και μικρές ομάδες δεν έχει καμία ανάγκη για "ευνοϊκά" σφυρίγματα.
Δυστυχώς η ευτυχώς όλα αυτά τα περί δικαίου αισθήματος ισχύουν μόνο για το ερασιτεχνικό ποδόσφαιρο και φως απ' τον άκρατο επαγγελματισμό δεν πρόκειται να δούμε και δε θα δούμε όσο τα κέρδη και οι οικονομικοί ανταγωνισμοί καθορίζουν τα "αγωνιστικά μελλούμενα".
Φυσικά αυτό δεν είναι μόνο Ελληνικό φαινόμενο, όποιος δίνει πιο πολλά στις μεταγραφές, τόσο μεγαλύτερο μερίδιο στα σφυρίγματα θα παίρνει. Το γκολ του Αντριάνο δηλαδή στο παιχνίδι Μίλαν - Ίντερ τι αποδείχνει τελικά;
Και στον αθλητισμό εξυγίανση θα υπάρξει μόνο με μέτωπο λαϊκό για ένα ερασιτεχνικό, μαζικό, λαϊκό αθλητισμό, όλα τα άλλα είναι "πα....α - μέντολες" που λέει και ο λαός.

Ρ.Κολλεκτίβα

Β' Γύρος - 22η αγωνιστική
Πανσερραϊκός-Ξάνθη1-0
Ο.Φ.Η.-Αστέρας Τρίπολης1-1
Ηρακλής-Παναθηναϊκός0-0
Πανθρακικός-Λάρισα0-1
Λεβαδειακός-Π.Α.Ο.Κ.0-3
Πανιώνιος-Εργοτέλης0-0
Α.Ε.Κ.-Θρασύβουλος 1-0
Ολυμπιακός-Άρης2-1

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	57
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	43
3.	ΠΑΟΚ	43
4.	ΑΕΚ	38
5.	ΛΑΡΙΣΑ	34
6.	ΑΡΗΣ	31
7.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	29
8.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	28
9.	ΗΡΑΚΛΗΣ	26
10.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	25
11.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	25
12.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	24
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	22
14.	ΟΦΗ	18
15.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	18
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστηπρώτη Αγωνιστική

2009-02-11T03:04:00.000-08:00

Παρελθόν αποτελεί και η 21η αγωνιστική και έκτη στη σειρά του 2ου γύρου ενώ απομένουν άλλες εννέα. Στην πραγματικότητα κανείς πρωταθλητής δεν στέφθηκε ακόμα και καμία ομάδα δεν έχει αφήσει την κατηγορία πέφτοντας για την αμέσως κατώτερη από άποψη διαβάθμισης. Για να υπάρξει και μαθηματικά πρωταθλητής πρέπει να υπάρξουν 15 βαθμοί διαφορά απ' το δεύτερο αν τελικά φτάσει τόση στο ντέρμπι των αιωνίων και αν παραμείνουν οι +12 μέχρι τότε. Πάντως ο Ολυμπιακός πρέπει να νικήσει σε δυο πολύ δύσκολα παιχνίδια τον Άρη το Σάββατο και τον Εργοτέλη την αμέσως επομένη στο Παγκρήτιο που αντικειμενικά είναι μια πολύ δύσκολη έδρα και μετά να σκέφτεται τον τίτλο, κατά τη γνώμη μας είναι πολύ νωρίς ακόμα...
Παίζοντας 20 λεπτά όλα κι όλα ο πρωτοπόρος νίκησε με σβηστές τις μηχανές και με εξαιρετικές εξάρσεις - ενέργειες των υπερηχητικών του λατίνων χορευτών, καθάρισε και συνεχίζει να ατενίζει με αισιοδοξία το μέλλον.
Ο Παναθηναϊκός χωρίς να κάνει τη μεγάλη εμφάνιση κατατρόπωσε τον ΠΑΟΚ στο ΟΑΚΑ και μάλιστα με δυο γκολ του Λ. Βύντρα που αποθεώθηκε φυσιολογικά, αποδείχνοντας πως ο ΠΑΟΚ, είναι μια ομάδα με καλή αμυντική λειτουργία αλλά γενικώς είναι μια πολύ αργή ομάδα και με εξαίρεση τον Βερόν και τους Μουσλίμοβιτς - Λίνο(αυτοί για μας είναι οι μεγάλες προσωπικότητες του δικεφάλου του Βορά)δεν έχει το υλικό που μπορεί να διαχειριστεί σωστά οργανωμένες επιθετικές τακτικές(κάτι που το είδαμε και με τον ΑΡΗ και Ολυμπιακό στο κύπελλο και με την ΑΕΚ στο πρωτάθλημα.
Η μεγάλη νίκη ήρθε στο Ηράκλειο με τον Παπαστεριανό να βάζει ένα ΕΚΠΛΗΚΤΙΚΟ τέρμα και να δίνει τους τρεις πολύτιμους πόντους στον Εργοτέλη στο γηραιό που τις είχε τόσο μεγάλη ανάγκη, ενώ ο ΟΦΗ νίκησε με 2 - 1 τον Θρασύβουλο στη φυλή βυθίζοντας τον ακόμα πιο χαμηλά στο πίνακα της βαθμολογίας.

Radio Collectiva

Β' Γύρος - 21η αγωνιστική
Λάρισα-Α.Ε.Κ. 1-1
Εργοτέλης-Ηρακλής 0-1
Θρασύβουλος -Ο.Φ.Η. 1-2
Παναθηναϊκός-Π.Α.Ο.Κ. 3-0
Αστέρας Τρίπολης-Πανσερραϊκός 3-0
Πανθρακικός-Ολυμπιακός 0-2
Ξάνθη-Λεβαδειακός 4-0
Άρης-Πανιώνιος 1-0

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	54
2.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	42
3.	ΠΑΟΚ	40
4.	ΑΕΚ	35
5.	ΛΑΡΙΣΑ	31
6.	ΑΡΗΣ	31
7.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	28
8.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	28
9.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	25
10.	ΗΡΑΚΛΗΣ	25
11.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	24
12.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	23
13.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	22
14.	ΟΦΗ	17
15.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	15
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13

Super League εικοστή Αγωνιστική

2009-02-03T00:56:00.000-08:00

Έχουμε την αίσθηση πως για μια ακόμη αγωνιστική την 20η στη σειρά, και πέμπτη του 2ου γύρου πως κανείς πρωταθλητής δεν στέφθηκε ακόμα και καμία ομάδα δεν έχει αφήσει την κατηγορία πέφτοντας για την αμέσως κατώτερη από άποψη διαβάθμισης. Έχουμε επίσης την αίσθηση πως οι μεταγραφές που έγιναν αυτό το διάστημα και έληξαν με το πέρας της εν λόγω αγωνιστικής, ότι η καπιταλιστική οικονομική κρίση ακουμπάει πλέον και τις ΠΑΕ της χώρας και δύσκολα θα βλέπουμε απ' εδώ και στο εξής μεταγραφές όπως αυτές που έως και φέτος είδαμε. Οι περισσότερες θα γίνονται υπό τη μορφή δανεισμού μιας και τα μεγάλα συμβόλαια των μεγάλων συλλόγων της Ευρώπης θα βρίσκουν και εδώ περιθώριο για αγκυροβόλιο δανεισμών, αποτινάσσοντας οι μεν πρώτες τις ρήτρες των παχυλών συμβολαίων και οι δε δεύτερες τις μεγάλες απαιτήσεις για αγορά ποδοσφαιριστών τύπου Λέτο που κοστίζουν πάνω από 20 εκατομμύρια ευρώ σε πραγματικές τιμές.
Πριν μιλήσουμε για την εικοστή αγωνιστική και την εκτίμηση μας για τις υπόλοιπες δέκα, να πούμε εδώ πέρα, ότι αυτό που έγινε στην Πάτρα στο "final 8" ήταν μια σύγκρουσή ιδιωτικών στρατών που δεν ενδιαφέρονται ούτε για τον αθλητισμό, ούτε φυσικά για καμία ανθρώπινη ζωή. Χρησιμοποιούν τους στρατούς αυτούς οι κάθε λογής επιχειρηματίες για να πιέσουν προς όλες τις κατευθύνσεις την κάθε κυβέρνηση, ούτως ώστε να ασχοληθεί με αυτούς σε επίπεδο επιχορήγησης είτε ζεστού χρήματος, είτε χρυσών δουλειών, ενώ φυσικά αυτό που στη πραγματικότητα προξενεί μειδίαμα είναι οι ανακοινώσεις που βγάζουν οι μεν για τους δε και αντίστροφα για το ποιος πρέπει να στεφθεί κυπελλούχος λες και είναι πια εκεί το ζητούμενο.
Εδώ χαροπαλεύει άνθρωπος που μακάρι να ζήσει και δε μας ενδιαφέρει καθόλου τι χρώματος είναι. Δεν είναι δυνατόν να χάνονται ζωές για τον πρωταθλητισμό εντός και εκτός γηπέδων.
Αυτός ο καθοδηγούμενος από αθλητικογραφικούς οργανισμούς(όργανα των ΠΑΕ, ΚΑΕ κοκ)"χουλιγκανισμός", είναι έρπων φασισμός και δεν έχει καμία σχέση με τον οπαδισμό.
Ακόμα και αν κάποιες διοικήσεις κάνουν φαεινές προσπάθειες για την καταστολή αυτού του φαινομένου σπάνε τα μούτρα τους από τις "αμαρτίες" των διοικήσεων του παρελθόντος .
Αυτού του τύπου η ελεγχόμενη βία από ένα σημείο και μετά, όχι μόνο δεν θα πάψει να είναι βαλβίδα ασφαλείας για ανώδυνες εκτονώσεις και η κατάσταση θα έχει παραπέρα έξαρση, όσο αυτό το σύστημα κυριαρχεί διαμέσου του επαγγελματισμού. Μακάρι να μη γίνουμε "μάντεις κακών", ενόψει και του αγώνα κυπέλλου στην Τούμπα ανάμεσα στις δυο λαοφιλέστερες ομάδες του Νότου και του Βορά λες και είναι ομάδες εχθρικών χωρών, λες και χρειάζεται η χώρα διαίρεση...
Οι έως τώρα θάνατοι οπαδών ομάδων, νέων παιδιών που έχασαν τη ζωή τους άδικα, φτιάχνει κατευθυνόμενους ηρωισμούς από τμήματα επαγγελματιών οργανωμένων, βαποράκια των διοικήσεων των ΑΕ, που το παίζουν "ανεξάρτητοι", σπάνε και κανένα γραφείο που και που, αν χρειαστεί, ξυλοκοπούν αθλητές αν δε δώσουν το 1000% των δυνατοτήτων τους μέσα στον αγωνιστικό χώρο, αν και εφόσον χάσουν με κανένα απαράδεκτο σκορ, όμως η απόλυση τους μπορεί να έλθει με SMS, την επομένη απ' τον εργοδότη τους γιατί είναι αντιπαραγωγικοί, μια η άλλη.
Απ' την άλλη αυτό που μας ενοχλεί αφάνταστα είναι να ακούμε απ' τις άλλες κερκίδες για τους βανδαλισμούς που έκαναν ενάντια στους συναδέλφους τους, στον αντίπαλο....
ΦΤΑΝΕΙ ΠΙΑ ΜΕΤΑ ΤΟ ΧΑΛΙ ΤΗΣ ΠΑΤΡΑΣ, ΑΝΤΙ ΝΑ ΜΙΛΑΝΕ ΟΛΟΙ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ ΒΙΑ ΣΤΑ ΓΗΠΕΔΑ, ΕΙΧΑΜΕ ΑΠΟ ΟΛΑ ΤΑ ΑΘΛΗΤΙΚΑ ΡΕΠΟΡΤΑΖ(ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΑ Η ΜΗ), ΜΙΑ ΑΕΝΑΗ ΜΠΟΥΡΔΟΛΟΓΙΑ ΕΠΙ ΔΥΟ ΜΕΡΕΣ ΓΙΑ ΤΟ ΝΤΕΡΠΙ....
Επιγραματικά να πούμε και δύο λέξεις για την εικοστή αγωνιστική που δεν άλλαξε και τίποτα στον πίνακα της βαθμολογίας τουλάχιστον στην κορυφή.
Ο πρωτοπόρος Ολυμπιακός παίζοντας με ένα 10% των δυνατοτήτων του λόγω του επώδυνου προγράμματος που ακολουθεί, νίκησε την ΑΕΚ, την καλύτερη ΑΕΚ του φετινού πρωταθλήματος. Ο πρωτοπόρος λοιπόν με αυτό το 10% που απέδωσε για ένα δεκαπεντάλεπτο στο πρώτο ημίχρονο και άλλα είκοσι λεπτά στο δεύτερο(δέκα στην αρχή και δέκα στο τέλος), χάνοντας γύρω στις εννέα ευκαιρίες, σε μια καλύτερη ΑΕΚ σε 55 λεπτά αγώνα, απέδειξε αν μη τι άλλο πως ο Βαλβέρδε έφερε νοοτροπία πρωταθλητή στους Πειραιώτες που φυσικά δεν έχουν πάρει τίποτα ακόμα.
Οι επόμενες δέκα αγωνιστικές γι' αυτούς είναι πολύ δύσκολες ειδικά απ' την 21η έως και την 28η και η διαφορά μπορεί να εξανεμιστεί και από πρώτος ο Ολυμπιακός να βρεθεί έως και τέταρτος.
Όσοι έλεγαν ότι είναι εύκολο το πρόγραμμα του στο Β' γύρο, μάλλον δεν είχαν πάρει χαμπάρι τι είδους πρόγραμμα είναι αυτό τότε και σήμερα στις εκπομπές τους λένε άλλα. Εξάλλου το πρωτάθλημα τελειώνει πάντα μόνο όταν έχει τελειώσει και μαθηματικά, συλλογική εμπειρία υπάρχει μπόλικη.
Ότι ισχύει για τον Ολυμπιακό ισχύει για όλους, όχι από άποψη προγράμματος αλλά από άποψη
σοβαρότητας πρέπει να ισχύει για όλους γιατί τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα.
Το μεγάλο ντέρμπι της Αττικής εμάς δεν μας άρεσε καθόλου, όσο γι αυτούς που λένε ότι παίχτηκε όμορφο ποδόσφαιρο απορούμε που το είδαν αυτό. Ένα συνοθύλεμα εξαιρετικών ατομικών ενεργειών ήταν πάνω σε δυο απείθαρχα σύνολα που θύμιζαν σχολικό πρωτάθλημα.
Φυσικά υπήρχε και το ντέρμπι της Θεσσαλονίκης που μας "στεναχώρησε" και αυτό.
Γιατί αν μη τι άλλο όταν έχεις να βάλεις τέρμα καμιά δεκαριά αγωνιστικές παίζοντας πολύ καλά ώσπου να φτάσεις στην αντίπαλη περιοχή και το βάζεις στον Ηρακλή που για φέτος έχει σπάσει όλα τα κοντέρ της "ατυχίας", τότε το μόνο που έχουμε να πούμε είναι αυτό το αμίμητο που είχε πει ο Ίβιτσα Όσιμ χωρίς να είμαστε και σε μορφή και σε περιεχόμενο οπαδοί του
"πόρνη μπάλα"...
Γενικά τίποτα δεν έχει τελειώσει ακόμα, γιατί μετά τον Ολυμπιακό και μετά απ΄αυτόν και τον Παναθηναϊκό, ίσως την ΑΕΚ και τον ΠΑΟΚ,το "πρώτο ράφι" δηλαδή,και τμήμα απ' το "δεύτερο ράφι" Άρης, Ηρακλής, Ξάνθη, Λάρισα, Πανιώνιος, όλοι οι άλλοι τελικά βράζουν στο ίδιο καζάνι.
Το φετινό πρωτάθλημα είναι "αναβαθμισμένο" και ο τελευταίος Θρασύβουλος είναι καλή ομάδα και μόνο τυχαίο δεν ήταν το 3-3 με την ΑΕΚ. Αν αυτές οι ομάδες μεγαλομεσαίες, μικρομεσαίες, και "μικρές" είχαν το ίδιο υλικό πριν 4 χρόνια θα ήταν έως και διεκδικητές μιας θέσης για το UEFA, φέτος όμως δεν έχει τελειώσει τίποτα ακόμα ακόμα και στην λεγόμενη "ουρά". Το ζήτημα του μπάτζετ εδώ και ένα χρόνο πλην των τεσσάρων "μεγάλων" είναι μια δύσκολη περίπτωση, είναι ένας γρίφος για δύσκολους λύτες.
Οι "καλοί" αμυντικοί δεν είναι ακριβοί και όλοι έχουν φορτώσει από τέτοιους. Όσοι " τα σκάνε", για ποιοτικούς παίχτες απ' τη μέση και μετά, βάζουν γκολ και παίρνουν αποτελέσματα
τότε θα "προκόψουν".

Collectiva sports

Β' Γύρος - 20η αγωνιστική

Π.Α.Ο.Κ.-Εργοτέλης2-0
Λεβαδειακός-Παναθηναϊκός1-2
Ξάνθη-Αστέρας Τρίπολης0-0
Α.Ε.Κ.-Ολυμπιακός0-1
Ηρακλής-Άρης0-1
Ο.Φ.Η.-Λάρισα1-2
Πανιώνιος-Πανθρακικός3-0
Πανσερραϊκός-Θρασύβουλος 1-0

1.	ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ	51
2.	ΠΑΟΚ	40
3.	ΠΑΝΑΘΗΝΑΪΚΟΣ	39
4.	ΑΕΚ	34
5.	ΛΑΡΙΣΑ	30
6.	ΠΑΝΙΩΝΙΟΣ	28
7.	ΑΡΗΣ	28
8.	SΚODA ΞΑΝΘΗ	25
9.	ΠΑΝΘΡΑΚΙΚΟΣ	25
10.	ΕΡΓΟΤΕΛΗΣ	23
11.	ΗΡΑΚΛΗΣ	22
12.	ΛΕΒΑΔΕΙΑΚΟΣ	22
13.	ΑΣΤΕΡΑΣ ΤΡΙΠΟΛΗΣ	21
14.	ΠΑΝΣΕΡΡΑΪΚΟΣ	15
15.	ΟΦΗ	14
16.	ΘΡΑΣΥΒΟΥΛΟΣ	13